بایگانی مطالب : آب

رسیدن به آینده سبز با مد پایدار

رسیدن به آینده سبز با مد پایدار

۳ طرح برگزیده حمایت مالی «هما» مشخص شدند

۳ طرح برگزیده حمایت مالی «هما» مشخص شدند

هویتی بی‌پناه

موزه ملی صنایع‌دستی در هزارتوی وعده‌ها
هویتی بی‌پناه

صورتجلسه‌های بی‌ثمر

|پیام‌ما| دو میلیون مترمکعب سهم تعیین‌شده برای شهرستان بیجار از محل آب ذخیره‌شده در سد تالوار در استان همدان است؛ سهمی که بنا بر تابلوی تخصیص قرار بود برای شرب بیجار استفاده شود، اما هنوز تخصیص صورت نگرفته است. این میزان علاوه‌بر حقابه بخش کشاورزی و سایر بخش‌هاست. بنا به اعلام نماینده مردم بیجار در مجلس شورای اسلامی برای انتقال این آب باید خط اصلی «دشت خورخوره» با اعتبار ۶۰۰ میلیارد تومان احداث شود. «علیرضا زندیان» گفت: «خط انتقال از مجتمع تا تصفیه‌خانه وجود ندارد و به‌جای تهیه صورت‌جلسه‌های بی‌ثمر، باید اقدام عملی انجام شود.»
صورتجلسه‌های بی‌ثمر

رؤیای روایت تاریخ در خیابان‌های شهر

در شهرهایی با لایه‌های تاریخی متراکم، باستان‌شناسی نه در دل کوه‌ها و بیابان‌ها، بلکه در پیاده‌روها، خیابان‌ها، خانه‌ها و کوچه‌ها جریان دارد. در چنین شهرهایی، موزه نه در چهاردیواری‌های معمول، بلکه در بطن زندگی جاری است. «موزه باز شهری» مفهومی است که به رابطه زنده بین شهر، باستان‌شناسی و مردم اشاره دارد؛ مفهومی که هنوز در ایران جایگاه دقیق و اجرایی نیافته است، اما ظرفیت‌هایی عظیم برای خوانش تازه‌ای از شهر و هویت شهری فراهم می‌آورد. در این گزارش به‌بهانه روز جهانی موزه و هفته میراث فرهنگی، با سه پژوهشگر و باستان‌شناس به گفت‌وگو نشسته‌ایم تا این ایده را واکاوی کنیم.
رؤیای روایت تاریخ در خیابان‌های شهر

«رمون» در تنهایی سوخت

«رَمون» در آتش سوخت و روایت مردم محلی می‌گوید ۷۰ درصد یک روستا خاکستر شد. آتشی که گویا به‌دلیل عبور غیراستاندارد کابل‌های برق فشار قوی از اراضی باغی و بی‌توجهی شرکت توزیع برق به هشدارهای مردم اتفاق افتاده است. بیش از یک سال از اعتراض و زنهارهای مردم که جرقه‌های اتصال شبکه را در میان درختان می‌دیدند و برق‌گرفتگی یک باغدار می‌گذرد، اما هیچ اقدامی انجام نشده است. حالا باغ‌ها سوخته، دام‌ها سوخته، خانه‌ها سوخته و اهالی در نبود توزیع اقلام مورد نیاز امدادی، «حاشیه‌خوابِ جاده» شده‌اند. تنها چشمه تأمین‌کننده آب روستاها هم سوخته است و اهالی می‌گویند: «حالا از آب رودخانه می‌نوشیم.» آبی که نه‌تنها بهداشتی نیست بلکه می‌تواند منشأ بسیاری از بیماری‌ها باشد: «حتی چشمه سوخته است.» رمون به محرومیت عادت دارد. در این منطقه نه مدرسه‌ای وجود دارد، نه خانه بهداشتی و نه جاده و مسیر دسترسی قابل‌اعتنایی که حتی نیروهای امداد را زودتر به آنان برساند. رمون جایی در مناطق صعب‌العبور جیرفت استان کرمان، در تنهایی خودش و مردمانش سوخت. مسئولان کرمان اما می‌گویند: «هنوز ارزیابی خسارت انجام نشده است. میزان خسارت را اعلام می‌کنیم.» میزان کدام خسارت؟ آتش یا محرومیت سال‌ها مانده بر تن رمون و ساکنانش؟
«رمون» در تنهایی سوخت

