«دوری و نزدیکی»، «دوستی و دشمنی» و «شیفتگی و تنفر» نزد افراد، جمعیت‌ها، اقوام، ملل و کشورها به میزان وجوه و منافع مشترک از یک‌سو و از دیگرسو به تفرق و اختلاف در باورها و افکار و رفتارهای فی‌مابین آنها بستگی دارد و این موضوع امری عقلانی، عرفی و تاریخی است.
در جامعه انسانی نیز قسمت عمده دوستی‌ها و رفاقت‌ها یا دشمنی‌ها و کینه‌توزی‌ها، مظاهری از جذب و دفع انسانی است. این جذب و دفع‌ها بر اساس سنخیت و مشابهت یا ضدیت و منافرت پی‌ریزی شده‌است؛ در حقیقت علت اساسی جذب و دفع را باید در سنخیت و تضاد جستجو کرد، همچنان‌که در بحث‌های فلسفی، مسلم است که «السنخیه عله الانضمام»
در مثنوی ، دفتر دوم داستان شیرینی را آورده است: حکیمی زاغی را دید که با لک‌لکی طرح دوستی ریخته، با هم می‌نشینند و باهم پرواز می‌کنند! دو مرغ از دو نوع! زاغ نه قیافه‌اش و نه رنگش با لک‌لک شباهتی ندارد. تعجب کرد که زاغ با لک‌لک چرا؟! نزدیک آنها رفت و دقت کرد؛ دید هر دو لنگند.
آن حکیمی گفت دیدم هم تکی
در بیابان زاغ را با لک‌لکی
در عجب ماندم، بجستم حالشان
تا چه قدر مشترک یابم نشان
چون شدم نزدیک و من حیران و دنگ
خود بدیدم هر دوان بودند لنگ
این یک پایی بودن، دو نوع حیوانِ بیگانه را با هم انس داد. انسان‌ها نیز هیچ‌گاه بدون جهت با یکدیگر رفیق و دوست نمی‌شوند؛ کما اینکه هیچ‌وقت بدون جهت با یکدیگر دشمن نمی‌شوند.
به‌عقیده بعضی، ریشه اصلی این جذب و دفع‌ها نیاز و رفع نیاز است.
البته تفاهم و دوستی‌های حاصل از صفات و رفتارهای خوب و مثبت ماندگارتر از قرابت‌های ناشی از دشمنی‌ها و نفرت‌های مشترک است.
از این منظر تحلیل سفر پوتین رهبر روسیه به ایران و استقبال گرم رییس‌جمهور و مقام رهبری از این ایشان مشکل نیست.
اما با نگاه به تاریخ و گذشته دور و نزدیک (حمایت تمام‌قد از صدام حسین در دفاع مقدس) دیدگاه، ایدئولوژی و منافع مشترک (رقابت در بازار نفت و گاز) چندان توجیه‌پذیر نیست؛ بلکه آنچه توجیه‌گر این سطح از روابط است، تنفر هر دو از آمریکا و نوع نگاه به روابط احتمالی در آینده با آمریکا و حتی نگرانی از غرب است.
در بالا آمد که دوستی‌های ناشی از دشمنی و نفرت با کشور سوم نمی‌تواند پایه و اساس محکمی داشته باشد، مخصوصا برای ایران.
چرا که روسیه و آمریکا هم‌اکنون دارای رابطه و همکاری با یکدیگرند و هر زمان که جنگ روسیه و اوکراین خاتمه یابد، در نتیجه تحریم‌ها علیه روسیه نیز پایان خواهد یافت و می‌ماند قطع رابطه ایران با آمریکا و همکاری حداقلی با شرکا و متحدان آمریکا . و به‌ویژه در صورت ادامه وضعیت موجود بین ایران و آمریکا و روابط سرد با اروپا، متضرر اصلی، ایران خواهد بود.
اولین حجت و منطق در سیاست خارجه پرهیز از عملکرد تک‌گزینه‌ای و به اصطلاح خودداری از چیدن همه تخم مرغ‌ها در یک سبد است. به هیچ وجه توجیه ندارد که کشوری مانند ایران که دارای منابع عمده نفت و گاز و نیازمند به بازار مناسب است و به تکنولوژی پیشرفته‌ای که نزد غرب موجودست، احتیاج دارد، سالیان طولانی در وضعیت قطع‌رابطه با قدرت اول جهان از نظر پیشرفت، ثروت و سلاح یعنی آمریکا و کشورهای پیشرفته اروپایی باشد.
با عنایت به سرعت پیشرفت در جهان و فقر و عقب‌ماندگی موجود در ایران و نارضایتی فراگیر مردم، اگر حاکمیت نمی‌تواند در رابطه با احیای برجام و برقراری رابطه با آمریکا تصمیم‌گیری نماید، پیشنهاد می‌شود با استفاده از اصل ۵۹ قانون اساسی این دو موضوع مذکور به رای مردم گذاشته‌شده و رای اکثریت مبنای تصمیمات قرار گیرد.