چین به‌سمت آینده‌ای پایدارتر از نظر زیست‌محیطی حرکت می‌کند. در این راستا، «ابتکار چین زیبا ۲۰۲۵» به‌عنوان یک چارچوب حیاتی برای حفظ محیط‌زیست و توسعه سبز مطرح شده است. این ابتکار روی چشم‌انداز بلندمدت کشور برای دستیابی به حذف کربن، کاهش آلودگی و تقویت صنایع پایدار، همسو با تلاش‌های جهانی برای مبارزه با تغییراقلیم استوار است. ابتکار چین زیبا که در سال ۲۰۱۲ معرفی و در سال ۲۰۱۷ اصلاح شد، منعکس‌کننده تغییر در اولویت‌های ملی است و بر همزیستی هماهنگ بین بشر و طبیعت تأکید دارد. رئیس‌جمهور چین، شی جین پینگ، بر سال‌های آینده به‌عنوان دوره‌ای مهم برای پیشبرد تلاش‌های حفاظت از محیط‌زیست، تقویت سیاست‌های سبز، برنامه‌ریزی شهری پایدار و حفاظت از اکوسیستم تأکید کرده است. یکی از جنبه‌های کلیدی ابتکار چین زیبا ۲۰۲۵، نقش نوآوری علمی و فناوری در پرداختن به چالش‌های زیست‌محیطی است. از پیشرفت‌های انرژی‌های تجدیدپذیر و سیستم‌های نظارت بر محیط‌زیست هوشمند گرفته تا شیوه‌های صنعتی سازگار با محیط‌زیست و فناوری‌های جذب کربن، چین از راه‌حل‌های پیشرفته برای مبارزه با آلودگی، بهبود بهره‌وری منابع و تضمین ثبات درازمدت اکولوژیکی استفاده می‌کند.

سازمان تجارت منصفانه «organization trade fair world» انجمنی سازمان‌یافته با رویکرد بازار محور است که مهم‌ترین هدف آن توسعه پایدار از طریق کمک به تولیدکنندگان جهان سوم است تا شرایط دادوستد بهتر و عادلانه‌تری را فراهم کند و پایداری را توسعه دهد. شاید بهترین تعریف برای «تجارت عادلانه» یا «تجارت منصفانه» این باشد: خریدوفروش محصولاتی که در مراحل تولید و فروش آن به انسان و محیط‌زیست، احترام گذاشته شده باشد. با مصرف محصولاتی که حاصل تجارت عادلانه است، در حقیقت در مسیر بهبود اقتصاد و معیشت کشاورزان خرده‌پا قدم برداشته‌ایم. این جنبش به دنبال روند جهانی‌سازی اقتصاد به وجود آمد که طی آن سرمایه‌داران کشورهای توسعه‌یافته با انتقال سرمایه خود به کشورهای جهان سوم و استثمار کارگران آن کشورها به دنبال نیروی کار ارزان‌تر و در نهایت تولید ارزان‌تر بودند و با این کار شرایط حقوق کارگران در کشور خود را دور می‌زدند و در نهایت می‌توانستند محصولات ارزان‌تر تولید کنند؛ درصورتی‌که تولیدکنندگانی که در کشور خود به امر تولید مشغول بودند توان رقابت در بازارهای جهانی با این استثمارگران را نداشتند.

تالار مولوی دانشکده ادبیات دانشگاه شهید بهشتی صحنه رویدادی نو و امیدوارکننده بود؛ در آغازین روز اسفندماه شرکتی صنعتی به جامعه علمی و دانشگاهی اعتماد کرد و گزارش پایداری خود را به نقد و بررسی آنان سپرد. در این همایش علمی و تخصصی جمعی از اهالی علم و فن در کنار هم به بررسی ابعاد گزار‌ش‌دهی پایداری پرداختند، از بایدها و نبایدها گفتند و ضمن تشریح ابعاد و چگونگی گزارش‌دهی پایداری، سومین گزارش پایداری شرکت مپنابویلر را نقد و بررسی کردند. در این همایش نیز همچون بسیاری از همایش‌های دیگر کارشناسان و دغدغه‌مندان توسعه پایدار از برنامه‌ها، الزامات و نواقص گفتند، اما آنچه این رویداد را متفاوت از هر رویداد دیگر کرد؛ همراهی و اعتماد دوجانبه علم و صنعت بود.

بررسی سیاست‌های ایران در زمینه عدالت اجتماعی و نقد فاصله بین وعده‌ها و واقعیت‌های موجود

استفاده از روش‌های سنتی کشاورزی، خاکی که کیمیا است را از حاصلخیزی ساقط می‌کند و آب که مایه حیات است را هدر می‌دهد؛ استفاده از کودهای شیمیایی هم می‌تواند آسیب‌زننده باشد. اما به‌کارگیری روش‌های نوین کشاورزی و کشاورزی پایدار می‌تواند از این تخریب‌ها جلوگیری کند؛ یعنی مانع هدررفت آب شود، از شوری خاک جلوگیری کند و حاصلخیزی خاک تهدید نشود، از طرف دیگر سود اقتصادی هم تأمین شود. به همین خاطر است که سالانه کشورهای بیشتری به استفاده از کشاورزی پایدار رو می‌آورند و زمین‌های بیشتری با این روش به زیر کشت می‌روند. برای بررسی «سیاست‌های کشاورزی پایدار در ایران» به سراغ عباس کشاورز، معاون پژوهشی مرکز ملی مطالعات آب و کشاورزی اتاق بازرگانی ایران رفتیم. او مقالات متعددی در خصوص کشاورزی پایدار دارد و در حوزه آب‌وخاک تحقیقات زیادی انجام داده است. کشاورز پیش‌تر و در سال ۹۸ مدتی سرپرست وزارت جهاد کشاورزی بود. به اعتقاد او، استفاده از دانش روز و استفاده از خرد جمعی، راهکاری برای برون‌رفت از چالش‌های بخش کشاورزی است.

همکاری قزاقستان، آذربایجان و ازبکستان در انرژی سبز، گامی مهم برای توسعه پایدار و امنیت زیست‌محیطی در منطقه

در سال‌های اخیر، باتوجه‌به بحران‌های زیست‌محیطی و ناترازی شدید برق در کشور، تحولات قابل‌توجهی در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر به وقوع پیوسته است. بااین‌حال، دست‌اندرکاران این صنعت هنوز با چالش‌های جدی مواجه‌اند. علی‌رغم اینکه نمایندگان مجلس از تصویب قوانین حمایتی سخن می‌گویند، اما پیشرفت‌های حاصل از این قوانین در عمل بسیار محدود بوده و موانع پنهان، راه موفقیت آن‌ها را مسدود کرده است. شاید برای بسیاری این پرسش مهم مطرح شود که چرا قوانین وضع‌شده نتوانسته‌اند به توسعه تجدیدپذیرها در ایران کمک کنند و چه عواملی در این ناکامی نقش دارند. در گفت‌وگو پیش رو با اسفندیار زارعی، مدیرعامل شرکت نیرونویان قشم، تلاش شده است به این سؤالات پاسخ داده شود. او در این مصاحبه به بررسی چالش‌های موجود، ضرورت بهبود فرایندها و چشم‌انداز آینده انرژی‌های تجدیدپذیر در ایران می‌پردازد.