امدادگران هر چند دقیقه یک‌بار از مردم می‌خواهند سکوت کنند؛ شاید کسی هنوز زیر آوار زنده باشد. بیل‌های مکانیکی توده‌های بتن و آهن را کنار می‌زنند و خانواده‌ها چشم از خرابه‌هایی که روزی خانه‌شان بود، برنمی‌دارند. یک هفته از زمین‌لرزه ونزوئلا گذشته است، اما در ایالت «لاگوایرا» شمار جان‌باختگان همچنان رو به افزایش است و با گذشت هر ساعت، امید به پیدا شدن بازماندگان کمتر می‌شود. آنچه این روزها از ونزوئلا مخابره می‌شود، برای ایرانی‌ها تصویر ناآشنایی نیست. از طبس و رودبار تا بم، ورزقان، سرپل‌ذهاب و خوی، زلزله بارها همین صحنه‌ها را تکرار کرده است؛ آوار، چشم‌انتظاری و مسابقه‌ای با زمان برای نجات جان کسانی که شاید هنوز زیر خرابه‌ها زنده باشند.

هنوز عملیات جست‌وجو در میان آوارهای دو زلزله ۷ ریشتری ونزوئلا ادامه دارد؛ حادثه‌ای که بر اساس برآورد سازمان ملل، ممکن است تا ۱۰ هزار قربانی بر جای بگذارد. این زلزله‌های ویرانگر بار دیگر اهمیت آمادگی شهرها و میزان تاب‌آوری آن‌ها در برابر زمین‌لرزه را یادآوری کرده است. برای کشوری مانند ایران که روی یکی از مهم‌ترین کمربندهای لرزه‌ای جهان قرار دارد، این پرسش مطرح است که اگر زلزله‌ای مشابه در ایران رخ دهد، کدام استان‌ها آسیب‌پذیرتر خواهند بود و چه عواملی میزان تاب‌آوری آن‌ها را تعیین می‌کند؟ پاسخ به این پرسش، محور گفت‌وگوی ما با «علی بیت‌اللهی»، رئیس بخش زلزله‌شناسی مهندسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی است؛ گفت‌وگویی که با بررسی هم‌زمان شاخص‌هایی مانند توپوگرافی، تراکم گسل‌های فعال، سابقه رخداد زمین‌لرزه، کیفیت ساخت‌وساز و تراکم جمعیت، تصویری از وضعیت تاب‌آوری لرزه‌ای استان‌های کشور ارائه می‌دهد و ابعاد مختلف مؤثر بر آسیب‌پذیری استان‌ها در برابر زلزله را بررسی می‌کند.

تا یک دهه قبل، ساکنان انزلی تصورش را هم نمی‌کردند روزی لکه‌های خشکی در تالاب‌شان دیده شود. رسوب، فاضلاب انسانی و صنعتی، سنبل آبی، تغییر کاربری در بالادست و کاهش تراز آب دریای خزر اما این تصور محال را واقعی کرده است و حالا مردم حاشیه تالاب انزلی این روزها غمگین‌تر از همیشه‌اند. استاندار گیلان دو سال قبل گفته بود که شهرهای رشت و بندر انزلی سه سال آینده به خاطر این وضعیت غیرقابل سکونت می‌شوند. از این ضرب‌الاجل استاندار یک سال باقی مانده و خشکی گسترده‌تر شده است! مسئولان می‌گویند فکری به حال تصفیه‌خانه فاضلاب شهرهای اطراف تالاب که یکی از دلایل عمده وضعیت فعلی است نشده و از بخش خصوصی هم کسی علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در این استان نیست. تغییر کاربری‌ها در جریان است، سنبل‌های آبی در تالاب می‌چرخند و دریای خزر هم روی خود را از استان‌های شمالی بیش از پیش برگردانده و خبری از حقابه تالاب هم نیست. این سرنوشت سخت تالابی است که زندگی مردمش به دشواری و مهر با آن گره خورده؛ تالابی با لکه‌های خشک.

وزیر راه و شهرسازی و اعضای کمیسیون عمران مجلس در نشستی مشترک، بر تسریع تولید مسکن، کنترل بازار اجاره، تکمیل واحدهای نیمه‌تمام نهضت ملی مسکن و بازگشت دولت به نقش تسهیل‌گر در سیاست‌گذاری بخش مسکن تأکید کردند.

نتایج یک پژوهش بین‌المللی با مشارکت دانشگاه تهران نشان می‌دهد که پایتخت ایران با پدیده‌ای موسوم به «پارادوکس خنک‌سازی» مواجه است. برخلاف تصورات رایج، در برخی مناطق متراکم تهران، ویژگی‌های کالبدی و مورفولوژیک ساختمان‌ها با ایجاد سایه‌اندازی، اثری مشابه یا حتی فراتر از فضای سبز در کاهش دمای سطح زمین داشته‌اند؛ یافته‌ای که می‌تواند سیاست‌گذاری‌های توسعه شهری در اقلیم‌های نیمه‌خشک را متحول کند.

پژوهشگران دانشگاه فلوریدا ای اند ام در مطالعه‌ای جدید، ترکیبات دارویی نوین موسوم به PCAI را معرفی کرده‌اند که می‌تواند با مختل کردن سیگنال‌های حیاتی، سلول‌های سرطانی کشنده پانکراس را به «خودتخریبی» (آپوپتوز) وادارد.

افزایش دمای هوا در سوئیس که امسال زودتر از موعد آغاز شده، یخچال‌های طبیعی کوه‌های آلپ را در وضعیت بحرانی قرار داده است. کارشناسان نسبت به ناپدید شدن دائمی این منابع عظیم یخ هشدار می‌دهند.

نائب رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان از پیگیری طرح تولید برق از پسماند شهریانه ساختمانی دریافت کنند‌هوازی (بیوگاز) خبر داد و اعلام کرد ساختمان‌های کم‌مصرف می‌توانند تا ۵۰ درصد تخفیف در هزینه پروانه ساختمانی دریافت کنند.

عملیات فصل سوم مرمت خانه تاریخی «آقا جواد یزدی» در بافت تاریخی بشرویه آغاز شد؛ بنایی ارزشمند با لایه‌هایی از معماری صفوی و قاجاری.

مدیرکل دفتر بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور از آغاز اجرای طرح سه‌ساله مهار کانون گردوغبار سراجه قم خبر داد؛ طرحی که با اعتبار ۲۰۰ میلیارد تومان و با مشارکت صنایع نفت و گاز اجرا می‌شود.