بایگانی مطالب : جامعه
مدیریت با نگاه زنانه
«تنها ۱۲ درصد از شرکتهای دانشبنیان توسط زنان اداره میشوند، درحالیکه ۶۴ درصد از متقاضیان ورود به دانشگاهها دختران هستند.» این جملهای است از زهرا بهروزآذر، معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده که چندی پیش در نشستی در استان مازندران مطرح کرد. پیشتر نیز آمارهایی منتشر شده بود که نشان میداد سهم زنان در هیئتمدیره شرکتها به حدود ۳۰ درصد میرسد. باوجود این، به نظر میرسد مسیر دستیابی به برابری در مدیریت کسبوکارها همچنان طولانی است. این در حالی است که حضور زنان در رأس شرکتهای بزرگ، نهتنها نگاه تازهای به فرایند تصمیمگیری و فرهنگسازمانی میآورد، بلکه میتواند به متعادلتر شدن ترکیب تیمها و شکلگیری رقابتهای سازنده کمک کند. یکی از نمونههای شاخص این جریان، شکوه عاشوری مدیرعامل شرکت دنون لبنی پارس است. او معتقد است زنان با دقت، نظم و انضباط خود توانستهاند ارزشهای تازهای به مدیریت بیفزایند و حتی نگاه سنتی جامعه را به چالش بکشند. عاشوری در گفتوگو با «پیام ما» از تجربههای شخصی خود، موانع فرهنگی، سیاستهای سازمانی برای حمایت از زنان و همچنین برنامههای شرکت در حوزه توانمندسازی و مسئولیت اجتماعی سخن میگوید.
پزشک فاسد، دزد جان و مال
در حاشیه استعفای معاون آموزش وزیر بهداشت
روایت جانهای سوخته جنوب
صبح روز پنجشنبه، ۲۲ آبان، «مهیم» و «فاطمه»، دو دختر جوانشان «راحله» و «مریم»، «عبدالله» پسرشان و «زینب» همسر باردارش، «یسرا» و «آتنا» دو نوهشان، تصمیم گرفتند برای خرید از روستای «صولان» به شهر «رمشک» بروند. یک روز معمولی در «قلعهگنج» بود و آنها احتمالاً خوشحال بودند، حالوهوایشان با رفتن به شهر عوض میشود. آنها خبر نداشتند قرار نیست دوباره به خانههایشان برگردند و خانواده و دوستانشان را بینند. آنها نمیدانستند بهزودی جانهایشان آتش میگیرد و قربانی کابوس جادههای جنوب میشوند؛ برخورد با سایپاهای آبی مشکدار. شبانگاه مردم قلعهگنج همه عزادار بودند. یکی از خویشان آنها درد میکشید و میگفت: «ما از مرکز دوریم. جانهای عزیزانمان میسوزد. هیچکس صدایمان را نمیشنود، با ما همدلی نمیکند. جان ما از درختان جنگلهای شمال کمارزشتراست.»
خودروهای فرسوده، قاتلان خاموش تهران
پایتخت بیش از یک هفته است هوای ناسالم تنفس میکند و آمار ۳۵۷ فوت منتسب به این آلودگی، بار دیگر عمق بحران را عیان کرده است. همزمان، کارشناسان و مقامهای مرتبط تأکید میکنند ترکیب سوخت غیراستاندارد، توقف اسقاط خودروها و اصرار خودروسازان بر فناوریهای قدیمی، تهران را به نقطهای رسانده که هر روز نفسکشیدن در آن پرهزینهتر میشود.
توانمندسازی زنان بهمثابه قدرتی برای تغییر
با نگاهی به اساسنامه، اهداف و استراتژیهای بسیاری از خیریهها و سازمانهای مردمنهاد فعال در حوزه زنان، متوجه تأکید بسیاری از این سازمانها بر توانمندسازی زنان بهویژه در حوزه کسبوکار و کارآفرینی خواهیم شد. اما اینکه فعالیتهای تعریفشده همچون اعطای وامهای خرد و ارائه آموزشهای مهارتی و فنی چقدر میتواند منجر به توانمندسازی زنان شود، پرسشی اساسیست که باید به آن پرداخت.
