بایگانی مطالب برچسب: سلامت روان
توصیههایی برای مراقبت از کودکان در روزهای جنگ
|پیام ما| هیچ جنگی در هیچکجای دنیا، کودک و پیر و جوان نمیشناسد. اما در بین همه این گروهها، کودکان حساسترین گروه هستند. حتی اگر هزار کیلومتر از محل اصابت موشک و بمب هم فاصله داشته باشند، باز هم اخبار ناگوار جنگ میتواند امنیت روانیشان را برهم بزند. در روزهای پیش از شروع جنگ، روانشناسان بارها از لزوم مراقبت از کودکان هشدار دادند و توصیههایی را مطرح کردند. این گزارش یک دستورالعمل جامع از این توصیهها و گزارشهای پیشین «پیام ما» است که چطور در این روزها از کودکمان محافظت کنیم.
۴۰۳۰ باز هم فعال شد
|پیام ما| «با نفسهای عمیق تمرین تنفس برای آرامسازی خود انجام دهید. هوا را داخل ششها حبس کنید و تا ۱۰ ثانیه بشمارید و بعد هوای داخل ششها را خالی کنید.» بعد از تماس با شماره ۴۰۳۰ این پیام پخش میشود و بعد در صف برای صحبت با مشاورانی قرار میگیرید که میخواهند در شرایط جنگی وضعیت را کمی برای تماسگیرنده آرام کنند. این مشاوران در زمان جنگ دوازدهروزه هم فعال بودند. آن زمان شماره تماس ۱۴۸۰ سازمان بهزیستی برای صحبت درباره اضطراب جنگ و چنانچه دانشآموزی در منزل بود میتوانست برای کاهش اضطراب و استرس ناشی از تحصیلش با شماره تماس ۱۵۷۰ آموزشوپروش تماس بگیرد.
نشانههای اضطراب جنگ چیست؟
وقتی گروه، نجاتدهنده است
زیست اجتماعی، حس تعلق به قبیله و حمایت از گروه، مفاهیم مشترکی در ناخودآگاه و حافظه جمعی بشر هستند. اگرچه توسعه زندگی شهرنشینی و افزایش سرعت آن در سایه اینترنت بیشازپیش فردیت را گسترش میدهد، اما کماکان نیاز به حضور در گروه یک نیاز غیرقابلانکار است. در شرایط بحرانی که بقا تهدید شده و موجودیت افراد در معرض خطر است، عضویت در گروه و شنیدهشدن است که به آدمی اطمینان میبخشد. با توجه به وضعیت تعلیق و یأس فزایندهای که بهدنبال وقایع دیماه در جامعه ایران وجود دارد، گروههای متعددی بهصورت مستقل و عامالمنفعه اقدام به برگزاری گروهدرمانی حمایتی کردهاند. «رانه»، یکی از مراکز خصوصی در تهران است که با برگزاری جلسات گروهدرمانی حمایتی در راستای ایفای مسئولیت اجتماعی و همراهی با مردم دردمند عمل میکنند.
زنان مدیران پنهان اضطرابهای جمعی
جامعه ایران همزمان با بحران اقتصادی و زیستن در زیر سایه جنگ، بهتعبیر جامعهشناختی، بدل به «جامعه ریسک» شده است. در چنین شرایطی که اضطراب به بخشی از زندگی روزمره تبدیل میشود، زنان از حاشیه به متن میآیند و با کار عاطفی تبدیل به مدیران خانواده میشوند و بار اصلی این اضطراب و حفظ انسجام خانواده را بر عهده میگیرند. بهگفته «فاطمه موسوی»، جامعهشناس، در این شرایط زنان از بدن خود هزینه میکنند و دچار مشکلات عدیده جسمی و روحی میشوند.
دیگر نمیخواهم زن باشم
«تقریباً همه زنهای اطرافم با ریزش مو درگیرن و با خونریزیهای عجیب و غریب قاعدگی.» این پست توسط یک کاربر در شبکه اجتماعی «ایکس» تا لحظه نوشتن این گزارش سه هزار و ۸۲۵ لایک دریافت کرده، بیش از ۸۹ هزار نفر آن را دیده، ۱۲۵ نفر آن را بازنشر کرده و بیش از ۷۰ زن هم کامنت گذاشته و از تجربه خودشان نوشتهاند، اینکه آنها هم در بدنشان شاهد تغییراتی هستند که تا حال تجربه نکرده بودند. یک مرد هم پیامی گذاشته و نوشته همسرش چنین وضعیتی را این روزها تجربه میکند.
جامعه در گرداب استیصال
پس از وقایع دیماه، جامعه وارد یک نوع استیصال شده است. دلایل این وضعیت بهگفته «حسین ایمانی جاجرمی»، ناشی از همزمانی بحرانهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی اخیر است و چشمانداز روشنی از بهبود آن دیده نمیشود. این استیصال موجب کاهش مشارکت، بیتفاوتی نسبت به سرنوشت کشور و فرسایش سرمایه اجتماعی شده است.
آمادهباش در سنگر اضطراب
|پیام ما| حتی در غیاب بمباران، واژههایی مانند «تشدید تنش» و «جنگ قریبالوقوع» احساس تهدید را زنده نگه میدارند و اضطرابی آرامناشدنی را تغذیه میکنند. در هفتههای اخیر و همزمان با تشدید لحن تهدیدآمیز میان ایالات متحده و ایران، بار دیگر احتمال تشدید نظامی در منطقه مطرح شده و بسیاری در وضعیت انتظار و تعلیق به سر میبرند تا ببینند این تحولات چگونه ممکن است بر زندگی روزمرهشان تأثیر بگذارد.
