بایگانی مطالب : محیط زیست
زایش امید با تولد گوزن زرد
«افزایش حضور زنان صرفاً یک تغییر کمی در آمار و ارقام نیست، بلکه نیازمند تحولی عمیقتر در فرهنگ جامعه نسبت به نقش و توانمندیهای زنان در این حوزه است.» این گفته «المیرا رضی»، حفاظتگر، است. او در دانشگاه قزوین در رشته HSE (Health, Safety and Environment) یا «ایمنی، بهداشت و محیطزیست» تحصیل کرد. بخش محیطزیست HSE به مدیریت تأثیرات صنایع و سازمانها بر محیطزیست میپردازد. اما آنچه امروز المیرا رضی انجام میدهد، ارتباطی با این رشته ندارد. پیش از ازدواج اهل سفر و طبیعتگردی بود، اما ازدواجش با «امیر چایچی» که در مؤسسه طبیعت در حال گذراندن دوره تخصصی راهنمایان حیاتوحش بود، او را بیشتر به عرصه حفاظت از تنوعزیستی کشاند. در برخی سفرهای مرتبط با حیاتوحش شرکت کرد و دورهای هم با همسرش تصمیم گرفتند سفر با دوچرخه را امتحان کنند. «در سفرهایمان تلاش میکردیم کارگاههایی برای کودکان ۷ تا ۱۲ سال با هدف آگاهیرسانی در رابطه با اهمیت محیطزیست بهویژه درختان برگزار کنیم که این کارگاهها با همراهی انجمن «we need trees» برگزار میشد.» این زوج چرخهایشان را زدند و درنهایت به گاوبانگی در پارک ملی گلستان رسیدند. او از این نقطه وارد دنیای حفاظت شد. از آن زمان، دغدغه المیرا رضی گونههای مختلف حیاتوحش شد و حفاظت.
تا کی جوانانمان در آتش بسوزند؟
در کردستان عزای عمومی است. عزاداران سیاهپوش در روزهای گذشته سه شهید محیطزیست را بر دوش کشیدهاند. آنها صبح دوشنبه «چیاکو یوسفینژاد» را در روستایی در حسنآباد و عصر «خبات امینی» را در آرامستان بهشت محمدی سنندج به خاک سپردند، در کنار یار دیگر «حمید مرادی» که روز جمعه آرام گرفت. عزاداران آرام نبودند، غمزده و خشمگین بودند، گلهایی سرخ در دست داشتند و فریادی بر لب: «شههید نامره» (شهید نمیمیرد). آنها میپرسیدند چرا نیروهای مردمی باید در آتش بسوزند؟ چرا هر روز نقطهای از جنگلهای کردستان آتش میگیرد؟
ما فقط با مشارکت مردم میتوانیم از طبیعت حفاظت کنیم
سه جان عزیز برای خاموش کردن مراتع و جنگلهای آبیدر از دست رفتهاند. «حمید مرادی»، «چیاکو یوسفنژاد» و «خبات امینی»، هر سه داوطلبانی بودند که به درههای پارک جنگلی منطقه زدند و در شیب تند گرفتار دود و آتش شدند. در این شرایط که هر ماه نام عزیزی در فهرست کشتهشدگان مقابله با آتش جنگلها قرار میگیرد، سازمان منابعطبیعی و آبخیزداری بهعنوان یکی از ارکان حفاظتی، از عملکرد خود دفاع میکند و «ابراهیم پیرزادیان»، معاون سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری، در گفتو گو با «پیام ما» عنوان میکند که تمام نیروهای لشکری و کشوری برای مهار آتش باید پای کار بیایند. او در جواب نقدها به عملکرد سازمان میگوید: «قبل از اینکه آتش اتفاق بیفتد و در فصول امنتر، چندین رزمایش اطفای حریق برگزار کردیم و خواستیم همه دستگاهها و مردم را پای کار بیاوریم. ما تلاش خودمان را کردیم.»
چین الگوی موفق شهرهای اسفنجی
|پیام ما| پانزدهمين نشست اجلاس جهانی كنوانسيون رامسر در شهر «ویکتوریا فالز» کشور زیمبابوه در حالی روز جمعه، سوم مرداد، شروع به کار کرد و تا ۹ مرداد ادامه دارد که در آن جایزه قهرمان جوان تالابهای جهان به «ایمان ابراهیمی»، حفاظتگر پرندگان، داده خواهد شد و همچنین «احمدرضا لاهیجانزاده»، معاون محیطزیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیطزیست که در رأس هیئتی کارشناسی در این نشست حضور دارد، بهعنوان «نایبرئیس کنفرانس» انتخاب شده است. این کنوانسیون بیش از نیمقرن قبل در شهر رامسر و تنها با حضور ۱۷ کشور شکل گرفت، حالا بیش از ۱۷۰ عضو دارد و در تلاش است تا با کمکهای فنی و مشورتی راهی برای حفاظت از تالابها و شهرهای تالابی جهان بیابد.
