«کیتی میچل»، «اکوفمینیسم» و سیاستِ بقا

وقتی تئاتر به مفهوم حیات پیوند می‌خورد

گیشـــــــه زنده شــد؟

5 هزار تماشاگر برای 7 نمایش در سالن‌های دولتی

«غریبه» با متن و «بی‌خانمان» در معنا

چگونگی رابطه مخاطب با متون داستانی

تابش نور تازه بر صحنه تئاتر

نگاهی به نمایش «پایان آن شب»

وقتی پرده کنار می‌رود، جامعه نفس می‌کشد

 | پیام ما | در روزگاری که بحران، شکل ثابت زندگی شده و آدم‌ها هر روز میان اضطراب، ناامنی و فرسودگی روانی دست‌وپا می‌زنند، تاب‌آوری دیگر فقط یک مفهوم دانشگاهی نیست. ضرورتی است برای دوام آوردن. در چنین وضعیتی، هنر گاهی کاری می‌کند که سیاست و اقتصاد از انجامش ناتوان‌اند. تئاتر، با روایت رنج‌های مشترک و ساختن امکان گفت‌وگو، می‌تواند آدم‌ها را دوباره به هم و به زندگی پیوند بزند. مهدی حشمتی، کارشناس تئاتر، در گفت‌وگو با «پیام ما» از نقشی می‌گوید که صحنه نمایش می‌تواند در بازسازی روح جمعی جامعه ایفا کند.

شعر در سلوک و ادبیات فردوســـــــی

به بهانه روز بزرگداشت «حکیم ابوالقاسم فردوسی» و پاسداشت «زبان فارسی»

مواجهه با پوچی و زندان بصری در جامعه‌ای فروپاشیده

هنر در پس‌زمینه جنگ‌ها

|پیام ما| شصت و یکمین دوره دوسالانه «ونیز» روز شنبه در حالی شروع شد که فضا کاملاً آشفته و پر از تنش‌های سیاسی بود. تنشی که روی ماهیت برگزاری این جشنواره و همان چیزی که مردم را به این جشنواره جهانی می‌کشاند، سایه انداخت؛ هنر مدرن و معاصر. هم‌زمان با افتتاحیه، ده‌ها هنرمند اعلام کردند که نام خود را از رقابت برای دریافت جوایز پس می‌گیرند. این موج تازه‌ای از اعتراضات پیرامون این رویداد هنری بین‌المللی است که در طول تاریخ از هنرمندان بزرگی چون «آنری ماتیس»، «مارک شاگال» و «جکسون پولاک» تقدیر کرده است.