ریاست‌جمهوری دوم ترامپ نگرانی‌های زیادی برای اقدامات مرتبط با تغییراقلیم ایجاد کرده است، بسیاری از افراد پیش‌بینی می‌کنند این امر به افزایش آلودگی‌های کربنی و لغو سیاست‌های محیط‌زیستی مهم منجر می‌شود. این نگرانی‌ها قابل درک است، اما همان‌طور که تحلیلگران می‌گویند واقعیت اغلب خلاف پیش‌بینی‌های اولیه بوده است.

|پیام ما| افتتاحیه COP29 با تأخیر شروع شد و میزبانان این کنفرانس تأیید سریع پیش‌نویس تصمیم درباره ماده ۶ (قوانین تجارت اعتبار کربن) را به عنوان یک دستاورد اولیه برجسته کردند؛ هرچند فعالان محیط زیست دیدگاه متفاوتی دارند.

 بیست و نهمین اجلاس کشورهای عضو پیمان تغییرات آب‌وهوایی سازمان ملل متحد (COP29)، اهمیت ویژه‌ای به برنامه‌های بین‌المللی برای افزایش ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر و ذخیره‌سازی انرژی داده است.

از ۲ آبان ۱۴۰۳ شورای‌عالی انرژی جلسه تشکیل نداده است. بااین‌حال، تصمیمات بسیار مهمی در زمینه انرژی کشور گرفته شده و براساس اعلام رسمی دولت انجام خواهد شد؛ یکی از این تصمیم‌ها توقف سوخت مازوت در نیروگاه‌های دوگانه‌سوز است و دیگری قطع برق زمانبندی‌شده. گرچه بسیاری از مردم فکر می‌کنند دولت برق را گرو استفاده از مازوت گرفته است و مردم را در یک انتخاب قرار داده‌ است که یا برق داشته باشید یا هوای سالم، اما کارشناسان بخش برق می‌گویند حتی اگر مازوت بسوزانیم هم برق نخواهیم داشت. یک عضو کمیسیون انرژی اتاق ایران نیز به پیام‌ما توضیح داده است که نه‌فقط ناترازی گاز به‌عنوان سوخت اصلی نیروگاهی افزایش پیدا کرده بلکه میزان استحصال گاز کشور و همین‌طور ذخیره سوخت مایع نیروگاه‌ها از ۷۷ درصد به ۳۸ درصد کاهش پیدا کرده است.

نایب‌رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران خواستار حمایت از صنایع برای استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر شد

به‌منظور تنوع‌بخشی به سبد انرژی کشور انجام شد

هر چند ایرانیان سده‌هاست پیش‌گام استفاده از انرژی بادی هستند؛ اما به دلایل مختلف از جمله اقتصاد مبتنی بر نفت و تکیه بر سوخت‌های فسیلی خیلی دیر و کند به فکر کاربرد صنعتی انرژی حاصل از این منابع طبیعی ارزان، فراوان و سازگار با محیط‌زیست افتادند. مطابق با سند چشم‌انداز بیست‌ساله باید به سمت تولید انرژی‌های نو در سراسر کشور حرکت می‌کردیم. براساس برنامه ششم و برای‌آنکه از شتاب توسعه عقب نمانیم باید ظرفیت انرژی تجدیدپذیر کشور به ۵۰۰۰ مگاوات می‌رسید. باید سالانه ۱۰۰۰ مگاوات و هر ماه یک نیروگاه ۷۵ مگاواتی بادی یا خورشیدی در ایران نصب و راه‌اندازی می‌شد. در ماده ۱۹ قانون هوای پاک اشاره شد که سالانه ۳۰ درصد از توسعه برق کشور از محل انرژی‌های تجدیدپذیر باشد. این اقدامات که در برنامه توسعه پنجم هم پیش‌بینی اما فراموش شده بود همچنان بی‌سرانجام رها شد و عدد ظرفیت انرژی تجدیدپذیر کشور روی کمتر از ۵ درصد ثابت ماند. ایران در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر فرصت‌های زیادی را از دست می‌دهد. از میان انرژی‌های حاصل از آب، باد، نور خورشید، جاذبه ماه، جزرومد، زیست‌توده و ژئوترمال (زمین‌گرمایی)، تنها انرژی حاصل از آب، کمی بادی و خورشیدی و کمتر زمین‌گرمایی و زیست‌توده موردتوجه قرار گرفته‌اند. گرچه بهره‌برداری از این منابع به دلیل تناسب وضعیت جغرافیایی و آب‌وهوایی مهیا است و شمالی‌ترین تا جنوبی‌ترین نقاط ایران ظرفیت استفاده از این انرژی‌ها را دارند.

نحوه سرمایه‌گذاری مردمی در ساخت سامانه‌های خورشیدی؛