هتل‌داری در ایران قصه پر فراز و نشیبی دارد؛ از کاروان‌سراهای قدیمی شروع شده و در دوره قاجار با هتل‌های مدرن ادامه پیدا کرده است، اما امروز حال و روزش خوب نیست. این صنعت در یک دهه گذشته ضربه‌های سختی از تحریم، کرونا و دو جنگ اخیر خورده و دیگر رمقی برایش باقی نمانده است. تازه‌ترین خبرها می‌گویند فقط در تهران هشت هزار نفر از کارکنان هتل‌ها شغلشان را ازدست‌داده‌اند و از پایتخت تا شهرستان‌های مختلف، مدیران هتل‌ها یا مجبور به تعدیل نیرو شده‌اند یا با چنگ‌ودندان کارشان را سرپا نگه داشته‌اند. زیرا نه مسافری مانده، نه پروازی و نه امیدی به آینده نزدیک.

حدود ۷۰۰ کارگر کارخانه نساجی بروجرد، واقع در استان لرستان، از ابتدای فروردین ماه امسال به دلیل کمبود مواد اولیه و مشکلات مالی، قرارداد کاری خود را از دست داده و تعدیل شده‌اند. این کارگران که دارای سابقه کاری ۵ تا ۲۰ سال هستند، به اداره کار معرفی و تحت پوشش بیمه بیکاری قرار گرفته‌اند.

از ابتدای سال جاری، بسیاری از واحدهای تولیدی و تجاری فعالیت خود را متوقف کرده و یا نیروهای خود را تعدیل کرده‌اند. جنگ چهل‌روزه، اگرچه خسارت‌های جانی و مالی بسیاری به جا گذاشت، اما ترکش‌های آن بر بازار کار تداوم دارد. این امر بر تعداد بیکاران کشور افزوده و از سوی دیگر فشار بر صندوق‌های تأمین اجتماعی را افزایش داده است، اگرچه یک کارشناس کارگری در گفت‌وگو با «پیام ما» معتقد است که به‌رغم افزایش تعداد بیکاران، تأمین اجتماعی قادر به پرداخت بیمه بیکاری است.

بیش از یک میلیون و ۳۳ هزار نفر در کمتر از ۱۲ ماه گوشی تلفن را برداشته‌اند و مزاحم اورژانس شده‌اند. حدود یک میلیون نفر و ۱۳۰۰ درصد بیشتر از سال پیش. آمار مزاحمان اورژانس سیر صعودی دارد تا آنجا که در فاصله نوشتن این گزارش تا انتشارش ۳۳ هزار و ۸۵۶ نفر تنها به آمار مزاحمان اورژانس تهران اضافه شد و رکورد سال نیز شکست.

ماهیگیرانی که با قایق در بنادر «کنگان» و «عسلویه» در استان بوشهر صیادی می‌کنند، می‌گوید دریا دیگر مانند قمار شده است؛ یک شب یا یک روز به دریا می‌زنی و با تور پر برمی‌گردی و ۱۰ روز با تور و قایق خالی، آن‌هم در شرایطی که نه بیمه‌ای در کار است، نه سهمیه بنزینی و نه مجوزی برای صید. در سواحل استان بوشهر تقریباً سه‌برابر جمعیت صیادِ قایقران که با مجوز شیلات فعالیت می‌کنند، بدون مجوز صید می‌کنند و قایق‌ها را با مجور تفریحی به آب می‎زنند. اما مدیرکل شیلات این استان می‌گوید ذخایر خلیج‌فارس در این استان به‌میزانی کاهش پیدا کرده است که اگر روند برداشت‌های بی‌رویه و خارج از فصل تمام نشود، از ذخایر دریا حتی به‌اندازه یک آکواریوم هم باقی نخواهد ماند. با‌این‌حال، او نیز معتقد است معیشت مردم به دریا گره خورده و تا مشکلات اقتصادی، شغل و درآمد حل نشود، گره‌ای برای هیچ‌کس گشوده نخواهد شد؛ «نه صید و نه صیاد و نه خلیج نیلگون فارس.»

خوزستان، با برخورداری از منابع طبیعی غنی همچون نفت، گاز و پتروشیمی، نقشی کلیدی در اقتصاد ایران ایفا می‌کند. در‌حالی‌که این استان به‌دلیل منابع انرژی و صنعتی خود سهم بزرگی در تولید ناخالص داخلی (GDP) کشور دارد، شاخص فلاکت آن به‌دلیل مشکلات اجتماعی و اقتصادی قابل‌توجه، همچنان بالا است. در این مقاله به تحلیل وضعیت اقتصادی خوزستان و ارتباط آن با شاخص فلاکت می‌پردازیم و همچنین نقش حیاتی آموزش و تغییر سیاست‌های کلان را در توسعه پایدار و کاهش فلاکت مورد بررسی قرار می‌دهیم.

بررسی روش‌های اعتراض مسالمت‌آمیز مردم به مشکلات کشور

افزایش نیم درصدی نزاع‌های خیابانی نسبت به سال گذشته از کاهش تاب‌آوری در جامعه حکایت دارد