در دو قرن گذشته اتفاق افتاد

|پیام ما|جنگ باعث شد بسیاری از شرکت‌ها در شرایط سردرگمی قرار بگیرند، کارمندانشان تعدیل شوند و مدیران بی‌خبر از آینده، مجبور به اتخاذ تصمیمات آنی و اضطراری شوند. در این وضعیت بحرانی، مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها به چالشی فراتر از کسب‌وکار تبدیل شده است؛ جایی که حفظ جریان تولید، حمایت از کارکنان و ایستادگی در برابر تهدیدها، به وظایفی حیاتی بدل می‌شود. در نشست «پایداری و مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها در شرایط جنگ» که هفدهم تیرماه از سوی مدرسه توسعه پایدار با همراهی مرکز کسب‌وکار مسئولانه دانشگاه شریف برگزار شد، مدیران شرکت‌ها و فعالان حوزه مسئولیت اجتماعی از مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها در شرایط جنگ و تجربیات خودشان گفتند و نگاهی داشتند به جنگ هشت‌ساله و درس‌هایی که باید از آن آموخت. این گزارش گزیده‌ای است از صحبت‌های «هامون طهماسبی» مدیر مدرسه توسعه پایدار و فعال حوزه مسئولیت اجتماعی شرکتی، «محمدامین ثامنی» مدیرعامل شرکت ایمیکو، «نازیلا حقیقتی» مشاور اجتماعی آریاساسول و مدیر مسئولیت اجتماعی انجمن روابط‌عمومی ایران، «محمد شهرابی فراهانی» رئیس واحد جذب شرکت پالایش نفت آفتاب، «رضا ساکی» فعال اجتماعی و «حسین قوامی» مدیر ارتباطات، برند و مسئولیت اجتماعی گروه انرژی پاسارگاد.

عباسعلی یزدانی، عضو هیأت‌مدیره انجمن مددکاران اجتماعی ایران، با اشاره به پیامدهای روانی حملات اخیر، راهکارهایی برای بازگشت به روتین زندگی و ترمیم زخم‌های روانی جامعه ارائه داده است. وی بر اهمیت ایجاد نشاط شخصی و خانوادگی و تقویت پیوندهای اجتماعی تاکید می‌کند.

آتش‌بس اعلام شده است اما جایی در دل ما هنوز درگیر جنگ است. به آسمان و زمین ما حمله شد و دشمن، جان مردم را نشانه گرفت. ما دوازده روز و شب با چهره خشمگین جنگ روبه‌رو بودیم و ‌اکنون با آوار خانه‌های مسکونی، عکس کودکان بی‌گناه در خیابان‌ها و روایت‌های تلخ این ازدست‌رفتن‌ها. جنگ، بی‌هشدار، روان جمعی ما را در هم کوبید و بعد از ۱۲ روز آتش بی‌امان، آن‌ها که زنده مانده‌اند، نمی‌دانند با ترس‌های شبانه و بغض‌های بی‌مقدمه‌شان چه کنند. در این گفت‌وگو با «پروین میرعنایت»، روان‌درمانگر و سرپرست انجمن حمایت از کودکان پساحادثه، درباره‌ وضعیت روانی مردم پس از این تجربه ناگهانی و فرساینده پرسیده‌ایم؛ از اضطرابی که در جان ما جا خوش می‌کند، سوگی که ادامه دارد، و اینکه آیا راهی برای بازگشت به آرامش هست؟

مغز چگونه با خطر روبه‌رو می‌شود؟

بازخوانی تجربه اوکراین در مواجهه با کودکان بهت‌زده