بایگانی مطالب: جامعه
«هفته زمین پاک» با مشارکت گسترده تشکلهای مردمی؛ ۱۰ نشست ملی و استانی برای حفاظت از محیطزیست
مدیرکل مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیطزیست از برگزاری ۱۰ نشست ملی و استانی با محوریت «هفته زمین پاک» خبر داد و تأکید کرد: تشکلهای مردمنهاد نقش کلیدی در شناسایی چالشهای زیستمحیطی و ارائه راهکارهای عملیاتی ایفا میکنند. این نشستها با هدف تقویت همافزایی و توانمندسازی جامعه مدنی در حفاظت از منابع طبیعی برگزار شد.
تعدیل گسترده در نساجی بروجرد؛ ۷۰۰ کارگر در آستانه بیکاری، مطالبات مزدی پابرجا
حدود ۷۰۰ کارگر کارخانه نساجی بروجرد، واقع در استان لرستان، از ابتدای فروردین ماه امسال به دلیل کمبود مواد اولیه و مشکلات مالی، قرارداد کاری خود را از دست داده و تعدیل شدهاند. این کارگران که دارای سابقه کاری ۵ تا ۲۰ سال هستند، به اداره کار معرفی و تحت پوشش بیمه بیکاری قرار گرفتهاند.
رؤیای سلامت
تعرفههای جدید خدمات درمانی در حالی به مرحله اجرا در میآید که همزمان دارو و تجهیزات پزشکی نیز گران شده و با رشد این تعرفهها عملاً برخی از خدمات از سبد سلامت مردم حذف شده یا دیگر در اولویت آنها نخواهد بود. این به معنی افزایش بیماری در جامعه و افزایش هزینههای بیشتر برای خانوادهها و نظام سلامت کشور است.
خودکفایی؛ راهحل یا تلـــــــــه؟
سالهاست «خودکفایی» در ادبیات سیاستگذاری کشاورزی بهعنوان یک هدف مطلوب تکرار میشود؛ هدفی که در نگاه نخست، مترادف با امنیتغذایی به نظر میرسد. اما برای بسیاری از مردم، امنیتغذایی در سادهترین شکل خود، به ثبات نان روی سفره، دسترسی به برنج و سایر اقلام اساسی و قابلپیشبینیبودن قیمتها معنا پیدا میکند. پرسش اینجاست که آیا تأمین این امنیت، الزاماً از مسیر تولید همه این اقلام در داخل کشور میگذرد؟ در شرایطی که منابع آب و خاک کشور تحت فشار قرار دارند، این پرسش پررنگتر میشود که آیا افزایش تولید داخلی به هر قیمت، میتواند تضمینکننده امنیتغذایی باشد. تجربه نشان میدهد مرز میان خودکفایی و امنیتغذایی همیشه همپوشان نیست؛ چهبسا دستیابی به خودکفایی در برخی محصولات، با هزینههایی همراه باشد که در بلندمدت، پایداری تولید و در نهایت امنیتغذایی را با چالش مواجه کند.
درباره دستمزد اعضای هیئتعلمی اغراق کردهاند
عضو هیئتعلمی دانشگاه شهرکرد در واکنش به گزارش «پیام ما»
اینترنت طبقاتی در لباس «پرو»
|پیام ما| بیش از هزار و ۳۰۰ ساعت از قطعی اینترنت جهانی در ایران میگذرد تا هرروز رکورد این انسداد ارتباطی شکل تازهای به خود بگیرد. باوجود اعلام آتشبس که انتظار میرفت پس از آن امکان دسترسی به اینترنت بینالملل برای تمامی شهروندان برقرار شود، اما نهتنها چنین اتفاقی نیفتاد بلکه ارائه «اینترنت پرو» به برخی از فعالان اقتصادی و کسبوکارها باعث شده تعداد کثیری از مردم از حق دسترسی به این حق بدیهی بیش از گذشته محروم و در تاریکترین انزوای ارتباطی رها شوند. بهگونهای که حالا نوع جدیدی از طبقاتیشدن اینترنت در حال شکلگیری است. باوجود اینکه معاون اول ریاستجمهوری و وزیر ارتباطات بر دسترسی برابر همگانی به اینترنت تاکید کردهاند، اما ارائه اینترنت پرو در تناقض با پیادهسازی چنین تصمیماتی است.
