پس از جنگ معمولاً مسیری برای بازاندیشی در مورد راه‌های رفته و راه‌های پیش رو باز می‌شود. حملات آمریکا و اسرائیل در جریان جنگ ۴۰ روزه اخیر، علاوه بر زیرساخت‌های نظامی و انرژی، برخی مجتمع‌های پتروشیمی ایران را نیز هدف قرار داد و موجب اختلال در بخشی از ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی و پلاستیکی کشور شد. این وضعیت، در کنار نگرانی‌ها درباره تأمین مواد اولیه برخی صنایع، بحث‌های تازه‌ای را درباره الگوی مصرف پلاستیک در ایران ایجاد کرد. شماری از فعالان و صاحب‌نظران محیط‌زیست معتقدند کاهش تولید می‌تواند فرصتی برای مدیریت مصرف، به‌ویژه در حوزه کیسه‌های پلاستیکی و محصولات یک‌بارمصرف باشد؛ فرصتی که ضمن جلوگیری از ایجاد کمبود در بخش‌های ضروری، توجه افکار عمومی را به پیامدهای محیط‌زیستی پلاستیک جلب کند. در مقابل، برخی دیگر با دیده تردید به این رویکرد می‌نگرند. به باور آن‌ها، سال‌هاست کمپین‌ها و برنامه‌های آگاهی‌بخشی درباره کاهش مصرف پلاستیک اجرا می‌شود، اما به دلیل نبود سیاست‌گذاری جامع، ضمانت‌های اجرایی کافی و حمایت از جایگزین‌های مناسب این اقدامات نتوانسته است به تغییری فراگیر و پایدار در الگوی مصرف جامعه منجر شود.

نگاهی به کتاب «آدم‌خواران» که روایتی است از اینکه چگونه جامعه قهرمانانش را می‌بلعد

معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران در نشست وزرای محیط زیست کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی (اکو) با محکوم کردن حملات ۲۸ فوریه (۹ اسفند) به برخی زیرساخت‌ها و مناطق حفاظت‌شده کشور، این اقدامات را «جنایتی زیست‌محیطی با پیامدهای جبران‌ناپذیر» توصیف کرد و همزمان پنج پیشنهاد برای تقویت همکاری‌های منطقه‌ای در حوزه محیط زیست ارائه داد.

پژوهشگر مرکز تحقیقات کشاورزی خراسان رضوی با هشدار نسبت به وضعیت تخریب خاک در کشور گفت: ایران از نظر توسعه بیابان رتبه پنجم جهان را دارد و روزانه ۴۰ هکتار زمین در کشور تخریب و به بیابان تبدیل می‌شود. به گفته فاطمه سعیدی‌نیا، ۱۲۵ میلیون هکتار از عرصه‌های ایران در معرض کاهش پتانسیل تولید قرار گرفته‌اند.

سرپرست اداره حفاظت محیط زیست شهرستان تهران از شناسایی ۲۵ واحد شهرک و مجتمع مسکونی در منطقه ۲۲ خبر داد که امکان اتصال به شبکه جمع‌آوری فاضلاب شهری را دارند. به گفته محمد رستگاری، برای این واحدها اخطاریه صادر شده و آن‌ها یک ماه فرصت دارند به شبکه فاضلاب شهری متصل شوند؛ در غیر این صورت، اقدام قضایی در دستور کار قرار می‌گیرد.

سرپرست اداره پارک ملی بوجاق از جلوگیری از تخریب و تصرف غیرقانونی یک هکتار از اراضی این پارک ملی خبر داد. به گفته یعقوب رخش‌بهار، این اقدام در ۱۱ خردادماه و در عملیات مشترک مأموران یگان حفاظت محیط‌زیست و پشتیبانی یگان استان انجام شد و پرونده متخلفان برای سیر مراحل قانونی به دادسرا ارجاع شده است.

شماره ۳۴۱۸ روزنامه «پیام ما» در چهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۵ منتشر شد. تیتر اصلی این شماره به مناقشه درباره برداشت درختان شکسته و افتاده از جنگل‌های هیرکانی اختصاص دارد و در کنار آن، موضوعاتی مانند چالش‌های بوم‌گردی در ایران، تغییر معیشت در روستای قلعه‌بالا، وضعیت تورم و پیامدهای جنگ بر شهرها و محیط‌زیست نیز در گزارش‌ها و یادداشت‌های این شماره بررسی شده است.

| پیام ما | وقتی واژه‌ای در گفت‌وگوهای عمومی بیش از اندازه تکرار می‌شود، شاید بیش از آنکه نشانه گسترش یک دانش یا مفهوم باشد، نشانه بحرانی باشد که آن مفهوم می‌کوشد توضیحش دهد. «تاب‌آوری» یکی از همین واژه‌هاست؛ مفهومی که در سال‌های اخیر از ادبیات تخصصی روان‌شناسی و مدیریت بحران خارج شده و به بخشی از زبان روزمره، رسانه‌ها و حتی سخنان مسئولان تبدیل شده است. اما آیا تکرار مداوم این واژه به معنای افزایش ظرفیت جامعه برای مواجهه با بحران‌هاست یا برعکس، نشانه فرسودگی جامعه‌ای است که هر روز با شکل تازه‌ای از بحران روبه‌رو می‌شود؟ این پرسشی بود که در آخرین نشست از سلسله‌نشست‌های «تاب‌آوری در بحران» مؤسسه «رحمان» با عنوان «تاب‌آوری روان‌شناختی» محور بحث قرار گرفت. نشستی که با همکاری مؤسسه «معین» و با دبیری «اشرف‌السادات موسوی» برگزار شد و در آن «مریم رسولیان»، روان‌پزشک و استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران، «امیرحسین جلالی ندوشن»، دانشیار روان‌پزشکی و سخنگوی انجمن علمی روان‌پزشکان ایران و «آرزو دیداری»، روان‌شناس، روان‌درمانگر و فعال مدنی، از زاویه‌های مختلف به مفهوم تاب‌آوری، امکان‌ها و محدودیت‌های آن پرداختند. در این نشست بیش از همه درباره تردید نسبت به برداشت رایج از تاب‌آوری صحبت شد؛ برداشتی که گاه مسئولیت مواجهه با بحران را به دوش افراد می‌اندازد و نقش ساختارها، نهادها و سیاست‌گذاری‌ها را به حاشیه می‌راند.