فرسودگی یک جهان و آغاز جهانی دیگر
نگاهی به کتاب «مادربزرگ وبستر»
جامعه دیگر این بیادبیها را برنمیتابد
بهبهانه انتشار تصاویر توهینآمیز یک مسابقه تلویزیونی
«بازمانده» بازنده شد
|پیام ما| قرار است برای بقا بجنگند. در بخشی از این تلاش برای بقا باید سیبل پازلی را تخریب کنند. عبورشان از این مرحله در گرو تخریب پازلی است که یکی از شناختهشدهترین نمادهای ایران بر آن نقش بسته است؛ «گریفین یا شیردال» و «درفش کاویانی». شرکتکننده با پرتاب سنگ به این نقش، امتیاز ورود به مرحله بعد را کسب میکند. انتشار همین چند ثانیه از یک مسابقه تلویزیونی واکنشهای گستردهای در شبکههای اجتماعی داشت. این تصاویر توهینآمیز به نمادهای فرهنگی و تاریخی ایران اما اتفاقی ثبت نشدهاند. تصاویر بعدی که تولیدکنندگان منتشر کردهاند، نشان میدهد این نمادها تم اصلی طراحی صحنه این مسابقه هستند. آنطورکه تولیدکنندگان میگویند: «بازمانده مملو از نشانهها و نمادهای هویت ایرانی است؛ از نام تیمها (مادها و پارسها) تا معماری «محکمه»، پرچمهای اطراف زمین و نقشهای روی سازهها» پس برای طراحی این مسابقه مدتها فکر شده و تمام مراحل آن از ممیزیهای مختلف عبور کرده است. درنتیجه، نمیتوان بخش سنگپرانی به این نمادها را اتفاقی و یا سهلانگارانه خواند.
رسانهها؛ راوی تغییر یا تداوم تبعیض؟
رسانهها و شبکههای اجتماعی، هم بازتابدهنده ساختارهای اجتماعیاند و هم در شکلدهی به آن نقش دارند. اما وقتی پای مسئله زنان به میان میآید، این پرسش جدیتر میشود که حضور زنان در این فضاها تا چه اندازه به دیدهشدن و توانمندسازی واقعی آنها انجامیده است؟ آیا رسانهها توانستهاند در مسیر تغییر نقشهای جنسیتی گام بردارند یا همچنان روایتگر همان تصویرهای تکراریاند؟ کتایون مصری، پژوهشگر و دانشآموخته دکترای مطالعات زنان از دانشگاه تربیتمدرس، در گفتوگو با «پیام ما» از نقش رسانهها در بازنمایی زنان، شکستن تابوهای جنسیتی و ظرفیت شبکههای اجتماعی برای توانمندسازی زنان سخن میگوید.
تیغ پر زور شبکههای اجتماعی در بازنمایی تصویر کلیشهای از زنان
بیست سال پیش، در دوره فوقلیسانس، از استاد اقتصاد پیشرفته سؤالی پرسیدم و ایشان در پاسخ به من گفت: «تلاش نکن بفهمی، این موضوع برای خانمها زیادی پیچیده است». این اولین باری نبود که در دانشگاه، با چنین برخوردی مواجه میشدم. سال آخر لیسانس هم که برای کسب رتبه اول کنکور کارشناسیارشد با همکلاسیهایم رقابت میکردم، پسران همدانشگاهی معتقد بودند که تلاش من و سایر دختران بیفایده است و ۳ رتبه برتر کنکور فوقلیسانس همیشه متعلق به مردان است. من آن سال این کلیشه را شکستم و رتبه اول در کنکور فوقلیسانس را کسب کردم، اما معتقدم یکی از بزرگترین موانع برای پیشرفت زنان، همین تصویری است که از دیرباز تا امروز، توسط جامعه از آنها ساخته و بازتاب داده میشود: موجوداتی کمتوان و با بهره هوشی کمتر از مردان.