پروژه مخرب بازسازی جوی ولیعصر را به سرعت متوقف کنید
جمعی از اساتید گیاهشناس، گیاه پزشک، حقوقدانان، کارشناسان آب و محیط زیست و فعالین محیط زیست در نامهای به مدیرعامل سازمان بوستانها و فضای سبز شهرداری تهران انتقادهای خود به پروژه تعویض جداول و بستر جوی خیابان ولیعصر را مطرح کردند
مسقف کردن پارکینگ های عمومی با استفاده از پنل های خورشیدی
« محمدصابر باغخانی پور » در بازدید محیط زیستی از منطقه ۲۱ ، ضمن تسلیت به مناسبت اربعین شهدای جنگ ۱۲ روزه ،با اشاره به طرح پرچمداری این منطقه ( محیط زیست و صنعت)، و با توجه به اهمیت استفاده از انرژی های نو ، مسقف کردن پارکینگ های موجود در صنایع منطقه را با پنل های خورشیدی از نکات مهم و ضروری دانست.
تلف شدن توله خرس قهوهای در تصادف جادهای شاهرود
یک قلاده توله خرس قهوهای نر در محور شاهرود به تاش بر اثر تصادف با خودرو تلف شد. فرمانده یگان حفاظت محیط زیست ضمن ابراز تاسف، بر ضرورت افزایش ایمنی جادهها برای حیات وحش تاکید کرد.
بازیگر هالیوود نبود، «عاشق» زاگرس بود
«میخواهم امروز چند کلمه از این صحبت کنیم که ما چرا میآییم تا آتش را خاموش کنیم؟ ما نه بازیگر هالیوود و نه از بازیگران فیلمهای هندی هستیم و نه بیکاریم. ما هم دوست داریم در کنار خانوادهمان، سر کارمان، جلوی کولر بنشینیم.» وقتی «حمید مرادی» مدیر ۳۶ساله انجمن «شنهی نهوژین» این جملات را مینوشت، آیا فکرش را میکرد روزی در حریق زاگرس کشته خواهد شد؟ فکرش را میکرد که پدرش بعد ازدستدادن یکدانه پسرش در بیمارستان کوثر سنندج تا مرز سکته قلبی میرود؟ میدانست مریم، نامزد جوانش بهجای لباس عروسی، سیاه میپوشد و صورتش را در مراسم خاکسپاری چنان خراش میدهد که خون از آن بیرون میزند. بهنظر حمید مرادی آن پنجشنبه ظهر وقتی میان تف گرما و آتش به «آبیدر» میرفت، فکر میکرد «این خاک برای آیندهمان باقی بماند، گندم و نخود در آن سبز شود، حتی خشخاش در آن سبز شود.»
بیآبیِ سوزانِ خوزستان
عطش بار دیگر در خوزستان فراگیر شده. روزی نیست که خبری از بیآبی شهرها و روستاها به گوش نرسد. بحران آب که تابستان امسال پایتخت و برخی شهرها را از پا درآورده، بیش از دو دهه رنج خوزستانیهاست که راه به جایی نبرده است. حالا همزمان با چهارمین سالگرد «اعتراضات آب در خوزستان» سایه بیآبی همچنان سنگین است. ملغمهای با موج گرمای ۵۰ درجه، فلرسوزی، ریزگرد و دود هورالعظیم که تجربه متفاوتی برای مردم این استان نفتخیز رقم زده است. زن و کودکانش در صف آب ایستادهاند تا قابلمه و بشکهها را از آب تانکر پر کنند. ویدئویی که صفحه اینستاگرام «فرزندم نخل» از روستای «ابوعگاب» در دهستان «منیوحی» آبادان منتشر کرده؛ همان جایی که چند روز پیش هزاران نخل تشنهاش آتش گرفت و خاکستر شد. چهره زن خشمگین و خسته از روزهای بیآبی است: «قابلمه پر کنیم، بشکه پر کنیم، درام پر کنیم، تشت پر کنیم؛ این وضع زندگی ماست. این بچه کوچک بشکه گرفته دستش و دنبال تانکر میدود، خدا را خوش میآید؟ نمیدانم چه بگویم. خسته شدیم بسکه گفتیم و التماس کردیم. درد ما را چه کسی میخواهد دوا کند؟»
جایزه میگیرند بی آنکه گزارش پایداری بدهند
مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) و گزارشدهی پایداری از اساس ابزارهایی کلیدی برای جلب اعتماد ذینفعان و پیشبرد توسعه پایدار بوده و هستند. اما بهنظر میرسد این مفاهیم در فضای اقتصادی ایران به ابزاری برای تبلیغات و سبزشویی بدل شدهاند؛ چنانکه حتی جشنوارههای پرطمطراقی برای اهدای جوایز به شرکتهایی برگزار میشود که حتی در الفبای مسئولیت اجتماعی شرکتی لکنت دارند. امسال نیز همچون چهار سال گذشته «جشنواره روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی» فراخوان داده است تا صد شرکت کشور حضور بههم رسانند و عنوان «برند خوب» را به همدیگر ارزانی دارند. این جشنوارهها و القاب و عناوین درحالی با بوق و کرنا و افتخار برگزار میشوند که هیچکس غیر از برگزارکنندگان نمیداند که کدام شرکت به فراخور کدام فعالیتش شایسته تقدیر میشود و نقش ذینفعان (بهجز مدیران و حلقه نزدیک) در انتخاب این شرکتها چیست. پیشازاین، مؤسسه «ندای توسعه» در گزارشی مستقل و دادهمحور از خلأ بزرگ اطلاعرسانی سازمانها و شرکتهای ایرانی در حوزه مسئولیت اجتماعی و پایداری پرده برداشته است؛ گزارشی که اگرچه آغاز راه است، اما صدای زنگ بیدارباشی است برای بخش خصوصی و سیاستگذاران.
