به گزارش «پیام ما» ، منطقه حفاظت‌شده بوزین و مرخیل در شمال غرب استان کرمانشاه و در نوار مرزی ایران و عراق واقع شده است. این عرصه طبیعی با وسعتی بالغ بر ۲۵ هزار و ۴۷۲ هکتار در میان رشته‌کوه‌های سر به فلک کشیده اورامانات قرار دارد و به دلیل طبیعت بکر و پوشش جنگلی غنی، یکی از مهم‌ترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط‌زیست در غرب ایران به شمار می‌رود.

پیشینه حفاظتی این منطقه به سال ۱۳۷۵ بازمی‌گردد که به عنوان منطقه شکار و تیراندازی ممنوع معرفی شد و پس از آن در سال ۱۳۷۸، به دلیل اهمیت بالای اکولوژیکی و ارزش‌های منحصربه‌فرد زیست‌محیطی، به سطح «منطقه حفاظت‌شده» ارتقا یافت. یکی از ویژگی‌های برجسته بوزین و مرخیل، اختلاف ارتفاع قابل توجه آن است که از ۵۰۰ متر تا بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ متر از سطح دریا متغیر است؛ این ویژگی توپوگرافی سبب ایجاد تنوع اقلیمی و زیستی چشمگیری در منطقه شده است.

پوشش گیاهی این گنجینه طبیعی عمدتاً از جنگل‌های بلوط تشکیل شده است، اما گونه‌های ارزشمند دیگری نظیر بنه (پسته وحشی)، بادام وحشی، زیتون وحشی، آلبالوی وحشی، مورد و خرزهره نیز در کنار انواع گیاهان مرتعی در آن یافت می‌شوند. این تنوع گیاهی علاوه بر حفظ خاک، منبع اصلی تغذیه حیات‌وحش و ضامن پایداری اکوسیستم منطقه است.

در حوزه حیات‌وحش، بوزین و مرخیل زیستگاه گونه‌های ارزشمندی از جمله «شوکا» (کوچک‌ترین گوزن بومی ایران) است. همچنین سعید دزفولی‌نژاد، مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان کرمانشاه، با اشاره به غنای جانوری این منطقه اعلام کرد که تصاویر و فیلم‌های ضبط شده حضور حدود ۱۵ تا ۲۰ قلاده پلنگ را در این منطقه تایید کرده است. علاوه بر پستانداران، انواع پرندگان شکاری، کبوترسانان و دارکوب‌ها نیز در این زیستگاه زندگی می‌کنند.

دزفولی‌نژاد با تاکید بر ظرفیت‌های بالای این منطقه اظهار داشت که به دلیل تنوع زیستی فوق‌العاده گیاهی و جانوری، اداره‌کل محیط‌زیست استان کرمانشاه طرح ارتقای بوزین و مرخیل از منطقه حفاظت‌شده به «ذخیره‌گاه زیست‌کره» را به سازمان مرکزی ارسال کرده است. تحقق این امر می‌تواند جایگاه بین‌المللی این منطقه را ارتقا داده و به توسعه گردشگری طبیعی و پایدار در منطقه اورامانات کمک کند.

شهرستان پاوه که این منطقه را در خود جای داده، بیش از ۷۷ هزار هکتار منابع ملی شامل جنگل و مرتع دارد. به طور کلی، ۷۰ درصد از مساحت استان کرمانشاه را عرصه‌های منابع طبیعی تشکیل می‌دهند که شامل بیش از ۵۲۷ هزار هکتار جنگل و یک میلیون و ۱۹۲ هزار هکتار مرتع است. صیانت از این میراث طبیعی در بوزین و مرخیل نیازمند مشارکت مستمر جوامع محلی و دستگاه‌های اجرایی است تا این سرمایه ملی برای نسل‌های آینده محفوظ بماند.

منبع: ایرنا