بایگانی مطالب : محیط زیست
خودکشی تمدنی در هورالعظیم
غرب ایران و شرق عراق در چند سال آینده غیر قابل سکونت میشود
مسئولان، نایبندان را رها کردند
المپیک سبز، جهان تازه
پایداری و توجه به محیطزیست در سالهای اخیر جزو شعارهای اصلی کمیته بینالمللی المپیک (IOC) است و در این زمینه تلاشهای زیادی صورت گرفته تا اقدامات براساس فرایندهای عملی باشد و صرفاً به بیانیه و شعار محدود نشود. حالا برگزارکنندگان بازیهای المپیک و پارالمپیک ۲۰۲۸ به میزبانی لسآنجلس نیز از طرح خود برای برگزاری رویدادی مطابق با اصول محیطزیستی و پایداری رونمایی کردند.
تفویض اختیار بررسی فنی احداث نیروگاهها و تصفیه خانه های شهر تهران به محیط زیست شهرداری
با حکم شهردار تهران ، اختصاص اختیار بررسی فنی پروژههای محیط زیستی من جمله ا احداث نيروگاه هاي خورشيدي و تصفيه خانه هاي محلي در مناطق 22 گانه شهرداری تهران به اداره کل محیط زیست تفويض اختیار شد.
داستان خبرنگاران یک روستای دورافتاده ساحلی
با وجود هجوم بیوقفه شبکههای اجتماعی و فضای مجازی که دنیای اطلاعات را در لحظه در دسترس قرار دادهاند، هنوز هم روزنامهها در گوشهوکنار جهان، بهعنوان رسانههای مرجع و صدای واقعی مردم باقی ماندهاند. مثل روستای ساحلی سوناتالای غربی در بنگلادش، جایی که روزنامهای دستنویس بهنام «اندارمانیک» به سردبیری «حسن»، کارگر روزمزد و خیاط محلی، منتشر میشود. این روزنامه با وجود سختیها و کمبود امکانات دیجیتال، داستانهای واقعی مردم محروم و مبارزهشان با بحرانهای اقلیمی را با قلمی صمیمی و دستنویس روایت میکند و امید را به جامعهای فراموششده میآورد. این گزارش روایتی است از یک روز این روزنامه که «الجزیره» آن را منتشر کرده است.
جنگیدن حتی در زمان صلح
«آنقدر برای بهدستآوردن هر چیز سادهای جنگیده بودم که حتی در میانه صلح هم عادت کرده بودم بجنگم و آدابِ ساده دیدن از یادم رفته بود.» اینها گفته «شیما مفید»، کنشگر محیطزیست و مدیر مجموعه ابرسین، است. نام ابرسین با حوزه تنوعزیستی و حیاتوحش گره خورده است، هرچند در حوزه میراثفرهنگی هم کارنامه قابلقبولی دارد. در روزهایی که برگزاری نشستها و جمعهای محیطزیستی کمرنگ است و فضایی برای دورهمیهای کارشناسان حیاتوحش و حفاظتگران مهیا نیست، این مجموعه بناچار بار همه خلأها را به دوش میکشد. در گفتوگویی که با «شیما مفید» داشتم، پرسیدم چطور وارد وادی محیطزیست شد و ابرسین را شکل داد و زن بودن چه محدودیتهایی پیش پایش گذاشت؟
دریاچه ارومیه نگینی که دیگر فیروزهای نیست!
