انرژی دیگر مزیت ایران در بین کشورهای منطقه نیست. یک‌چهارم حجم مصرف برق نداریم. دولت رئیسی قرار بود ۱۰ هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی بزند، یک‌دهم هم اتفاق نیفتاد. آخرین آمار رسمی، خبر از رشد ۱۶۶درصدی ناترازی برق دارد. اکنون ناترازی نزدیک ۲۰ هزار مگاوات است. فقط ضرر صنایع نیست، تولید دارو در پی محدودیت برق، ۳۰ درصد کاهش‌ یافته است. «محمد دانای معنوی» عضو کمیسیون مهندسی سیستم‌های سندیکای شرکت‌های تولیدکنندۀ برق، معتقد است سال دیگر ناترازی به بیش از ۲۵ هزار مگاوات می‌رسد؛ این یعنی بیشتر از یک‌چهارم حجم مصرف. وضعیت انرژی کشور در شرایط اورژانسی است. کمبود گاز در تابستان داشتیم، اما اکنون طبق گفتۀ معنوی، کمبود گاز به تابستان هم سرایت کرده و اکنون نیروگاه‌های شهید رجایی، نیروگاه شهید منتظر قائم و نیروگاه بندرعباس، همه مازوت سوزاندند. ما با یک‌ چرخه طرف هستیم؛ وقتی گاز نداریم و آب پشت سدها خالی است، صحبت از نیروگاه سیکل ترکیبی برای عبور از بحران انرژی، خنده‌دار است. وزیر نیروی دولت «پزشکیان» نیز مثل دولت قبل، تعهد ۱۰ هزار مگاوات احداث نیروگاه خورشیدی داده است؛ تعهدی که از دید معنوی تا زمانی که شبکه اصلاح نشود، مشکلات کشور را دوچندان می‌کند.

|پیام ما| معماری شناور چه ارتباطی با طبیعت دارد؟ ارتباط فضاهای سلامتی با محیط‌های طبیعی چیست؟ می‌توان گفت که زندگی در فضاهای اطراف آب، همچنان یکی از بزرگ‌ترین علایق و جاذبه‌های بخش بزرگی از جمعیت جهان است. جدای از این واقعیت که طراحی بر روی آب مستلزم درنظرگرفتن متغیرهای مختلف ساختاری، اقتصادی، ساختمانی، مواد و تکنولوژیکی است، درک جنبه‌های اقلیمی منطقه (مانند بارندگی، جریان‌ها، بادها، دما و موارد دیگر) برای ایجاد معماری‌هایی که هم‌زیستی با یکدیگر دارند، ضروری است.

محسن طرزطلب به عنوان رئیس سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و معاون وزیر نیرو منصوب شد

سیصد روز آفتابی در فلات مرکزی، می‌تواند ایران را تبدیل به مرکز انرژی در خاورمیانه کند. پروژۀ هاب برق منطقه به‌مثابه یک مخزن برق عمل می‌کند که هر کشوری مازاد تولید دارد، برقش را به این مخزن واریز کند و کشوری که نیاز دارد، از این برق استفاده کند؛ این ظرفیت می‌توانست درآمدهای بسیار بالایی ایجاد کند و از نظر سیاسی هم یک نقش محوری برای ایران ایجاد کند. بااین‌حال ایران به این بخت‌ بلندش پشت‌پا زده و نگاه نادرست متولیان به این انرژی، منجر شده که کشوری که بیش از ۱۸ هزار مگاوات ناترازی برق دارد، فقط ۱ هزار و ۲۰۰ مگاوات برق از طریق انرژی خورشیدی تأمین کند. این درحالی‌است که کشورهایی چون ژاپن، آلمان و کرۀ جنوبی، از تجدیدپذیرها برای عبور از ناترازی انرژی استفاده کردند. «پیام ما» در این گزارش در کنار اشاره به تجربۀ کشورهای مختلف برای عبور از ناترازی برق، به این پرداخته که چگونه باید از ظرفیت تجدیدپذیرها برای عبور از ناترازی استفاده کرد؟ سؤالی که رئیس کمیسیون صنایع اتاق بازرگانی ایران، در جواب آن معتقد است باید حرکت به‌سمت نیروگاه‌های کوچک‌مقیاس باشد و نایب‌رئیس هیئت‌مدیرۀ سندیکای شرکت‌های تولیدکنندۀ برق، ایجاد کارگروهی برای واردات تجهیزات خورشیدی از چین را ضروری می‌بیند.

تا تحریم کنار نرود، ناترازی برق ادامه خواهد داشت؛

از آنجایی که جهان شاهد مهاجرت بی‌سابقه‌ای از روستاها به مناطق شهری است، شهرها با یک چالش بزرگ روبه‌رو هستند: چگونه جمعیتی که دائماً درحال رشد هستند را در خود جای دهند؟ این پدیده، بر منابع، زیرساخت‌ها و خدمات شهری فشار زیادی وارد می‌کند. باتوجه‌به این موضوع چالش‌برانگیز، ظهور فناوری‌های نوظهور مانند اینترنت اشیاء (IoT)، تجزیه و تحلیل داده‌ها و هوش مصنوعی (AI)، ابزار بالقوه‌ای هستند که پاسخی مؤثر به چالش‌های شهری معاصر را ممکن می‌سازند.

حتماً شما هم وقتی به اینستاگرام سر می‌زنید، با انبوه دایرکت‌هایی پر از «میم»‌های مختلف مواجه می‌شوید که دوستانتان برایتان ارسال کرده‌اند؛ تصاویری طنز که در فضای مجازی با نوشته‌هایی برای توصیف یک رفتار، تصویر و موقعیت، به‌سرعت دست‌به‌دست می‌شوند. اما آیا تابه‌حال فکر کرده‌اید که انتشار بعضی از این میم‌ها، می‌تواند به محیط‌‌زیست آسیب برساند؟

وقتی از «صدیقه ترابی» دعوت کردم تا به عنوان یکی از نامزدهای وزارت نیرو به «پیام ما» بیاید تا گفت‌وگو کنیم، با تردید پذیرفت. ترابی یکی از نامزدهای نهایی کمیته نیرو برای معرفی به رییس جمهوری بود اما با این‌حال به نظر می رسید که تحت تاثیر فضایی که حول این وزارتخانه شکل گرفته بود چندان امیدوار نبود که از موانع پیش روی زنان عبور کند. تردید او ناشی از فضایی بود که در دو سه هفته اخیر برای این وزارتخانه شکل گرفته است. تکرار این جمله که «اداره وزارت نیرو دشوار است و خیلی مردانه است. باید مردی توانمند وزیر شود که بتواند ناترازی آب و برق را رفع کند.» ادعایی که روشن نیست چگونه مطرح و ترویج شده است. او از سال ۷۹ در بدنه وزارت نیرو در سمت‌های مختلفی خدمت کرده و در دوره وزارت رضا اردکانیان، مدیرکل دفتر آب و آبفای این وزارتخانه بود. او در دوره مسئولیتش حتی از زبان منتقدانش به عنوان مدیری منضبط و باسواد شناخته می‌شود. او که دانش آموختهٔ دکتری عمران آب دانشگاه صنعتی امیرکبیر است در سال‌های گذشته برای اصلاح الگوی مدیریت منابع آب در ایران تلاش فراوانی کرده است. او اکنون به این نتیجه رسیده که اصلاح ناترازی در آب و برق نیازمند اتخاذ رویکردی کلان در حوزه توسعه در سطح کلان است و با بخشی‌نگری نمی‌توان کاری از پیش برد.