بایگانی مطالب: میراث و فرهنگ

کاشی‌های ۴۰۰ساله در آستانه سقوط |پیام ما

در روزهای اخیر تصاویری از وضعیت حمام تاریخی «گنجعلی‌خان» کرمان، در رسانه‌ها منتشر شده که نشان از وضعیت نامناسب این گرمابه تاریخی کرمان دارد؛ بنایی با بیش از ۴۰۰ سال قدمت که به‌واسطه معماری دقیق و تزیینات کم‌نظیر، به‌عنوان یکی از زیباترین گرمابه‌های تاریخی ایران شناخته می‌شود. مسئولان استان معتقدند بناهای تاریخی همواره در معرض فرسایش قرار دارند و آسیب‌هایی که اخیراً در رسانه‌ها انعکاس پیدا کرده، به‌تازگی ایجاد نشده؛ بلکه در طول سالیان به وجود آمده است. آنها از پایش مستمر بنا می‌گویند؛ اما سؤال اینجاست که آیا تنها پایش برای حفاظت از یک بنای تاریخی کفایت می‌کند؟

اعلامیه مرگ برای عشق به مام وطن |پیام ما

نگاهی به کتاب «آدم‌خواران» که روایتی است از اینکه چگونه جامعه قهرمانانش را می‌بلعد

شهــرکُــشــــــی

شاهنامه در میان نت‌ها و ماشین‌ها |پیام ما

شاهنامه فردوسی گنجینه‌ای از تاریخ، فرهنگ، زبان و هویت ایرانی است و ازاین‌رو، تلاش برای معرفی و بازخوانی این اثر سترگ برای نسل جدید با بهره‌گیری از ابزارها و زبان‌های جدید، قدمی مهم در مسیر شناخت هرچه بیشتر گنجینه‌های ادبی و فرهنگی است. این هدف گروهی است که به کارگردانی «میکائیل شهرستانی» قرار است پروژه‌ای را به نام «آفرینش» برای ارائه شاهنامه در قالب فیلم‌ارکستر ارائه کنند. در همین راستا، نشست خبری پروژه هنری «آفرینش» با حضور جمعی از دست‌اندرکاران این اثر برگزار شد؛ پروژه‌ای که با تلفیق هنر، موسیقی و هوش مصنوعی، روایت شاهنامه را در قالبی چندرسانه‌ای و متناسب با ذائقه مخاطب امروز بازآفرینی می‌کند. دست‌اندرکاران این طرح در این نشست که روز دوشنبه (۱۱ خرداد) در کاخ سعدآباد برگزار شد، از برنامه تولید مجموعه‌ای بر اساس شاهنامه و نقش فناوری‌های نوین سخن گفتند.

بوم‌گردی ایران در دوراهی کیفیــــت و تشریفات

| پیام ما | بخش بوم‌گردی در ایران، امروز در نقطه عطفی قرار گرفته است که عبور از آن نیازمند نگاهی نقادانه و اصلاح‌گر است. یاور عبیری، رئیس جامعه حرفه‌ای اقامتگاه‌های بوم‌گردی ایران، در تحلیل رویداد اخیر سمنان تأکید می‌کند که این حوزه با مجموعه‌ای از چالش‌های مدیریتی، اجرایی و آموزشی روبه‌روست و مسیر توسعه آن نه از دل تشریفات اداری، بلکه از تغییر نگاه جوامع محلی و ارتقای دانش تخصصی می‌گذرد.

تولد دوباره یک روستا در حاشیه «توران»

«قلعه‌بالا» در حاشیه توران، یکی از نمونه‌های کم‌سابقه تغییر مسیر یک روستاست؛ جایی که در کمتر از دو دهه، الگوی زندگی از شکار و فشار بر طبیعت به سمت بوم‌گردی و معیشت پایدار تغییر کرده است. این تحول نه یک طرح کوتاه‌مدت، بلکه نتیجه سال‌ها کار میدانی، تغییر تدریجی نگاه جامعه محلی و شکل‌گیری درآمدهای جایگزین است؛ تغییری که امروز هم در اقتصاد روستا دیده می‌شود و هم در آرام‌تر شدن رابطه انسان و زیستگاه یوزپلنگ ایرانی.

