بایگانی مطالب برچسب: اقتصاد
آمار نگرانکننده روند صعودی قتل در ایران
کارزار، دعای دستهجمعی و استوریهای پیدرپی شهروندان برای یافتن دختر گمشده کارساز نشد. ۱۰ روز تمام چشمها پی الهه حسیننژاد گشت و درنهایت پنجشنبه، ۱۵ خرداد، جسم بیجان او پیدا شد. ماجرا بهگفته قاتل که مشخص شده راننده اتومبیلی است که او را برای رساندن به خانهاش سوار کرده بود، زمانی مرگبار میشود که قاتل گوشی تلفن همراه گرانقیمت مسافر را میبیند. الهه حسیننژاد مقاومت میکند و درنهایت سرنوشت او مشابه امیرمحمد خالقی میشود؛ دانشجویی که زمستان پارسال بهدلیل مقاومت برای دزدیدهنشدن لپتاپش مقابل خوابگاه دانشجویی، جان خود را از دست داد. هرچند که برخی ناامنی شهر برای زنان را ریشه قتل الهه میدانند، برخی دیگر معتقدند عوامل اقتصادی در تعدد جرایم بیتأثیر نیست. افزایش روایتهای دزدی، این پرسش را در ذهن ایجاد میکند که آیا جرایمی مانند سرقت، خشونت و قتل در سالهای اخیر افزایش پیدا کرده است؟ متأسفانه آمار میزان جرایم در سال ۱۴۰۳ در دسترس نیست، اما بررسیها از میزان جرایم حوزههای انتظامی کشور در سال ۱۴۰۲ نشان میدهد اغلب جرایم، مانند قتل، نزاع دستهجمعی و شرارتها نسبت به سال ۱۴۰۱ بیشتر شده است.
تهران بیدفاع، تهران بیحریم
|پیام ما| تهران حریم مشخصی ندارد. مرزهای شهری پایتخت سالهاست بهطور غیررسمی فراموش شده و ساختوسازهای غیررسمی، اسکانهای تصرفی، توسعههای بیضابطه و فقدان نظارت یکپارچه، سیمای کلانشهر را آشفتهتر از همیشه کرده است. حریم تهران که نقش حیاتی در حفظ محیطزیست و کنترل گسترش بیرویه شهر دارد، بهدلیل ابهام در مرزهای مدیریتی با شهرستانهای اطراف، در معرض ساختوسازهای غیرمجاز و زمینخواری گسترده قرار گرفته است. در هفتههای اخیر، موضوع حریم تهران به یکی از چالشهای مدیریت شهری تبدیل شده است. حریم تهران با وسعتی بالغبر پنج هزار و ۹۱۷ کیلومترمربع، حدود ۹ برابر محدوده شهری پایتخت را در بر میگیرد و نقش حیاتی در حفاظت از منابعطبیعی، کنترل توسعه شهری و جلوگیری از ساختوسازهای غیرمجاز ایفا میکند. اما اکنون با لغو بخشنامه مدیریت یکپارچه حریم توسط وزارت کشور، نگرانیها درباره توسعه بیضابطه و ساختوسازهای غیرمجاز بار دیگر افزایش یافته است. با توجه به وضعیت فعلی، کارشناسان هشدار میدهند اگر مدیریت حریم به شهرداری بازنگردد، تهران به شهری بیحریم تبدیل خواهد شد که توسعه بیضابطه و ساختوسازهای غیرمجاز در آن افزایش مییابد. این موضوع تعادل محیطزیستی و اجتماعی را تهدید میکند و آینده توسعه پایدار پایتخت را نیز در معرض خطر قرار میدهد
سیّد علی مدنیزاده، گزینه پیشنهادی وزارت اقتصاد کیست؟
اعتراضِ حَقّه
۸۰ سال پس از اعتصاب کارگران پالایشگاه نفت کرمانشاه
آشفتگی مسئولیت اجتماعی
مسئولیت اجتماعی شرکتی در ایران ملغمهای است بی سر و ته. این شرایط بیش از همهجا در همایش ملی «تجارب مسئولیت اجتماعی در ایران» مشهود بود؛ بهخصوص در پنل «صنعت نفت و مسئولیت اجتماعی». بهنظر میرسد در این صنعت که پیشینهدارترین صنعت کشور در حوزه مسئولیت اجتماعی است، نقصها و کمکاریها بیش از هر جای دیگر در معرض دید قرار دارد. مشاور اجتماعی وزیر نفت از بازنگری در نظامنامه مسئولیتهای اجتماعی شرکتی (CSR) خبر داد، درحالیکه گفتوگوهای مطرحشده در همان نشست نشان میداد شرکتهای زیرمجموعه توجهی به نظامنامه موجود ندارند و حتی کارشناسان CSR شرکتهای تابعه وزارت نفت خبری از محتویات آن ندارند. سؤال این است که آیا آنها اصلاً میدانستند که نظامنامهای وجود دارد؟ مدیر مسئولیت اجتماعی شرکت صنایع پتروشیمی خلیجفارس که از انحرافات این مفهوم گلایهمند بود و به صرف هزینهها، بدون اثربخشی و کارآمدی اشاره میکرد، از هزار میلیارد تومان بودجه مسئولیت اجتماعی در سال گذشته گفت که در منطقه پیرامونی عسلویه و ماهشهر هزینه شده است، اما هیچ اشارهای به تأثیر این هزینهکردها در رفع آسیبهای شرکتهای متبوعشان نکرد. مدیر مسئولیت اجتماعی شرکت انرژی دانا از طرحهای CSR این هلدینگ پرده برداشت؛ طرحهایی که تنها در پروژه توسعه میدان نفتی سهراب که در محدوده تالاب حفاظتشده هورالعظیم قرار دارد، پیگیری میشود و بیشتر جنبه اجتماعی دارد. گفتههای او این سؤال را برای بسیاری از حاضران این پنل ایجاد کرده بود که آیا مسئولیت اجتماعی این شرکت نوعی باجدهی و حقالسکوت دادن به مردم محلی و مسئولین است؟ یا ناآگاهی از چیستی مسئولیت اجتماعی شرکتی؟ استاد دانشگاه شهید بهشتی، مخالف ایده منحرف شدن مسئولیت اجتماعی شرکتی در ایران بود، اما از دخالت نمایندگان و ناکارآمدی و ارزیابی نداشتن پروژههای آن میگفت!
