مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران از اختصاص سهمیه مازاد سوخت تا سقف ۳۰۰ لیتر با نرخ سوم بر مبنای پیمایش به ناوگان فعال در سکوهای اینترنتی حمل بار و مسافر خبر داد و گفت: این ناوگان با اولویت‌دهی مبتنی بر میزان فعالیت، به‌صورت رایگان به نسل جدید خودروهای دوگانه‌سوز تبدیل می‌شوند.

| پیام ما | خواندن داستان شاید یکی از معدود تجربه‌هایی باشد که به انسان اجازه می‌دهد برای ساعاتی وارد ذهن و تجربه انسانی دیگر شود و جهان را از چشم او ببیند. پژوهش‌های روان‌شناختی نشان می‌دهند که داستان‌خوانی، فراتر از تقویت مهارت خواندن، می‌تواند بر نحوه درک ما از دیگران، روابط اجتماعی و حتی کیفیت زندگی اثر بگذارد. مقاله «مزایای خواندن داستان‌های روایی» که به‌تازگی در یک مجله روان‌شناسی منتشر شده، مجموعه‌ای از یافته‌های پژوهشی درباره تأثیر داستان بر ذهن و زندگی اجتماعی انسان را بررسی کرده است؛ از جمله نقشی که داستان می‌تواند در پرورش همدلی و توانایی دیدن جهان از منظر دیگری ایفا کند.

چرا «یادداشت‌های زیرزمینی» همچنان پرفروش است؟

پروازهای قشم پس از ماه‌ها وقفه از سر گرفته شده‌اند، اما هنوز مسافری برای گردشگری جزیره نیاورده‌اند. جنگ و ناامنی از یک سو و جهش قیمت بلیت و کاهش قدرت خرید از سوی دیگر، قشم را از فهرست مقصدهای سفر بسیاری از خانوارها خارج کرده است. فعالان گردشگری می‌گویند اقامتگاه‌ها، دفاتر، رستوران‌ها و دیگر کسب‌وکارهای وابسته، ماه‌هاست بدون درآمد مانده‌اند، درحالی‌که هزینه‌های جاری و بدهی‌هایشان همچنان پابرجاست. آن‌ها هشدار می‌دهند در غیاب حمایت‌های دولتی، ادامه این رکود می‌تواند به تعطیلی گسترده کسب‌وکارها و خاموشی گردشگری جزیره بینجامد.

تهران شهری است که بخش بزرگی از وقت و انرژی شهروندانش در ترافیک و جابه‌جایی‌های روزانه هدر می‌رود؛ شهری که آلودگی هوا، خودرومحوری و دشواری دسترسی به حمل‌ونقل عمومی، انتخاب‌های شهروندان برای حرکت در آن را محدود کرده است. در چنین شرایطی، دوچرخه‌اشتراکی می‌تواند چیزی فراتر از چند دوچرخه و ایستگاه در خیابان‌های شهر باشد؛ حلقه‌ای میان حمل‌ونقل عمومی و مقصد نهایی، فرصتی برای گسترش حمل‌ونقل فعال و حتی ابزاری برای دسترسی عادلانه‌تر به فرصت‌های شهری. اما مسئله فقط «داشتن دوچرخه‌اشتراکی» نیست. تجربه‌ها و پژوهش‌های بررسی‌شده نشان می‌دهند که بدون زیرساخت ایمن و پیوسته، قیمت قابل‌پرداخت، توزیع عادلانه در محله‌های مختلف و توجه به نیاز گروه‌های گوناگون، این طرح نمی‌تواند به تحرک عادلانه و تحقق حق به شهر منجر شود. از سوی دیگر، توسعه دوچرخه‌سواری با سلامت جسم و روان، کاهش وابستگی به خودرو و افزایش تعامل شهروندان با فضای شهری نیز پیوند دارد. در این پرونده، با همین نگاه به سراغ استادان و دانشجویان شهرسازی رفته‌ایم تا از زوایای مختلف بپرسیم دوچرخه‌اشتراکی چه جایگاهی در آینده شهرهای ایران دارد و تهران برای تحقق آن چه کم دارد؟