بایگانی مطالب : جامعه
بازنگری در بازآفرینی
توقف عملیات عمرانی بیمجوز در حریم تئاترشهر
|پیام ما| انتشار خبر تخریب حوض مقابل تئاترشهر بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی و رسانهها داشت. موضوعی که درنهایت منجر به صدور دستور توقف پروژه از سوی میراثفرهنگی شد. دیروز مدیران شهری و مدیریت تئاترشهر تخریب این حوض را تکذیب کردند. این تکذیب خبر خوبی است، اما اتفاقی که در محدوده این اثر ثبت ملی در سال های اخیر افتاده است، بارها قلب شهروندان و علاقهمندان به تئاتر را به درد آورده و بخشی از هویت شهری پایتخت را متأثر کرده است.
حوضچه مجاور ورودی سابق مترو خراب شده است
|پیام ما| تئاترشهر فقط یک مجموعه فرهنگی است؛ ضربان تپنده زندگی شهری است. محوطه باز و سکوهای سنگی دور حوضهایش، پاتوقی بود برای زن و مرد، پیر و جوان و محل توقف کسانی بود که از مترو خارج میشدند یا به تماشای تئاتر میرفتند یا رهگذر شبهای چهارراه ولیعصر بودند. اما از زمانی که ماجرای تعیین حریم اطراف آن مطرح شد، روزبهروز ظاهرش تغییر کرد تا روز شنبه، ۲۴ آبان، که یکی از مخاطبان «پیام ما» خبر تخریب حوض تئاترشهر را ارسال کرد؛ پیگیریهای بیشتر نشان داد این تخریب مربوط به حوضچه قدیمی کنار ورودی سابق مترو است که بهعنوان سکو استفاده میشده.
خاطرات و کابوسهای حوضها
از مرگ تدریجی تئاترشهر
تب خاموش دامها
فائو در اردیبهشت ۱۴۰۴ ضمن هشداری به کشورهای خاورمیانه از احتمال شیوع تببرفکی خبر داد. شش ماه از هشدار فائو میگذرد و شهرهای ایران یکی پس از دیگری اولین موارد ابتلا و تلفشدن دامهایشان را گزارش میدهند. این درحالیاست که رئیس سازمان دامپزشکی کشور در نشست خبریای که ۱۳ آبانماه با ایسنا داشت، از کنترل مناسب بیماری تببرفکی سخن گفته بود.
حمله موتوری به تهران
سکوی ضلع شمالی را تخریب کردیم نه حوض را
«مهدی قمی»، شهردار منطقه ۱۱ در گفتوگو با «پیام ما» در خصوص خبر تخریب حوض مقابل تئاتر شهر، ضمن تکذیب این خبر گفت: «حوض اصلی تئاتر شهر بین ساختمان و حریم شمالِ بنا است که توسط مجموعه حصارکشی شده است. به دلیل دیوارکشی انجامشده حوض اصلی که در آن محدوده قرار گرفته، این سوءتفاهم را پیش آورده که این حوض حذف شده است.»
حوض تئاترشهر با خاک یکسان شد
در پیشروی تازهٔ شهرداری تهران در حریم تئاتر شهر، حوض مدور مقابل این بنا تخریب شد.
شورش علیه خود یا امتداد رنج
در طول تاریخ، «خودکشی» نهتنها یک کنش فردی بلکه مسئلهای عمیق در فلسفه و جامعهشناسی بوده است؛ از یونانیانی که جان انسان را امانت خدایان میدانستند تا فلاسفه مدرن که آن را انتخابی فردی در برابر رنج تفسیر کردند، به تعیین جایگاه اخلاقی آن پرداختهاند. با ورود جامعهشناسی، این پدیده از سطح تجربه شخصی به ساختارهای اجتماعی، بیهنجاری، پیوندهای انسانی و امید اجتماعی پیوند خورد و به ضرورتی برای فهم رابطه میان فرد، جامعه و فشارهای مدرن تبدیل شد.
بازتعریف قدرت استانداردها و آینده تجارت مسئولانه
