| پیام‌ ما | در قلب دیار کریمان، جایی که آوای فرهنگ بومی در خانه‌های خشتی و عطر طبیعت در کویر لوت طنین‌انداز است، نخستین جشنواره ملی بومگردی ایران با حضور سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد. این جشن، به بهانه روز ملی بومگردی، نه‌فقط یک گردهمایی که تلاشی است برای به‌تصویرکشیدن ریشه‌هایی که هنوز در خاک مانده‌اند و شاخه‌هایی که به‌سوی آینده قد کشیده‌اند. این آیین، صحنه‌ای است برای درخشش اقامتگاه‌های بومگردی که با بیش از چهار هزار واحد فعال در سراسر ایران، نه‌فقط سقفی برای گردشگران که تپش‌های زنده گردشگری پایدار و پاسدار هویت فرهنگی کشور‌اند.

پیشرفت صنعت مد و فشن و پرداختن به مقوله‌های مربوط به دیزاین در سال‌های اخیر، توجه علاقه‌مندان این حوزه را به خود معطوف کرده است، تا جایی که به‌تازگی برنامه‌ها و رویدادهای زیادی در این زمینه برگزار می‌شود. رویدادهای مد و فشن در ایران اتفاقی تازه‌اند و کم‌کم تقویم سالانه این رویدادها درحال شکل‌گیری است. اما اگر بخواهیم با استانداردهای جهانی بسنجیم، فشن‌ایونت‌های ایرانی شبیه کودکی است که تازه راه‌رفتن یاد گرفته؛ هیجان‌انگیز، اما پر از زمین‌خوردن.

موزه ملی صنایع‌دستی در هزارتوی وعده‌ها

در شهرهایی با لایه‌های تاریخی متراکم، باستان‌شناسی نه در دل کوه‌ها و بیابان‌ها، بلکه در پیاده‌روها، خیابان‌ها، خانه‌ها و کوچه‌ها جریان دارد. در چنین شهرهایی، موزه نه در چهاردیواری‌های معمول، بلکه در بطن زندگی جاری است. «موزه باز شهری» مفهومی است که به رابطه زنده بین شهر، باستان‌شناسی و مردم اشاره دارد؛ مفهومی که هنوز در ایران جایگاه دقیق و اجرایی نیافته است، اما ظرفیت‌هایی عظیم برای خوانش تازه‌ای از شهر و هویت شهری فراهم می‌آورد. در این گزارش به‌بهانه روز جهانی موزه و هفته میراث فرهنگی، با سه پژوهشگر و باستان‌شناس به گفت‌وگو نشسته‌ایم تا این ایده را واکاوی کنیم.

«اگر با این رویکرد ادامه دهیم، کشاورزی در بسیاری از مناطق ایران از دست خواهد رفت و چشم‌اندازی روشن برای تولید غذا، حفاظت از نظام‌های میراث کشاورزی و تنوع‌زیستی کشاورزی وجود نخواهد داشت.» این گفته «مائده سلیمی»، پژوهشگر حوزه کشاورزی پایدار و حاکمیت غذایی، است. او معتقد است باید نظام کشاورزی متناسب با تغییرات جهانی و نیازهای ملی و محلی تغییر کند. از توان سرزمینی، اکولوژیکی و تنوع‌اقلیمی کشور برای حل چالش‌های موجود استفاده شود و اینها محقق نمی‌شود، مگر با تغییر رویکرد جدی و بهبود عملکردی در وزارت جهادکشاورزی. در گفت‌وگو با این پژوهشگر از او پرسیدم چطور وارد این حوزه شد؟ چه کارهایی تاکنون انجام داده؟ و اگر کشاورزی بومی ما خوب و استفاده از آفت‌کش‌ها بد است،‌ چرا کشاورزان خلاف آن عمل می‌کنند؟

|پیام ما| گلاب از جایگاه و احترام ویژه‌ای در فرهنگ ایرانیان برخوردار است. در باور آنان محلول شفافی که از گلی زیبا و معطر به‌دست می‌آید، آنقدر عزیز است که برای شست‌وشوی بقاع متبرکه از آن استفاده می‌کنند و حتی سال‌هاست که در آیین شست‌وشوی سالانه کعبه هم از گلاب ناب ایران بهره‌ می‌برند. گلاب به‌واسطه عطر خوشش نه‌تنها در ادبیات و فرهنگ ایران که حتی در میان درمان‌های سنتی و فراورده‌های زیبایی هم جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. اما آیین‌هایی که به آن مربوطند نیز در دهه‌های اخیر مورد توجه ویژه قرار گرفته‌اند و پای گلاب علاوه‌بر تجارت و فرهنگ به گردشگری هم باز شده و تورهای گلاب‌گیری در میانه بهار رونق خاصی به شهرهای نیاسر و لاله‌زار و قمصر و ... می‌بخشند. روایت گلاب اما به همین جا ختم نمی‌شود. ضعف‌های بسیاری در مدیریت این حوزه وجود دارد که بارها مورد تأکید و اشاره فعالان این حوزه بوده‌اند، از موضوع برندینگ بین‌المللی تا محصولاتی که کیفیتشان را به کمیت فروش باخته‌اند.