ایران در حوزۀ میراث، ۳۴ هزار اثر ثبتی، ۱۹هزار محوطۀ تاریخی و هزاران بنای تاریخی دیگر دارد که شرایط و میزان آسیب‌پذیری آن‌ها با هم متفاوت است، اما بناهای با ابعاد کوچک یا ثبت‌نشده، در معرض آسیب بیشتری قرار دارند و کمتر هم به آن‌ها پرداخته می‌شود. از تپه‌های تاریخی گرفته تا غارها و سنگ‌نگاره‌ها، همچنین خانه‌ها و کاروانسراهایی که تیغ فرسودگی و تخریب هر روز زخمی‌ترشان می‌کند. پیگیری اخبار منتشرشده در همین چند هفتۀ اخیر، آمار قابل‌توجهی از آسیب‌ها به این میراث ارزشمند را نشان می‌دهد. ارزشی که «محمدرضا کارگر» عضو هیئت علمی دانشگاه میراث و مشاور معاونت میراث فرهنگی هم آن را تأیید می‌کند و دربارۀ ضرورت حفظ تمامی این بناها به «پیام ما» می‌گوید: «حتی بناهای تاریخی با ابعاد کوچک‌تر هم باید در استان‌ها محافظت شوند؛ چون برای گردشگری و اقتصاد یک منطقه اهمیت زیادی دارد. نمونۀ موفق آن هم در کشور مثل ایتالیا رقم خورده و یک طرح خوب دراین‌باره اجرا کرده‌اند.»

|پیام ما| شهرداری بافت تاریخی گرگان بعد از ۷ سال پیگیری بالاخره تاسیس و اولین شهردار آن هم مشخص شد؛ بافتی که در سال ۱۳۱۰ به عنوان نخستین بافت تاریخی ایران و وسیع‌ترین بافت تاریخی شمال کشور به ثبت ملی رسیده بود و ۱۶۲ هکتار مساحت و سه محلی اصلی دارد. بافت قدیمی گرگان دارای دو بخش اداری و مسکونی است و منازل موجود در بخش مسکونی عمدتا متعلق به اواخر دوره قاجار و اوایل دوران پهلوی هستند. این بافت خانه‌های تاریخی معروفی همچون خانه باقری، خانه مفیدیان، خانه میرشهیدی، خانه خراسانی، خانه شفیعی، خانه شیرنگی و خانه امیرلطیفی را در خود جای داده است.

رییس سومین همایش و نمایشگاه بین‌المللی بیمارستان‌ها و مراکز درمانی گفت: در ماده ۷۲ برنامه هفتم دولت باید یک میلیارد یورو از محل صادرات تجهیزات پزشکی و سالانه ۶ میلیارد یورو از محل گردشگری سلامت درآمد کسب کند.

گردشگری امروزه یکی از مهم‌ترین مقوله‌های جذب سرمایه و افزایش نقدینگی در هر کشوری است. ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. ولی مسئله‌ای که در کشور ما در کنار گردشگری به آن بی‌توجهی شده، معماری بومی و اصولی در سازه‌های گردشگری است. درباره اهمیت معماری بومی در سازه‌های تفریحی و گردشگری با «ساسان حیدری» طراح و معمار، گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

| پیام ما | با گذشت ۶ سال از ثبت پنبه «مَله» در فهرست میراث معنوی و ۵ سال از ثبت ملی «خوسف» در خراسان جنوبی به عنوان شهر ملی پنبه «مَله»، حالا صحبت از تکمیل پرونده ثبت جهانی و ارسال آن به یونسکوست؛ پنبه‌ای که بر خلاف تصور ما سفید نیست. تاریخچه کشت پنبه در ایران را به دوران هخامنشیان مربوط می‌دانند و احتمالا زمان کاشت «مَله» هم به ۵۰۰ سال پیش باز می‌گردد. «مَله» اما بر خلاف پنبه‌های دیگر که سفیدرنگ‌اند به رنگ خاکی است که در آن پنبه کشت می‌شود و به همین دلیل هم در زبان محلی به دلیل رنگ مایل به سرخ آن به «سُرخچه» معروف است. پنبه مله شباهت زیادی به رنگ خاک بند سار‌هایی دارد که در آن کشت می‌شود که به آن خاک مل می‌گفتند و آن پنبه نیز به مله شهرت یافت گفت: پنبه مله خود دارای رنگ طبیعی است و شوری و خشکی هوا را به خوبی تحمل می‌کند. در گذشته از این نوع پنبه به دلیل اعتقاد مردم به آن به منظور تولید پارچه‌های معنوی مانند جانماز، پرده مسجد، سفره نان و شال سر استفاده می‌شد و سرخچه‌هایی که هنوز در صندوقچه مادران و مادربزرگان به یادگار مانده است.

ونیز برای تنظیم جمعیت عظیم بازدیدکنندگان و بهبود زندگی شهروندان اندازه گروه‌های تور گردشگری محدود کرده است.

میراث چندهزارسالۀ اصفهان، سال‌هاست که درگیر فرونشست شده‌اند، اما لابه‌لای این آسیب‌های بی‌درمان! گاهی چالش‌های دیگر هم رخ می‌دهد که عامل تخریب بیشتر و فرسودگی میراث ماندگار این شهر است. میدان «نقش‌جهان»، مساجد و پل‌های این شهر، به‌دلیل برداشت آب‌های زیرزمینی، فرونشست قابل‌توجهی را تجربه می‌کند. اما حالا «مسجد جامع عباسی» درگیر یک معضل جدید هم شده؛ نشست زمین و آسیب به پایه‌های مسجد، به‌دلیل فرسودگی سامانۀ فاضلاب. این درحالی‌است که متخصصان بارها تأکید کرده‌اند، باتوجه‌به حساسیت سازه‌های تاریخی این مسجد، فرونشست می‌تواند سبب ترک، چرخش ساختمان و آسیب جدی و حتی تخریب سازه‌ای آن شود.