بایگانی مطالب : جامعه
زنِ «مرگ یزدگردم»، من «گلرخ کمالیام»!
راوی ایران تا آخرین نفس
|پیام ما| «زمین زیر پایم سست است وقتی او بر آن راه نمیرود. هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمیکشد.» «مژده شمسایی»، همسر بهرام بیضایی، با انتشار این متن، خبر درگذشت او را اعلام کرد. بیضایی درست در روز تولدش که به ۸۷سالگی رسید، درگذشت و بار دیگر یکی از میراثداران سینما و نمایش ایران از دست رفت.
شاپور ساسانی نماد بیبرنامگی شد!
مجسمه شاپور ساسانی بعد از برگزاری رونمایی و کنسرت خیابانی برای آن در میدان انقلاب، تبلیغات گسترده شهرداری در سطح شهر و راهاندازی کمپین «مقابل ایرانیان زانو بزنید»، حالا سر از پارکینگ موتوری شهرداری منطقه ۹ درآورده است. شهرداری تهران اعلام کرده بود این مجسمه بهطور موقت در میدان انقلاب به نمایش درآمده و جانمایی نهایی آن در محدوده فرودگاه مهرآباد است. بعد از انتقاداتی که به نحوه ساخت این مجسمه وارد شده بود، حالا با انتشار تصاویر سرگردانی آن، این پرسش مطرح شده که چرا مدیریت شهری تهران پس از تبلیغات این مجسمه را رها کرده است. معاونت فرهنگی و هنری سازمان زیباسازی شهرداری تهران به «پیام ما» میگوید این پارکینگ بهعنوان یک فضای باز نزدیکترین محل به مهرآباد برای نگهداری مجسمه بوده است.
امضا: دانشآموزان مدرسه غیرقانونی «ثقلین»
پای نامهشان امضا زدهاند: «با احترام دانشآموزان دهم و یازدهم و دوازدهم دبیرستان غیرقانونی ثقلین». مدرسهشان در چهارمین ماه سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ پلمب شده است. دانشآموزان علاوهبر مبالغ هنگفت شهریه، حتی موفق نشدهاند پرونده تحصیلی خود را پس بگیرند و بدون کد دانشآموزی به مدرسهای قانونی و البته دورتر فرستاده شدهاند. ۱۲ معلم هم بدون کار و حقوق، بلاتکلیف ماندهاند. معلمها و دانشآموزان، همگی از مدیر این دبیرستان غیردولتی در تهرانپارس شاکیاند.
بودجه ۱۴۰۵؛ تصویر غیرواقعی درآمد و هزینهها
لایحه بودجه ۱۴۰۵ جهتگیری اقتصادی دولت و واقعبینی اعداد و ارقام بودجه را مبهم کرده است. «احمد علوی»، اقتصاددان، در گفتوگو با «پیام ما» میگوید: «این لایحه نهتنها تفاوت معناداری با بودجههای سالهای گذشته ندارد، بلکه با نادیده گرفتن استهلاک گسترده زیرساختها و کاهش ارزش پول ملی، تصویری غیرواقعی از درآمد و هزینههای دولت ارائه میدهد؛ این وضعیت اقتصاد را به مرز بحرانهای عمیقتر سوق دهد.»
گردشگری کدام خاورمیانه آقای وزیر؟
|پیام ما| هفته گذشته وزیر گردشگری در حاشیه جلسه هیئت دولت از عادی شدن وضعیت گردشگری ورودی به کشور گفت و اعلام کرد آمار ورود گردشگران از منفی ۵۲ به مثبت ۱۰ رسیده است. درعینحال، وزیر امور خارجه در اظهارات اخیر خود عنوان کرده است نهفقط ایران که کل منطقه خاورمیانه در شرایط فعلی «گردشگرپسند» نیست. هرچند شرایط ایران در سالهای اخیر و وارد شدن نام این سرزمین تمدنی کهن به لیست قرمز بسیاری از کشورها، گردشگری را به رکود کشانده، اما کشورهای منطقه در همین شرایط و با سیاستگذاریهای خلاقانه و بلندمدت رشد و رکوردشکنی صنعت گردشگری را تجربه کردهاند. مهرماه امسال عربستان اعلام کرد در تابستان ۲۰۲۵ میزبان بیش از ۳۲ میلیون گردشگر داخلی و بینالمللی بوده و رشدی ۲۶ درصدی نسبت به تابستان گذشته را در آمارهایش داشته، شهرهای بزرگ خاورمیانه هم آمارهای قابلتوجهی را ثبت کردهاند. دبی در هشت ماه نخست ۲۰۲۵ میزبان نزدیک به ۱۲.۵ میلیون گردشگر بوده و استانبول در همین بازه زمانی آماری ۱۳ میلیونی را ثبت کرده است. این آمارها نشان میدهد بهجز ایران، دیگر شهرها و کشورهای خاورمیانه «گردشگرپسند» است.
مازوت ماند، میکروفون قطع شد
|پیام ما| «مسئولان دولت از مرگ مردم بر اثر آلودگی هوا ناراحت نمیشوند.» این جمله «حمید اخوان»، نماینده فعالان مدنی اراک، در جلسه کارگروه ملی آلودگی هوا که چند روز قبل برگزار شد، واکنش تند «محمدجعفر قائمپناه»، معاون اجرایی رئیسجمهور، را بهدنبال داشت و کار تا جایی پیش رفت که میکروفون اخوان قطع و اجازه صحبت از او گرفته شد. این جلسه که با محوریت آلودگی هوای این شهر صنعتی برگزار شده بود، مصوباتی چون کاهش ۵۰ درصدی مصرف مازوت در نیروگاه شازند تا سال آینده با بهرهگیری از سوختهای جایگزین از جمله LPG و SNG را بهدنبال داشت، اما این مصوبات نتوانست مدل مواجهه نماینده دولت و بینتیجه ماندن بسیاری از این مصوبات در سالهای گذشته را از یاد فعالان و مردم اراک ببرد.
بازخوانی تاریخ؛ وقتی «تمدن» یک فاجعه بود!
مسئولیت شهرداری در قبال حفظ خانههای مشاهیر
زمین سوخته
ساعتِ روی میز هنوز روی ۱۰:۲۰ ایستاده است؛ همان لحظهای که «احمد محمود»، خالق رمانهای «زمین سوخته» و «همسایهها» صبح روز دوازدهم دی ۱۳۸۱، از دنیا رفت. مدادها کنار هم چیده شدهاند، عینک روی میز است، عصا تکیه داده به دیوار و دمپاییها جفتوجور شدهاند؛ انگار نویسنده فقط برای چند دقیقه از اتاق بیرون رفته باشد. خانهای که سالها محل نوشتن مهمترین آثار احمد محمود بوده است، امروز در میدان ۲۲ نارمک تهران در میان فروختن و فروریختن معلق مانده است؛ نه از سوی نهادی خریداری و ثبت ملی میشود و نه توان نگهداریاش برای خانواده مانده است. «بابک اعطا»، فرزند او، به «پیام ما» میگوید: «خیلی سعی کردم دفتر بابا را به همان شکل نگه دارم. مثل یک عکس. اما این عکس تا کی میتواند ماندگار بماند؟» و حالا ممکن است این خانه به سرنوشت خانه پدری نویسنده در اهواز دچار شود؛ فروش، تخریب و پاکشدن یکی از نمادهای ادبیات معاصر ایران.
