بایگانی مطالب برچسب: کارگران
بار زندگی روی شانههای کارگر
| پیام ما | صدای چکش از دل یک کارگاه نیمهتاریک میآید، همانطور که خبرهای جنگ در گوشیها بالا و پایین میشود. «علی» دست از کار نمیکشد. شهر با اضطراب نفس میکشد، اما داخل کارگاه، شکل کار تغییری نکرده است. او میگوید: «جنگ بود، اما ما که نمیتوانستیم کار نکنیم.» جنگ میآید و میرود، قیمتها بالا میرود، وعدهها تکرار میشود، اما این دستها همچنان کار میکنند. دستهایی که اقتصاد را سر پا نگه داشتهاند، حتی وقتی زندگی خودشان روی لبه ناامنی ایستاده است. بیش از ۲ ماه از آن روزها گذشته، اما حالا میگوید چیزی ترسناکتر از جنگ وجود دارد: «خرج زندگی.»
تعدیل گسترده در نساجی بروجرد؛ ۷۰۰ کارگر در آستانه بیکاری، مطالبات مزدی پابرجا
حدود ۷۰۰ کارگر کارخانه نساجی بروجرد، واقع در استان لرستان، از ابتدای فروردین ماه امسال به دلیل کمبود مواد اولیه و مشکلات مالی، قرارداد کاری خود را از دست داده و تعدیل شدهاند. این کارگران که دارای سابقه کاری ۵ تا ۲۰ سال هستند، به اداره کار معرفی و تحت پوشش بیمه بیکاری قرار گرفتهاند.
نبرد برای نان
افزایش شتابان قیمت خوراکیها در روزهای پایانی سال در کنار بلاتکلیفی مزد ۱۴۰۵، معادله معیشت را به مرحله هشدار رسانده است؛ هزینه تأمین حداقلهای تغذیهای از توان بسیاری از خانوارها پیشی گرفته و خطر گسترش ناامنی غذایی بیش از هر زمان دیگری جدی شده است. اگرچه هنوز رقم رسمی سبد معیشت اعلام نشده است، برخی گزارشهای غیررسمی از رقم ۶۵ میلیون تومانی میگویند؛ رقمی که با حداقلهای دستمزد فاصله چندبرابری دارد. این درحالیاست که بهگفته یک نماینده مجلس، الگوهای استاندارد تغذیه تابع تورم نیست و باید این موضوع را دولت و نهادهای حمایتی مد نظر قرار دهند.
ماه جهانی شهر و شهرهای بیجان
بیکاران دارای درآمد
اقتصاد ایران در دهه اخیر به صحنه یک پارادوکس بیرحمانه تبدیل شده است. در یکسو، کارگران و حقوقبگیران هر روز زیر فشار تورم افسارگسیخته فقیرتر میشوند و در سوی دیگر، گروهی از «بیکارانِ دارای درآمد» با دسترسی به رانت و فرصتهای سفتهبازی در بازارهای مالی و دارایی، نهتنها از کار کردن بینیاز شدهاند، بلکه ثروتهای کلانی به دست آوردهاند. این شکاف عمیق، اکثریت جامعه را که تنها راه درآمدیشان کار است، بهسمت قماری ناخواسته سوق میدهد؛ آنها وادار میشوند برای بقا و فرار از فقر، پساندازهای اندک خود را وارد بازیای کنند که قواعد آن از پیش توسط برندگان همیشگی نوشته شده و سرنوشتشان از ابتدا چیزی جز باخت نیست.
کارگران «ایرالکو» در برزخ وعدهها
در پی بیش از ۴۰ روز اعتصاب غذای کارگران آلومینیوم اراک برای پیگیری مطالبات و بهبود وضعیت معیشتی و شغلی، وعدههایی از سوی کارفرما داده شده که هنوز بهطور کامل اجرایی نشده است. کانون اصلی اعتراض چهار هزار کارگر این کارخانه، حول محورهای اساسی مانند بلاتکلیفی بازنگری طرح طبقهبندی مشاغل و بحران ایمنی ناشی از استهلاک شدید تجهیزات کلیدی مانند جرثقیلهای حمل مذاب، متمرکز است. در طول این دوره از اعتراضات، کارگران شرکت ایرالکو در حرکتی اعتراضی از دریافت وعدههای غذایی کارخانه خودداری کردند و در جریان آن نیز، بیش از ۱۰ نفر به نمایندگی از کارگران برای چند روز بهطور کامل دست به اعتصاب غذا زدند. باوجوداین، سیاست کارگران این شرکت در این دور از اعتراضات پرهیز از اعتصاب کار بود. «پیام ما» در این گزارش به مطالبات این کارگران و نتیجه اعتراضشان میپردازد.
مرگ پنج کارگر در حوادث کار دو روز اخیر
خودروی سواری کارگران بلوچ در حال استراحت را زیر گرفت و مصدوم کرد
غیاب کارگران در پویشی برای آنها
آمار رسمی منتشرشده از سوی نهادهای دولتی نشاندهنده ابعاد گسترده حوادث کار در ایران است. براساس اعلام مرکز پژوهشهای مجلس، در سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱، مجموعاً سه هزار و ۸۲۶ مورد مرگ ناشی از حوادث کار به ثبت رسیده است. در همین دوره زمانی، ۸۶ هزار و ۶۳۸ کارگر بیمهشده دچار حادثه شغلی شدهاند که نام آنها در فهرست سازمان تأمین اجتماعی ثبت شده است. با وجود این ارقام، دادههای منتشرشده از سوی سازمان پزشکی قانونی در همین بازه زمانی، ابعاد دیگری از این معضل را روشن میسازد. در سال ۱۴۰۱، این سازمان ۱۹۰۰ مورد فوت ناشی از حوادث کار را گزارش کرده است، درحالیکه سازمان تأمین اجتماعی در همین سال تعداد فوتیهای بیمهشده را تنها ۴۵۵ نفر اعلام کرده است. این تفاوت فاحش در آمار، بهطور ضمنی وجود تعداد زیادی از کارگران بدون پوشش بیمه و اشتغال در بخش غیررسمی را تأیید میکند.
