معاون وزیر گردشگری: ۵۹ درصد آلودگی هوای کشور ناشی از حمل‌ونقل است

معاون گردشگری وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی اعلام کرد که بخش حمل‌ونقل با سهم ۵۹ درصدی، بزرگ‌ترین منبع آلودگی هوای کشور محسوب می‌شود؛ مسئله‌ای که به گفته وی ریشه در فرسودگی ناوگان و کیفیت پایین سوخت مصرفی دارد.

انوشیروان محسنی بندپی در نخستین کنفرانس بین‌المللی مدیریت آلودگی هوا با اشاره به آمارهای جهانی اظهار داشت: آلودگی هوا سهم قابل‌توجهی در بروز بیماری‌ها دارد؛ به‌گونه‌ای که این سهم در جهان به طور متوسط ۵۴ درصد و در ایران ۵۷ درصد برآورد شده است. وی همچنین ایران را از جمله کشورهای آسیب‌پذیر در برابر گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی دانست.

رئیس مرکز تغییر اقلیم دانشگاه شهید بهشتی با یادآوری تصویب قانون هوای پاک، گفت: این قانون با ۲۹ ماده و ۳۹ تبصره، چهار محور اصلی شامل کنترل منابع ثابت و متحرک آلاینده، ارتقای استاندارد تولید وسایل نقلیه و سوخت و تقویت نظارت و هماهنگی ملی را دنبال می‌کند، اما تاکنون اجرای آن رضایت‌بخش نبوده است. به گفته وی، بر اساس اعلام رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، کمتر از ۱۵ درصد تکالیف این قانون عملیاتی شده است.

محسنی بندپی با استناد به آمار وزارت بهداشت در سال ۱۴۰۳ افزود: در این سال ۵۸ هزار و ۷۵۰ مورد مرگ منتسب به آلودگی هوا ثبت شده که ۹۵.۶ درصد آن ناشی از ذرات معلق بوده است. وی همچنین از وجود ارتباط معنادار میان ذرات معلق و برخی پیامدهای سلامت خبر داد.

وی درباره سهم سایر بخش‌ها در آلودگی هوا توضیح داد: صنایع با ۲۴ درصد، نیروگاه‌ها با ۱۰ درصد و مصرف سوخت در بخش‌های مسکونی و تجاری با ۵ درصد در رتبه‌های بعدی قرار دارند و پس از آن بخش کشاورزی، مدیریت پسماند و گردوغبار سهم دارند.

معاون وزیر میراث‌فرهنگی بر لزوم استانداردسازی ناوگان حمل‌ونقل، ارتقای کیفیت سوخت، اصلاح الگوی مصرف انرژی و مکانیزه‌سازی معاینه فنی تأکید کرد و گفت: درحالی‌که موتورسیکلت‌های فرسوده سهم قابل‌توجهی در آلودگی دارند، کمتر از ۶ درصد آنها دارای معاینه فنی هستند.

وی در پایان با اشاره به‌ضرورت تغییر رویکرد مدیریتی از نگاه صرفاً فنی به رویکرد سلامت‌محور، تصریح کرد: توسعه انرژی‌های پاک، حمل‌ونقل سلامت‌محور، استفاده از ابزارهای اقتصادی مانند مالیات آلودگی و افزایش شفافیت داده‌های کیفیت هوا باید به‌طورجدی در دستور کار قرار گیرد، چرا که بی‌توجهی به این معضل ساختاری، هزینه‌های سنگین‌تری را در آینده تحمیل خواهد کرد.