در کانون‌های گردشگری خراسان رضوی و گیلان

سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، از بازگشایی رسمی مرزهای کشور به روی گردشگران خارجی پس از دوران جنگ تحمیلی خبر داد. به گفته وی، با ازسرگیری پروازهای بین‌المللی در دو استان مهم خراسان رضوی و گیلان، فصل جدیدی از گردشگری زیارتی و طبیعت‌گردی با حضور مسافرانی از کشورهای عراق و عمان آغاز شده که گامی کلیدی در مسیر بازسازی اقتصادی پساجنگ محسوب می‌شود.

فمینیسم برای همه

نسلی که جهان را تهدید فرض نمی‌کند |پیام ما

سال ۱۴۰۱ نام دهه هشتادی‌ها بارها شنیده و در میانه اعتراضات آن سال به یکی از پرتکرارترین نام‌ها در رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و گفت‌وگوهای روزمره تبدیل شد. نوجوانانی که بسیاری از آنها هنوز تجربه حضور در دانشگاه یا بازار کار را نداشتند، در روایت بخشی از جامعه به نماد جسارت، مطالبه‌گری و تغییرخواهی بدل شدند؛ تا جایی که برخی آنان را قهرمانان روزهای پرالتهاب آن سال نامیدند. هرچند که بسیاری از فعالان حقوق کودک و نوجوانان مخالف قهرمان‌سازی از نسلی نوجوان بودند؛ اما جنبشی شکل گرفت که نسل جدید آن را میدان‌داری می‌کرد. حالا بعد از گذشت چهار سال از آن روزها و دور تند و متعدد تحولات در ایران، می‌توان کمی عقب‌تر ایستاد و نقش نسل «زد» را در این تحولات به‌گونه‌ای دیگر بررسی کرد. رویداد کتاب در «فضای عین حال» در کتاب‌فروشی «دی»، روز یکشنبه (۱۰ خرداد) به نقد و بررسی کتاب «زیستن با فلسفه دلقک‌ها؛ تأملی بر دگرگونی معرفت‌شناختی نوجوانان ایران با تأکید بر دهه هشتادی‌ها» اختصاص داشت. کتابی به نوشته «علی‌اصغر سیدآبادی»، نویسنده و پژوهشگر اجتماعی که در آن بر اساس روایت‌ها، شواهد، داده‌ها و گفت‌وگوها، تحول نوجوانان صرفاً ذیل «شکاف نسلی» یا «شکاف ارزشی» تعریف نمی‌شود و آنچه را که در حال وقوع است، پیش از هر چیز حاصل دگرگونی معرفت‌شناختی می‌داند. در این نشست «عباس کاظمی»، «محسن گودرزی» و «علی‌اصغر سیدآبادی» درباره کتاب و این دگرگونی معرفت‌شناختی سخنرانی کردند.

بوم‌گردی بدون پیوست پایداری |پیام ما

چه شد که بوم‌گردی از مکانی برای زیستن تبدیل به مکانی صرفاً برای اقامت شد؟ سؤالی که اندیشیدن به آن مهم به نظر می‌رسد. خانه به‌مثابه مکانی که در آن زندگی می‌کنیم و تجربه زیسته به دست می‌آوریم مفهومی است که نیاز به مطالعه دارد. در یک نگاه پدیدارشناسانه بیان تجربه‌های زیسته تنها راه تفکیک خانه خوب از بد است. بوم‌گردی‌های اولیه خانه‌هایی برای زیستن و پذیرایی از مهمان بودند و تفکیک خوب از بدشان تنها با بیان تجربه زیسته امکان‌پذیر بود. درواقع بوم‌گردی‌های اولیه تجربه‌ای را به مهمان عرضه می‌کردند که تا پیش‌ازاین کسی نچشیده بود و این تجربه بومی کالایی جدید بود که هم نیاز بازار گردشگری را تأمین می‌کرد و هم یک راه‌حل برای بومی که داشت متروکه می‌شد و از بین می‌رفت. درنتیجه تفکیک خوب و بد یک بوم‌گردی هم بستگی به تجربه‌ای داشت که می‌فروخت.