|پیام‌ما| وقت مراقبت شدید از خودمان و نزدیکانمان رسیده است. کشور در شرایط ناآرامی است و همه ما شهروندان روزها و شب‌های سختی را تجربه می‌کنیم. فشار اخبار بد از یک‌سو، کشته شدن و زخمی شدن هموطنان از سوی دیگر همراه با اضطراب ناشی از حملات هوایی، لحظه‌های سنگین و سختی به بار آورده است. لحظه‌هایی که باید از پس گذران آن بر آییم و دست آخر به‌سلامت آنها را طی کنیم. این‌روزها توجه به نکات ایمنی سلامت جسم و روان بسیار اهمیت دارد. مراقبت از خود به‌معنای برداشتن بار از روی دوش نیروهای امدادی و کم‌کردن فشار روانی جامعه است؛ اگرچه گاهی ممکن است شرایط اصلاً در اختیار ما نبوده باشد. سازمان امدادونجات و جمعیت هلال‌احمر کشور، همچنین کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی برای ایمنی جسم و روان در شرایط جنگ دستورالعمل‌های ساده‌ای ارائه داده‌اند. همچنین، صبح دیروز سخنگوی دولت اعلام کرد زین‌پس ورودی‌ها و خروجی‌های مترو در پایتخت به‌صورت ۲۴ساعته باز است تا ایستگاه‌های قطار شهری به‌عنوان مکان امن از سوی شهروندان مورد استفاده قرار گیرد.

اردیبهشت امسال، یک ماه قبل از اینکه به‌جای پرنده، در آسمان پهپاد و موشک پرواز کند، «فاطمه نیازمند» با کلاس ششم خداحافظی کرد. با مانتویی سبز و مقنعه سفید پشت بادکنک‌های سفید و صورتی ایستاد و جلوی دوربین لبخند زد. برای آینده خیالات زیادی داشت، مثل باقی کودکان یک روز خواب دکتر شدن می‌دید و یک روز دوست داشت معلم باشد. آخرین تصویر او در جشن فارغ‌التحصیلی‌اش حالا در گروه‌های تلگرامی دست‌به‌دست می‌شود. نه دکتر شد و نه معلم. او یکی از ۲۰ کودکی است که در شهرک شهید چمران در خیابان نوبنیاد تهران کشته شد.

 معاون مدیر اجرایی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) به شورای امنیت سازمان ملل گزارش داده اجساد هزاران کودک مفقودشده در غزه زیر آوار مدفون هستند.

صندوق کودکان ملل متحد (یونیسف) درباره وضعیت تغذیه و درمان سه هزار کودک در نوار غزه ابراز نگرانی کرد و از نبود امکانات و دسترسی برای ارسال کمک‌های بشردوستانه به این افراد خبر داد.

عکاسی به واسطه بازنمایی عین به عین از جهان بیرون، در همان آغاز اختراع خیلی زود به جهان رسانه‌ها وارد و سویه استنادی آن سبب شد که عکاسان شاهدان صادق عرصه مطبوعات باشند. تصاویر جنگ‌ها از جبهه نبرد که تا قبل از ورود دوربین‌های عکاسی توسط نقاشان بر صفحات روزنامه‌ها تصویرسازی می‌شد جای خود را به عکاسی جنگ داد و در این میان عکاسانی که سری نترس داشتند به شوالیه‌های رسانه‌های خود بدل شدند. «دان مک‌کالین»، روزنامه‌نگار و عکاس بریتانیایی از عکاسانی بود که همیشه بوی مرگ می‌داد.