تیغ دولبه «بازچرخانی» آب

موضوع بازچرخانی آب طی چند سال اخیر به یکی از مهمترین عناوین سیاستگذاری در مدیریت منابع آب کشور تبدیل شده است. موضوعی که دولت برای گسترش آن حتی مجلس را نیز همراه کرد و این مبحث را به برنامه هفتم توسعه کشور نیز وارد کرد؛ به‌ویژه بخش صنعت و پس‌ازآن، کشاورزی در اولویت برنامه‌های وزارت نیرو برای استحصال آب از این منبع نامتعارف قرار گرفته است. مرکز پژوهش‌های مجلس نیز به‌تازگی در گزارشی کارشناسی اجرای بی‌چون‌وچرای آن را زیر سؤال برده و مزایای بازچرخانی را مشروط به ملاحظات بی‌شماری اعلام کرده است. کارشناسان و صنایع اما با دولت تفاهم بیشتری دارند. به‌عقیده این گروه در مورد تأمین آب مورد نیاز صنایع، بازچرخانی نه یک پیشنهاد بلکه یک ضرورت است.
تیغ دولبه «بازچرخانی» آب

ابهام در آینده غذایی ایرانیان

«اگر با این رویکرد ادامه دهیم، کشاورزی در بسیاری از مناطق ایران از دست خواهد رفت و چشم‌اندازی روشن برای تولید غذا، حفاظت از نظام‌های میراث کشاورزی و تنوع‌زیستی کشاورزی وجود نخواهد داشت.» این گفته «مائده سلیمی»، پژوهشگر حوزه کشاورزی پایدار و حاکمیت غذایی، است. او معتقد است باید نظام کشاورزی متناسب با تغییرات جهانی و نیازهای ملی و محلی تغییر کند. از توان سرزمینی، اکولوژیکی و تنوع‌اقلیمی کشور برای حل چالش‌های موجود استفاده شود و اینها محقق نمی‌شود، مگر با تغییر رویکرد جدی و بهبود عملکردی در وزارت جهادکشاورزی. در گفت‌وگو با این پژوهشگر از او پرسیدم چطور وارد این حوزه شد؟ چه کارهایی تاکنون انجام داده؟ و اگر کشاورزی بومی ما خوب و استفاده از آفت‌کش‌ها بد است،‌ چرا کشاورزان خلاف آن عمل می‌کنند؟
ابهام در آینده غذایی ایرانیان

سدسازی در افغانستان منابع آبی ما را محدود کرده‌ است

استاندار سیستان‌وبلوچستان در پاسخ به «پیام ما»:
سدسازی در افغانستان منابع آبی ما را محدود کرده‌ است

«سوءتفاهم» جلوی انتقال آب به ایلام را گرفت

|پیام‌ما| ۳۵ درصد آب مورد نیاز شهر ایلام از چشمه‌ گل‌گل تأمین می‌شد، اما حالا ارتباط این شهر با این منبع آب قطع شده است. ماجرا از این قرار است که شرکت آب‌وفاضلاب استان ایلام با احداث ۱.۵ کیلومتر خط لوله جدید می‌خواهد لوله انتقالِ فرسوده را جمع‌آوری و از حوادث احتمالی جلوگیری کند، اما اهالی شهرستان ملکشاهی (که چشمه‌های گل‌گل در محدوده جغرافیایی آنان قرار گرفته است) جلوی اتصال این خط را گرفته‌اند. مدیرعامل شرکت آب‌وفاضلاب می‌گوید: «طرح را نیمه‌کاره رها کردیم تا آرامش از بین نرود. مردم دچار سوءتفاهم شده بودند. چشمه گل‌گل اصلاً توان اضافه‌برداشت ندارد.»
«سوءتفاهم» جلوی انتقال آب به ایلام را گرفت