در بسیاری از رودخانه‌ها، صحنه‌ای تکراری دیده می‌شود؛ تجمع ماهی‌ها در سطح آب و دست‌هایی که خوراک انسانی را وارد جریان آب می‌کنند. شاید این اقدام‌ها، در کنار رهاسازی گسترده بچه‌ماهی توسط نهادهای شیلاتی در بالادست، تلاشی برای حفاظت از ماهی‌ها در برابر صید بی‌رویه تلقی شود. اما واقعیت این است که این دو مداخله، که در ظاهر برای حمایت از حیات آبزیان طراحی شده‌اند، در سطح اکولوژی رودخانه الگوهای طبیعی را دگرگون می‌کنند. این تغییرات آرام و تدریجی‌اند، اما اثر نهایی آن‌ها می‌تواند به بازآرایی کامل ساختار زیستی رودخانه منجر شود.

یک دهه بعد از هجوم ماهی تیلاپیای آفریقایی به رودها و تالاب‌های خوزستان، حالا نوبت به ماهیان چینی رسیده است. گونه‌های غیربومی که طبق ماده ۳ قانون حفاظت، احیاء و مدیریت تالاب‌های کشور ممنوعه است، اخیراً در رودخانه دز، یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های شمال خوزستان، رهاسازی شده‌اند. آن‌طور که برخی کارشناسان محیط‌زیست این واقعه را «ترور بیولوژیک رودخانه دز» توصیف کرده‌اند. اوایل آبان‌ماه بود که اداره شیلات با همراهی اداره محیط‌زیست دزفول بیش از نیم‌میلیون بچه‌ماهی چینی را در رودخانه دز رهاسازی کرده که اعتراض فعالان محیط‌زیست را به دنبال داشت. سید محسن رضازاده عضو انجمن محیط زیستی کنکاج دزفول به پیام ما می‌گوید: «هشت انجمن محیط زیستی خوزستان در اعتراض به رهاسازی ماهیان غیربومی در رودخانه دز، در حال تنظیم شکوائیه با عنوان تخریب محیط‌زیست و بوم‌شناسی رودخانه دز در مراجع قضایی هستند تا به دادستان دزفول و دادستان مرکز استان ارائه دهند.»

روز گذشته، یک معلم شهر« نلاس» از توابع شهرستان سردشت حین نجات دانش آموز خود، در رودخانه «زاب» غرق شد.

سخنگوی سازمان مدیریت بحران:

کمپین «غرق نشویم» در سراسر کشور اجرا می‌شود