آیین گرامیداشت ثبت جهانی هنر قلم‌زنی اصفهان، که با حضور مسئولان و هنرمندان برجسته کشور در اصفهان برگزار شد، گام بلندی برای ترویج و حفاظت از صنایع‌دستی این استان به‌شمار می‌آید. در این آیین، مقامات و فعالان حوزه صنایع‌دستی بر اهمیت جهانی شدن هنر قلم‌زنی و جایگاه ویژه اصفهان در هنرهای سنتی ایران تأکید کردند و با طرح‌ها و راهکارهای پیشنهادی، چشم‌اندازی جدید برای حفظ و توسعه این میراث ارزشمند ترسیم کردند. این مراسم علاوه‌بر تجلیل از دستاوردهای هنرمندان قلم‌زن اصفهان، فرصتی بود برای بیان دغدغه‌ها، چالش‌ها و پیشنهادهای حمایتی که می‌تواند آینده‌ای روشن‌تر را برای صنایع‌دستی ایران رقم زند.

|پیام ما| در سال‌های اخیر توجه به توانمندی‌ها و ظرفیت‌های روستایی اتفاقاتی را در زمینه گردشگری و صنایع‌دستی و به‌طور مشخص توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی رقم زده که تا حدی موجب متنوع‌سازی فعالیت‌های روستایی شده است. اما بررسی‌های مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد آنچه در عمل اتفاق افتاده است با ظرفیتی که برای این امر در قانون در نظر گرفته شده، فاصله دارد و از طرفی ارائه تسهیلات در این زمینه بدون برنامه صورت گرفته است. در پژوهشی که این مرکز در روزهای اخیر منتشر کرده، ظرفیت‌ موجود در قانون «حمایت از توسعه و ایجاد اشتغال پایدار در مناطق روستایی و عشایری» و عملکرد وزارت میراث‌فرهنگی به‌عنوان متولی اصلی توسعه گردشگری و فعالیت‌های صنایع‌دستی مورد بررسی قرار گرفته است و نتایج نشان می‌دهد اهداف مربوط به تسهیلات در توسعه گردشگری و صنایع‌دستی در این قانون در هفت سال گذشته محقق نشده است.

|پیام‌ما| مدیرعامل «صندوق صنایع‌دستی و فرش دستباف و احیا و بهره‌برداری از اماکن تاریخی کشور از ارائهٔ یک برنامه به معاونت میراث‌فرهنگی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی به‌منظور توسعهٔ احیا و کاربری دادن به ابنیهٔ تاریخی کشور خبر می‌دهد. یک عضو کمیسیون فرهنگی مجلس نیز گفته است مجلس از نهضت احیا حمایت می‌کند. با این‌حال، به‌نظر می‌رسد این صندوق در مدیریت بخش‌هایی که مستقیماً تحت وظایف سازمانی اوست نیز درست عمل نکرده. در آخرین گزارشی که مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در تاریخ تیر ۱۴۰۳ از عملکرد این دستگاه منتشر کرده است، اعلام کرده که «حدود ۹۴ درصد از وظایف مطرح در اساسنامهٔ صندوق به‌شکل مشروط و یا بدون عملکرد باقی مانده است.» حالا مدیرعامل این صندوق می‌گوید برنامهٔ ارائه‌شده به معاونت میراث فقط برای خانه‌های تحت‌پوشش صندوق نیست و ذیل وظایف حاکمیتی آن تعریف شده است.

در سال‌های گذشته، بیشترین واژه‌های استفاده‌شده برای اقدامات غیرقانونی که با نام «کشف گنج» مطرح می‌شدند، «فلزیاب» بود و تبلیغات خرید و فروش آن که آزادانه انجام می‌شد و در دسترس بود، وسیله‌ای که دل جویندگان گنج را از بین چندصدبار خود را به‌دل‌خطرزدن، به کشف چند سکۀ نه زیاد تاریخی دلخوش می‌کرد؛ اما این ماجرا رفته‌رفته به یک مسئلهٔ بزرگ در کشور تبدیل شد. حالا مدتی است که تلاش‌هایی برای مقابله با «گنج یابی» صورت گرفته است. در تازه‌ترین اتفاق، «جامعۀ باستان‌شناسی ایران» ‌و «انجمن علمی باستان‌شناسی کشور»‌، در بیانیه‌ای از پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، پژوهشکدۀ باستان‌شناسی، انجمن حقوق‌شناسی و دیگر تشکّل‌های مرتبط برای تشکیل «کارگروه مبارزه با گنج‌یابی» حمایت کردند.