مشاهده یوزها در سایه کمبودها
«پذیرش فرضیه جمعیت دوم یوز در پناهگاه حیاتوحش نایبندان بدون پایش دقیق، ممکن نیست. احتمال دارد این دو یوز از جنوبشرق پارک ملی توران وارد این پناهگاه حیاتوحش شده باشند. جمعیت یوزهای ما بهاندازهای کم است که باید تکتک آنها را دنبال کنیم. اینجاست که حفاظتگران اهمیت پیدا میکنند، آنها کسانی هستند که میتوانند با مردم محلی ارتباط بگیرند و با انواع شیوههای پایش، سرنوشت تکتک افراد را تعقیب کنند؛ اما متأسفانه هیچکدام از این کارها انجام نمیشود. تنها خبرهایی درباره یوز میشنویم، یوزهایی که نمیتوانیم از سرنوشتشان مطمئن شویم.» اینها گفتههای «علی رنجبران»، حفاظتگر، درباره خبر خوب ثبت مشاهده دو یوز در پناهگاه حیاتوحش نایبندان است. این حفاظتگر، «علی خانی» مدیرکل حفاظت محیطزیست استان خراسانجنوبی و «حامد ابوالقاسمی» کارشناس حیاتوحش تأکید دارند: امکانات و تجهیزات در نایبندان باید افزایش یابد، هم برای پایش و هم برای حفاظت از این پناهگاه یک و نیم میلیون هکتاری که کمترین نیروی محیطبان را در اختیار دارد.
«وفاق» دولت، علیه «محیطزیست»
نخستین بار که نام معاون اول رئیسجمهوری در تکمیل و مداخله برای تعجیل در اجرای سد ماندگان، سدی بر سرشاخه رودخانه «ماربر» اصفهان به گوش رسید، سخنگوی دولت اعلام کرد قصد مداخلهای در کار نبوده و موضوع فقط تأکید بر تسریع بررسی طرح است. حالا اما پای رئیسجمهوری هم به میان آمده است. رئیس سازمان حفاظت محیطزیست هفته گذشته اعلام کرد طرحی که از ابتدا نیز مجوزهای محیطزیستی و مطالعه نداشته، با وجود مخالفت کارشناسی سازمان تکمیل شده است و امکان شکایت از وزارت نیرو را هم ندارد؛ چون رئیسجمهوری دستور داده دستگاهها از هم شکایت نکنند. بنابراین، موضوع به معاونت غیرتخصصیِ حقوقی در دولت ارجاع داده شده است. همزمان بیش از یک سال است که سازمان حفاظت محیطزیست هیچ اطلاعاتی در مورد تصمیمات پیرامون این سد ارائه نمیدهد و در تازهترین پاسخ دولت در سامانه شفافیت به کنشگران اعلام شده است: «در اين مورد نيز تشخيص امر در صلاحيت معاونتهای محترم تخصصی و با تأیيد ادارهكل محترم حراست میباشد.» ماربر یکی از سرشاخههای اصلی کارون است و سد ماندگان در دل منطقه حفاظتشده قرار گرفته، نه مجوز دارد و نه مطالعاتی برای آن ارائه شده است. فعلان محیطزیست از پنهانکاریهای سازمان حفاظت محیطزیست ابزار نگرانی میکنند و میگویند حیات «ماربر» و «دنا» هر روز بیشازپیش در خطر است.
دریاچه ارومیه؛ آینه اقلیمی ایران
یک فیلم، یک تایملپس ماهوارهای و یا یک عکس نوستالژیک از سالهای دور از ارومیه پرآب با کپشن «مرگ و نابودی»؛ روزی نیست که این تصاویر تن و روان ما را نلرزاند و آهی به افسوس نکشیم! نگین فیروزهای شمالغرب این روزها به کما رفته و اینبار فقط چند لکه آب کمعمق و قرمزرنگ در خود دارد و عملاً خشک شده است. هامون و گاوخونی و بختگان و جازموریان کم بود، دریاچه بزرگ و پهناور ارومیه که تا همین سی سال پیش با ۳۲ میلیارد مترمکعب اندوخته، پرآبی و پیشروی آب آن باعث زحمت و دردسر اهالی حاشیه آن میشد، الان به یک شورهزار بیانتها و وهمناک تبدیل شده است. مردمان حاشیه این دریاچه اکنون به سوگ این پهنه آبی که نمادی هویتمند برای آنها بود، نشستهاند و یک اضطراب جمعی از این سؤال بیپاسخ که سرنوشت این دریاچه چه خواهد شد، تمام شهرها و مردم حاشیه آن را در خود گرفته است.
