آتش‌سوزی‌های سریالی در نخلستان‌های آبادان تنها در دو هفته گذشته بیش از ۲۴ هزار نفر نخل را خاکستر کرده است. بعد از این آتش‌سوزی گسترده در دهستان «منیوحی»، نخلستان‌های روستای «رمیله» برای ششمین بار گر گرفته است. هزاران نفر نخل در حالی طعمه آتش شده که پیگیری‌های «پیام ما» نشان می‌دهد که هیچ‌کدام از نخلستان‌ها بیمه نبوده‌اند. سوختن نخل‌ها ادامه فاجعه‌ای است که با شور شدن آب و خشکیدگی کارون سرعت گرفت و حالا نخل‌داران هم سرمایه‌شان را از دست داده‌اند و هم در نبود بیمه، به قول مسئولان برای حل مشکلاتشان امیدی ندارند؛ چرا که آتش‌سوزی در سال‌های گذشته بارها نخل‌های آنها را سوزانده و کسی خسارت آنها را نپرداخته است. در این شرایط، در میان کوتاهی سازمان آب و برق و جهاد کشاورزی خوزستان در تأمین حقابه نخلستان‌ها و بی‌توجهی استانداری در استقرار آتش‌نشانی، وعده‌های مسئولان نیز برای جبران خسارت نخلداران در ابهام مانده است.

غلامرضا نوری‌قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی، اعلام کرد تنها ۱۰ درصد از برنج داخلی با قیمت هر کیلو ۳۰۰ هزار تومان در بازار عرضه می‌شود و این به دلیل کم بودن میزان تولید این نوع برنج نسبت به سایر ارقام است. وی همچنین به فراوانی برنج وارداتی با قیمت مصوب اشاره کرد.

وزیر جهاد کشاورزی با اعلام اینکه به تازگی صادرات سیب‌زمینی ممنوع شده است آن را در قیمت اثرگذار خواند.

زعفران برند کشاورزی ایران است. برندی که تنها مختص این دوره نیست. بلکه سازمان فائو مهارت کشت زعفران در اقلیم خشک ایران را به‌عنوان دانش بشری به ثبت رسانده است. بااین‌حال، گویی این دانش بومی در سال‌های اخیر کسانی را که آبا و اجدادی بر آن اشتغال داشتند، دچار چالش کرده است. زعفران‌کاران می‌گویند هزینه‌های بالا و خرید پایین دولت آنان را ناچار به فروش به دلال‌ها می‌کند و دلال‌ها همه این محصول ایرانی را روانه بازار اروپایی می‌کنند تا با نام کشورهایی غیر از ایران به فروش برسد. کارشناسان اما می‌گویند زعفران در تله خرده‌مالکی گرفتار شده است و تا زمانی که به نظام تعاونی بازگردانده نشود، کاری از کسی برنمی‌آید. به باور این کارشناسان تعاونی‌ها با تجمیع اراضی خرد و کوچک زیر کشت زعفران نه‌فقط می‌توانند کیفیت محصول را بالا ببرند بلکه می‌توانند مستقیماً آن را ذیل برند ایرانی صادر کنند. از آن گذشته تعاونی‌های دانش‌بنیان می‌توانند این محصول را به چرخه جدیدی از ارزش یعنی مواد بهداشتی، آرایشی و دارویی وارد کنند.

مدیریت زاگرس از نکات عجیب و مبهم در سازمان منابع طبیعی است. در استراتژیک‌­ترین عرصۀ طبیعی کشور، هرازگاهی طرح و برنامه‌­ای سر بر می‌­آورد و بعد از هیاهویی بسیار، در سکوت کنار گذاشته می‌­شود.

«رهاشدگی» توصیف رایجی است که این روزها متخصصین، کنشگران و کارشناسان، در شرح وضعیت منابع‌ طبیعی ایران به کار می‌برند؛ توصیف ِ جنگل‌هایی که همه‌ساله به‌خاطر تصرفات غیرقانونی، قاچاق چوب، پاک‌تراشی و تغییر کاربری، واگذاری‌های افسارگسیخته به ذی‌نفوذان، اجرای طرح‌های عمومی و عمرانی، آتش‌سوزی‌های مکرر و ...، سطحشان کاهش می‌یابد؛ جنگل‌ها و مراتعی که خشکسالی، حضور دام غیرمجاز و بیش از حد توان اکولوژیکی این اکوسیستم‌ها، آفات، کشت زیراشکوب و...، قدرت زادآوری را از آن‌ها گرفته است.