انتخاب «سیدرضا صالحی‌امیری» به‌عنوان وزیر پیشنهادی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی مانند دیگر وزرای کابینه دولت چهاردهم، حرف و حدیث‌های زیادی را به‌همراه داشته است. به اعتقاد فعالان و کارشناسان، با این انتخاب دوباره شاهد حضور چهره‌ای سیاسی در این منصب خواهیم بود که تجربه‌ کار در ارکان وزارتخانه را ندارد و تازه باید با سازوکار و چالش‌ها و ضرورت‌های موجود آشنا شود و بر این اساس، احتمال ناکارآمدی او را در این سمت مطرح می‌کنند. اما این همهٔ ماجرا نیست و برخی دیگر از این انتخاب دفاع می‌کنند.

هفتهٔ دیزاین برای نخستین بار با حضور فعالان حوزه طراحی و دیزاین در شهر تهران برگزار شد، رویدادی که برگزاری آن در ایران احساس می‌شد تا فعالان این حوزه خودی نشان دهند و کم کاستی‌های آن در کشور ما نمایان شود.

«آزادی» را نمی‌توان از راه دور دید. سازه‌های شهرداری حریم بصری این برج را مخدوش کرده و تصاویر منتشرشده نشان می‌دهند که سنگ‌فرش‌های حریم اطراف آن به‌دلیل نصب این سازه‌ها کنده شده است. نامۀ سرپرست برج آزادی خطاب به شهردار منطقۀ ۹ نیز نشان می‌دهد، سوراخ‌کردن و جای‌گذاری پیچ (رول‌بولت‌کردن) در سنگ سطح کف عرصۀ میدان آزادی، باعث تخریب سنگ‌ها شده. اما سرپرست برج آزادی در گفت‌وگو با «پیام ما» مدعی است که آسیبی به خود بنا وارد نشده و شهرداری برای رفع این آسیب اقدام کرده است. این اتفاق درحالی‌است که برج آزادی، به‌عنوان نماد پایتخت و حتی به‌عنوان یک نماد ملی، در سال ۱۳۵۳ به ثبت ملی رسیده و چنین اقدامی خلاف قانون است.

|پیام ما| کمیتۀ معرفی وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، شامل: «بهمن نامور مطلق» (معاون سابق صنایع‌دستی و رئیس کمیته)، «مهدی حجت» (رئیس سابق سازمان)، «محمد بهشتی» (رئیس سابق سازمان)، «مسعود سلطانی‌فر» (رئیس سابق سازمان)، «حسن طالبیان» (معاون سابق میراث فرهنگی)، «یحیی رحمتی» (معاون سابق صنایع‌دستی)، «مصیب امیری» (رئیس سابق پژوهشگاه)، «یوسف منصورزاده» (رئیس سابق مرکز آموزش عالی)، «محمدرضا کارگر» (مدیرکل سابق موزه‌ها)، »حسین اله‌بداشتی» (مدیرکل سابق تشکل‌ها)، «دلاور بزرگ‌نیا» (مدیرکل سابق استانی)، «سیدحسین حجازی» (مدیرعامل منطقۀ گردشگری عباس‌آباد)، «حسین بختیاری» (نمایندۀ تشکل‌های صنایع‌دستی)، «سیدمحسن حاج‌سعیدی» (نمایندۀ تشکل‌های گردشگری)، «بابک مغازه‌ای» (تشکل‌های مردم‌نهاد)، «سیامک صحافی» (نمایندۀ بخش خصوصی)، «آرمان وطن‌دوست» (نمایندۀ اهل سنت)، «سپنتا نیکنام» (نمایندۀ زرتشتیان)، «هربرت کریم‌مسیحی» (نمایندۀ مسیحیان و فعال بخش خصوصی)، «علامه عزیزی» (نمایندۀ جوانان)، «لیلا اژدری» (نمایندۀ بانوان)، «نرگس رجایی» (نمایندۀ بانوان) و «سیدمحسن میر» (دبیر کمیته)، اسامی پانزده نامزد پیشنهادی برای کرسی این وزارتخانه را اعلام کرد. اسامی پانزده نفر برگزیده در مرحلۀ نخست به‌ترتیب امتیازات اعلام شد: «سمیع‌الله حسینی مکارم»، «سیدرضا صالحی امیری»، «یدالله طاهرنژاد»، «علیرضا تابش»، «غلام‌حیدر ابراهیم بای سلامی»، «ولی تیموری»، «سیدمحمدرضا سیدحسینی»، «مرتضی رحمانی موحد»، «محمدابراهیم زارعی»، «حسن فرطوسی»، «علی رحیم‌پور»، «علی هاشمی بهرمانی»، «کاظم ماندگاری»، «سعید اوحدی» و «پروانه سلحشوری» شنیده‌ها حاکی است که فهرستی پنج نفره از این تعداد هم تعیین شده‌اند. با همۀ این‌ها اما این اسامی صدای اعتراض فعالان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی را بلند کرد و بسیاری به آن واکنش نشان دادند.