اواخر آبان‌ماه بود که صحبت از جمع‌آوری بازار خریدوفروش پرندگان فریدونکنار یک‌بار دیگر خبری شد. فعالان محیط‌زیست و فعالان حقوق حیوانات اما چندان با این خبر خوشحال نشدند. آنها معتقد بودند این کار صرفاً نمایشی است و تأثیر چندانی در میزان صید و شکار ندارد و باوجود جمع شدن بازار، همچنان خرید‌وفروش در جریان است و سازمان حفاظت محیط‌زیست به‌جای کارهای نمایشی باید مشکل را از ریشه حل کند و آن‌هم مقابله با صید و شکار و دامگاه‌داران است. «عطااله کاویان»، مدیرکل محیط‌زیست استان مازندران اما با پذیرش نقدها بر این نظر است که نباید جمع کردن بازار را کوچک شمرد. او معتقد است همین که حالا بازاری به‌صورت رسمی برای این کار وجود ندارد، موفقیت کوچکی نیست و حل کردن مسئله شکار و صید هم با روش‌های نظامی و انتظامی ممکن نیست و باید بومیانی را که سالیان سال به این کار مشغولند با آموزش، آن‌هم آموزش گسترده، برای همه قشرها از جمله کودکان این مناطق به‌سمت درست برد. با او درباره نقدها به این اتفاق و آنچه در منطقه در جریان است، به گفت‌وگو نشستیم که در ادامه می‌خوانید:

از تمبرها تا طبیعت؛ چگونه تمبرهای محیط‌زیستی به آگاهی جهانی و منابع مالی برای حفاظت از محیط‌زیست کمک می‌کنند

حتی قطب جنوب که به‌عنوان دورافتاده‌ترین، خشن‌ترین و بکرترین قارهٔ جهان شناخته می‌شود نیز عاری از آلودگی نیست. هر جا که انسان و فعالیت‌هایش حضور دارند، زباله‌های پلاستیکی هم ناگزیر به‌دنبال آن می‌آیند. امروزه این سؤال مطرح است که اگر کاشفان اولیهٔ قطب جنوب زنده بودند و می‌دیدند که امروز فعالیت‌های ماهیگیری دائمی، ایستگاه‌های تحقیقاتی، حضور نیروهای نظامی، گردشگری و همهٔ آثار محیط‌زیستی این فعالیت‌ها چگونه این بیابان یخی را دگرگون کرده‌اند، چه حسی داشتند؟ خصوصاً اینکه تجمع پلاستیک‌ها در قطب جنوب، یک افق محیط‌زیستی جدید و منحصربه‌فرد در اقیانوس ایجاد کرده که پیش‌ازاین وجود نداشته است.

شفافیت در گزارش‌دهی؛ گامی حیاتی برای بازسازی اعتماد مردم به صنعت پتروشیمی

درختان چگونه از خانواده خود محافظت می‌کنند؟

مسئله درختان افتاده در جنگل‌ها و دلسوزی بیش از حد در مورد حیات قارچ‌ها، ویروس‌ها و باکتری‌های موجود در خاک اخیراً به یک هیجان غیرقابل‌کنترل در جامعه محیط‌زیستی تبدیل شده است! جنگل‌های هیرکانی علی‌رغم تبلیغات گسترده مبنی‌بر قدمت ۴۰ میلیون ساله آنها، جنگل‌های طبیعی بکر و دست‌نخورده نیستند بلکه منابعی هستند که سالیان متمادی به اشکال مختلف در آنها دخالت شده است. ازاین‌رو، متوسط حجم سرپای این جنگل‌ها پایین و به‌تبع رشد سالانه درختان آنها نیز بسیار کمتر از توان تولیدی این جنگل‌هاست. علی‌رغم شرایط آب‌و‌هوایی مناسب و خاک‌های غنی در شمال کشور، متأسفانه رویش سالیانه این جنگل‌ها ۲ تا ۲.۵ مترمکعب در هکتار برآورد شده؛ درحالی‌که این رویش در جنگل‌های مشابه در اروپا ۸ تا ۹ مترمکعب در سال و هکتار است.

زاگرس، رشته‌کوهی که چون ستونی استوار، قلب ایران را در بر گرفته است، نقشی حیاتی در حیات زیستی، اقتصادی و اجتماعی کشور دارد. این منطقه بی‌نظیر با جنگل‌های بلوط خود، شاهرگ تأمین آب و تنظیم اقلیم برای سرزمینی خشک و کم‌آب همچون ایران است. اما این روزها، زاگرس با تهدیداتی بی‌سابقه دست‌وپنجه نرم می‌کند. جنگل‌های زاگرس، این میراث گرانبها، نه‌تنها مأمن منابع طبیعی بی‌شمارند بلکه پناهگاهی برای هزاران خانواده عشایری و روستایی هستند که حیاتشان به این منطقه گره خورده است.