زندگی در «اقتصاد بقا»
هر از چندگاهی در کشور ما حوادثی رخ میدهد که در عمق خود بحرانها و ضعفهای ساختاری ریشهداری را آشکار میسازند. پرسش کلیدی همواره این است که آیا از این بحرانها درس آموخته و عبرتگیری لازم صورت میگیرد؟ حادثه تلخ و تکاندهنده خفه شدن متوالی هفت نفر در یک چاه در شهر کونانی از توابع شهرستان کوهدشت، یکی از این وقایع بود که شوکی بزرگ به جامعه وارد کرد و سؤالات جدیای را در سطوح مختلف مطرح ساخت. جدا از ابعاد انسانی و داغی که بر دل خانوادههای داغدار نشست، این فاجعه پرسشی محوری را پیش میکشد: چرا زندگی در چنین مناطقی، و تلاش روزمره برای معاش یا حتی اقدام فداکارانه و تحسین برانگیز این افراد برای نجات جان همسایه، باید به قربانی کردن جان خود و چنین فرجام تراژیکی منجر شود؟ چرا در این جوامع، زندگی روزمره با چنین سطح بالایی از ریسک همراه است؟
برچیدن مرز خبر و آگهی، زمینهساز فساد سیستماتیک در عرصه رسانه
در عصر دیجیتال، مرز میان گزارش خبری و تبلیغات تجاری یا سیاسی بهطور فزایندهای زایل شده است. یکی از پدیدههای نگرانکننده در این زمینه، «خبرنگاری باجگیر» است؛ وضعیتی که در آن خبرنگار یا رسانه با استفاده از موقعیت اطلاعرسانی خود، بهجای انجام وظیفهی خبری، اقدام به تهدید، چانهزنی و معاملهی پنهانی میکند.
مسئولیت اجتماعی شفافسازی میشود؟
بیش از یکدهه از ورود مفهوم مسئولیت اجتماعی بنگاهی(Corporate Social Responsibility) به عرصه مدیریت و بنگاهداری کشور میگذرد، اما هنوز این مفهوم برای ما ایرانیان روشن و شفاف نیست و عموماً با خیریه و تبلیغات اشتباه گرفته میشود. فعالیتها و طرحهایی که در ذیل این مفهوم به اجرا درمیآیند، هیچ شفافیتی ندارند؛ بنگاههای بزرگ اقتصادی، اعم از نفتی و معدنی و دیگر صنایع، از هزینهکردهای کلان خود در این حوزه میگویند و همچنان محیطزیست محل فعالیت خود، اعم از آب و خاک را آلوده میکنند و جوامع بومی در جوار این صنایع هیچ انتفاعی اقتصادی از فعالیت این بنگاهها نمیبرند. بعد از دههها نبود شفافیت و فساد و رانت، دیروز «ابوتراب طالبی» در همایش ملی «تجارب مسئولیت اجتماعی در ایران» از تلاش برای ایجاد شفافیت در حوزه مسئولیت اجتماعی بنگاهها گفت. دبیر کمیسیون فرهنگی و اجتماعی هیئت دولت قصد دارد با آییننامه، مسئولیت اجتماعی بنگاهها را نظاممند کند و بر اصل شفافیت و ارائه گزارش به مردم تأکید دارد. با اینهمه چنانچه در این همایش مطرح شد، در این مسیر با کارشکنیهای بسیاری روبهرو هستیم. آیا اینبار امید به تغییر میتواند بر رانت و فساد پیروز شود؟
