تقوایی؛ ثبت پیچیدگی در سادگی

مرگ تصویرگر زندگی

در دل جنگل‌های آمازون، جایی که نور از لابه‌لای شاخ‌وبرگ‌ها عبور می‌کند، در میان دود و آتش چاه‌های نفتِ شعله‌ور در کویت، در معادن طلای فروپاشیده برزیل و در چهره‌ فرسوده‌ مهاجران بی‌نام، لنز دوربین مردی آرام، روایتگر جهانی پرهیاهو بود. «سباستیائو سالگادو»، عکاسی بود که اقتصاد را رها کرد و دوربین را در دست گرفت تا درد طبیعت و انسان‌ها را با عکس‌های سیاه‌وسفیدش تصویر کند. او بارها مرز بین هنر و حقیقت را جابه‌جا کرد. حالا سالگادو رفته، سرطان خون جانش را در ۸۱سالگی گرفته است، اما رد قدم‌هایش در جهانی که سفر کرد تا ابد ماندگار می‌ماند.

ثبت یک خاطره بی‌زمان

|پیام ما| «پردیپتاموی پاول»، دانشجویی است که در سلیگوری، جایی در در بنگال غربی زندگی می‌کند، اما همچنان به‌طور مرتب به زادگاه خود، ماتابنگا، که چند ساعت با ماشین فاصله دارد، سفر می‌کند. در روزی که این عکس را در سال ۲۰۲۳ گرفت، در کنار رودخانه مانسی قدم می‌زد، به امید اینکه چیزی خاص ثبت کند.

وقتی دوربین‌ها طبیعت را می‌آزارند

جشنواره فیلم و عکس «با انرژی» برگزار می‌شود

نخستین دوره جشنواره «فیلم و عکس با انرژی» با هدف ترویج فرهنگ مصرف بهینه انرژی و آگاهی‌بخشی درباره اهمیت مصرف هوشمندانه برق و تأثیرات مثبت آن بر جامعه و محیط‌زیست، به دبیری «حمید خانی» از ۲۷ تا ۲۹ مرداد در تهران برگزار می‌شود.

پناه‌بردن از جنگ به طبیعت

عکاسی به واسطه بازنمایی عین به عین از جهان بیرون، در همان آغاز اختراع خیلی زود به جهان رسانه‌ها وارد و سویه استنادی آن سبب شد که عکاسان شاهدان صادق عرصه مطبوعات باشند. تصاویر جنگ‌ها از جبهه نبرد که تا قبل از ورود دوربین‌های عکاسی توسط نقاشان بر صفحات روزنامه‌ها تصویرسازی می‌شد جای خود را به عکاسی جنگ داد و در این میان عکاسانی که سری نترس داشتند به شوالیه‌های رسانه‌های خود بدل شدند. «دان مک‌کالین»، روزنامه‌نگار و عکاس بریتانیایی از عکاسانی بود که همیشه بوی مرگ می‌داد.