در بازسازی تهران، رد جنگ را پاک نکنیم
ایران از ۹ اسفند ۱۴۰۴ درگیر جنگ سوم شده است؛وضعیتی که بار دیگر پرسشهای بنیادینی را درباره کیفیت شهرها، میزان تابآوری کالبدی و اجتماعی آنها، و نقش معماران و شهرسازان در مواجهه با بحرانهای کلان ، پیش روی کشور قرار داده است. در چنین شرایطی، معماری دیگر صرفاً یک هنر یا حرفه فنی نیست، بلکه بهمثابه دانشی میانرشتهای، در پیوند با امنیت، اقتصاد، حافظه تاریخی و زیستپذیری شهرها معنا پیدا میکند. از اینرو و با توجه به اینکه سوم اردیبهشت در ایران به عنوان «روز معمار» نامگذاری شده است، «پیام ما» در گفتوگو با «پیروز حناچی»، معمار، استاد دانشگاه و از چهرههای شناختهشده حوزه معماری و شهرسازی، به بررسی نسبت معماری با مفهوم «شهر تابآور»، دلایل گسست تاریخی در سنت شهرسازی ایران، نسبت پدافند غیرعامل با طراحی شهری، و در نهایت رسالت معماران در دوران پساجنگ پرداخته است. آنچه میخوانید، حاصل این گفتوگوست.
تخفیفِ تلخ؛ بازی برندها با اضطراب معیشت
تشدید فشار بر تأمین اجتماعی
از ابتدای سال جاری، بسیاری از واحدهای تولیدی و تجاری فعالیت خود را متوقف کرده و یا نیروهای خود را تعدیل کردهاند. جنگ چهلروزه، اگرچه خسارتهای جانی و مالی بسیاری به جا گذاشت، اما ترکشهای آن بر بازار کار تداوم دارد. این امر بر تعداد بیکاران کشور افزوده و از سوی دیگر فشار بر صندوقهای تأمین اجتماعی را افزایش داده است، اگرچه یک کارشناس کارگری در گفتوگو با «پیام ما» معتقد است که بهرغم افزایش تعداد بیکاران، تأمین اجتماعی قادر به پرداخت بیمه بیکاری است.
بازتعریف مسئولیت اجتماعی در صنایع حیاتــــــــــی
دنیای امروز تبدیل به جهانی ناپایدار شده است. ما در حال زیستن در دنیایی هستیم که مرز بین صلح و منازعه، ثبات و بحران، بیش از هر زمان دیگری لغزنده شده است. در این فضا سخنگفتن از پایداری و عمل به این سخن بیش از هر زمان دیگر بهدقت و تهور نیاز دارد. دقتی از جنس شناخت ریسکهای ESG برای صنایع که هر کدام برای جامعه حیاتی هستند و تهوری از جنس شنا در دریای مواجی که یک حرکت نادرست، اگر صنعت را به قعر خود نکشد ممکن است سالها به پس بکشد. برای افسران پایداری؛ پایداری صرفاً معطوف به ارائه یک گزارش سالانه شیک برای جلب رضایت سرمایهگذاران نیست؛ بلکه در شرایط جنگ و بحرانهای ژئوپلیتیک و اجتماعی، به معنای «توانایی سیستم برای بقا، انطباق و تداوم خدمت» بازتعریف میشود. در این نوشتار، ماهیت سیاستها و استراتژیهای پایداری در شرکتها در شرایط بحرانهای حاد، با تمرکز بر صنایع زیرساختی و انرژی بررسی شده است.
