بایگانی مطالب : منابع طبیعی
قطع درخت بهبهانه لایروبی «کُر»
دستوری که سه سال پیش برای لایروبی رودخانه «کُر» صادر شده بود، به حاشیه رفته است. در یک هفته گذشته بیلهای مکانیکی بهجای پاکسازی بستر این رود که قرار است حقابه دریاچه مهارلو و تالاب بختگان را بدهد، دیوارههای آن را تخریب کرده و درختچههای گز در اطراف کر را از ریشه کندهاند. این عملیات مخرب از سوی شرکت آبمنطقهای استان فارس در حالی انجام شده که منابعطبیعی مدعی توقف آن است.
تاختوتاز شترهای سرگردان در «زریندشت»
دشتهای «تنگچرخی»، «لهشور»، «هزارمیشی»، «حاجیطاهره»، «بندشت» و «مزایجان» به پهنههای ماسهای بدل شدهاند، این وضع حاصل لگدکوب شدن بستر زمینهای زریندشت زیر سم شترهای سرگردان است. جغرافیای زریندشت کویری نیست، اما ریزگردهایی که از بیابانهای این شهرستان جنوبی فارس برمیخیزد، روی دیگری از زیستن در این اقلیم خشک و زمخت را نشان میدهد؛ بیش از یک دهه چرای بیضابطه و تاختوتاز شترها در عرصههای ملی، پوشش گیاهی را فرسوده کرده است.
۲ دهه ناکامی در ثبت جهانی دماوند
|پیام ما| قله دماوند، بیش از یک دهه است که در فهرست موقت میراث جهانی یونسکو مانده و هنوز تا ثبت نهایی فاصله بسیار دارد. علت این امر چیست؟ «علی قمی اویلی»، متخصص میراث طبیعی جهانی، معتقد است تا زمانی که مشکلات مدیریتی، حفاظتی و آسیبهای زیستمحیطی دماوند حل نشود، ارسال پرونده به دبیرخانه یونسکو نتیجهای نخواهد داشت.
ما فقط یک کارگر داشتیم و یک شلنگ!
خشکیدن و قطع درختان موزه فرش، چند روزی است فعالان محیطزیست را نگران کرده است. اعتراضات پیدرپی به این اقدام و نگرانیها درباره سرنوشت درختان این موزه، ما را به موزه کشاند که از نزدیک جویای مشکل شویم. «محمدجواد اینانلو»، مدیرموزه ملی فرش ایران، پاسخگوی سوالات «پیام ما» شد. او بیشترین تقصیر را متوجه مدیران قبلی میداند و میگوید کمبود بودجه برای جذب نیروی کافی، وجود غرفههای فرش در بخش شمالی تا قبل از دوران مدیریت او و بیتوجهی مدیران قبلی به فضای سبز موزه، دلیل خشکی درختان و قطع بعضی از آنهاست. بهگفته اینانلو، قطع درختان «زیرنظر شهرداری و کارشناسان این حوزه انجام شده و بیدلیل نبوده است».
دریاچه ارومیه؛ فراتر از دعوای سیاسی
در این روزها، دریاچه ارومیه دیگر تنها یک بحران زیستمحیطی نیست؛ بلکه به میدان نبردی روانی و سیاسی تبدیل شده است.
بیراهه بیمجوز در قلب جنگلهای داراب
در اقدامی کارشناسینشده و بدون مجوز ارگانهای مربوطه، بیلهای مکانیکی بدون هر گونه مانعی، قلب جنگلهای ایرانی-تورانی داراب را میخراشند. این اقدام بهبهانه توسعه و برای انتقال مسیر تردد ماشینها از گردنه بالش به راهی جایگزین است که از باغات روستای «مروارید» به روستای «سنگ چارک» میرود تا بار دیگر در سایه طرحهای کارشناسینشده، سناریوی دیگری برای ویرانی عرصههای منابع ملی در این خطه از جنوبشرق استان فارس نوشته شود.
با این دستفرمان خوانسار خشک میشود
این روزها بازار روایت نابودی محیطزیست و مصادیق تخریب از گوشهوکنار سرزمین مادری داغ است؛ خشکی تالابها، رودخانهها، مراتع، سدها و کاهش ارتفاع و پهنای عرصههای جنگلی، جولان ریزگرد، فرونشست و ترکها و فروچالههای وحشتآور. این داغ و روایت سرخ کی تمام میشود؟ حد و مرز آبادانی و تخریب کجاست؟ علت ترویج این دامنه از تخریب چیست و توسط چه نهادهایی جریان دارد؟ راهحلها چگونه و چه زمانی به کار گرفته خواهد شد؟ همه شدهاند منتقد و چشمشان خیره در دستان منجیانی که خود مسبب این چالشها هستند. بیان حقیقی و نقادانه اشکالات و برجسته کردن نقاط ضعف و قوت نهادی و فرایندهای مختلف اجتماعی، اقتصادی، محیطزیستی تنها نیمی از مسیر حل مسئله است و نیم دیگر بیان راهحلهایی که عزمی ملموس برای کاربست میدانی آنها دیده نمیشود.
دوران اغماض در برابر معادن سپری شده است
سازمان منابعطبیعی و آبخیزداری متولی بیش از ۸۰درصد خاک ایران است. انواع و اقسام زمینخواریها، تخریب جنگل و مرتع، معدنکاوی، تصرف اراضی و... در این محدودهها اتفاق میافتد که تنها تعداد محدودی از آنها رسانهای میشوند. بااینحال، برخی از همین پروندههای معدود معروف هم به نتیجه نرسیدهاند، ضمن اینکه بحث انحلال یا عدم انحلال این سازمان همچنان داغ است. در هفتههای اخیر «محمد داسمه»، که به وکیل محیطزیستی شهره است و در پروندههایی مانند پتروشیمی میانکاله، اتوبوس خبرنگاران محیطزیست و... درگیر بوده، بهعنوان مشاور حقوقی رئیس سازمان منابعطبیعی کشور انتخاب شد. در گفتوگو با این وکیل درباره وضعیت سازمان منابعطبیعی، تعیینتکلیف معادن، پتروشیمی میانکاله، دماوند و انجام فعالیتهای مشترک با سازمان حفاظت محیطزیست پرسشهایی را مطرح کردیم که مشروح آن را میخوانید.
معاون رئیسجمهور و پرسشهای بیپاسخ
انحراف در فرایند اجرای کاداستر اراضی ملی و دولتی
صدور اسناد پرابهام برای اراضی ملی
