بایگانی مطالب : محیط زیست
ردپای جنگ در نابودی تنوعزیستی
|پیام ما| تأثیر جنگ بر اکوسیستمها منفی و طولانیمدت است. جنگ میتواند باعث کاهش جمعیت گونههای محلی و کاهش تنوعزیستی شود، اما در برخی موارد هم شاهدیم کاهش فعالیت انسانی میتواند پناهگاهی برای گونههای مختلف فراهم کند. «آندریا گارسس» و «ایزابل پیرس» در مقالهای با عنوان «تأثیر جنگهای مسلحانه بر تنوعزیستی» که سال ۲۰۲۵ در مجله «Wild Animals» منتشر شده، تبعات مختلف جنگ بر طبیعت را بررسی کردهاند. از نظر آنها، اقدامات پیشگیرانه حفاظت و مدیریت پس از جنگ، همکاری بینالمللی، حاکمیت مؤثر و سرمایهگذاری در حفاظت از تنوعزیستی ضروریاند.
مرگ نوزاد گرازماهی در سواحل بوشهر؛ هشداری تازه درباره تهدید پستانداران دریایی
کشف لاشه یک نوزاد گرازماهی بیباله پشتی در سواحل بندر رستمی بوشهر، بار دیگر نگرانیها درباره فشار فعالیتهای انسانی بر پستانداران دریایی و شکنندگی زیستگاههای ساحلی خلیج فارس را افزایش داد.
آلودگی هوا؛ بحران اول محیطزیست کشور
معاون رئیسجمهور و رئیس اعلام کرد آلودگی هوا بهویژه در کلانشهرها و با اولویت مهمترین چالش محیطزیستی کشور است و با وجود تصویب قوانین و اقدامات متعدد، بهدلیل اجرا نشدن بخشی از تکالیف قانونی توسط دستگاهها، این بحران همچنان پابرجاست.
حمله مرگبار شکارچیان به محیطبان در لامرد؛
به گزارش پیام ما به نقل از سازمان حفاظت محیط زیست، محیطبانان یگان حفاظت این استان در منطقه لامرد هنگام انجام مأموریت، هدف حمله مستقیم خودروی شکارچیان متخلف قرار گرفتند. در این حادثه، یکی از مأموران با زیر گرفته شدن از ناحیه اندامهای مختلف دچار آسیب شدید شد.
رویای حفاظت، در بنبست
استفاده از فناوری برای حفاظت همچنان گرفتار برخوردهای امنیتی است. تعدادی از حفاظتگران در گفتوگو با «پیامما» میگویند در طول یک ماه گذشته در کنار قطعی اینترنت، برای استفاده از دوربینهای تلهای دچار محدودیتهای بیشتری شدهاند. این محدودیتها که سابقهای بسیار طولانی دارد، اینبار هم کار حفاظت از محیطزیست را دشوارتر کرده؛ آنهم درحالیکه حفاظت در جهان بهسمت استفاده از پیشرفتهترین فناوریها در حرکت است.
همه در کنار هم برای حفاظت
همین امروز، همین امروز که همه اندوهگین ویدئوها را نگاه میکنند، همین امروز که مسئولان از آمادگی کامل برای جنگ دوباره میگویند، همین امروز که نمیدانیم فردا چه میشود، وقت صحبت از مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیطزیست است. «هوشنگ ضیایی» بیش از نیمقرن سابقه حفاظت از طبیعت ایران را دارد. او میگوید همین امروز نباید دست روی دست بگذاریم، اگر چنین کنیم نتیجه دهها سال تلاش ممکن است از دست برود. او در گفتوگو با «پیام ما» تقویت روحیه محیطبانان، تشکیل شوراهای محلی و حضور پررنگ تشکلها را برای حفاظت از مناطق ضروری میداند و از همه میخواهد کنار هم باشند برای گذر از این روزهای دشوار.
محیطزیست؛ میدان ارادهورزی و تعیین سرنوشت
حذف دریاچه ارومیه از بودجه ۱۴۰۵
لایحه پیشنهادی با برخی نقاط ضعف نظیر کاهش اعتبارات هزینهای اجرای قانون هوای پاک، اصلاح قانون معادن، انطباق ناکافی لایحه پیشنهادی با قانون برنامه هفتم پیشرفت و کمرنگ بودن موضوع آموزش و مشارکت مردمی مواجه است
مثلث ویرانی؛ قزوین، الموت و تنکابن
|پیام ما| از سال ۱۳۸۲ که نخستین بار صحبت از ساخت بزرگراه قزوین-الموت-تنکابن به میان آمد، بارها مسئولان کمبود اعتبارش را بزرگ کردند و گفتند طرح ملی است اما بیپول! در همه این سالها اما وقتی صحبت از تبعات منفی طرح، آسیبهای محیطزیستی و تخریبهای گستردهاش به میان آمد، نهادهای متولی در سکوت ماندند. هنوز این پرسش از سازمان حفاظت محیطزیست با جدیت مطرح است که چطور گزارش ارزیابی طرحها، آنهم طرحی به این بزرگی منتشر نمیشود و فعالان میگویند نمیدانند با چه گزارشی قرار است جنگلهای هیرکانی بیشازپیش برای ساخت جاده از جا کَنده شوند و جاده از کنار سرشاخههای رود سههزار بگذرد؟ این جاده قرار است جمعیت بسیاری را به شمال روانه کند؛ شمالی که همین حالا با سیل مهاجران اقلیمی روبهروست و حالا در روزهایی که هیچچیز در کشور عادی نیست و هنوز زخم اعتراضات و غم کشتهشدگان گریبان مردم را رها نکرده، قرار است برای ادامه کار ۴۰ میلیارد تومان از محل مالیات شهرستان تنکابن برای سرعتبخشی به این پروژه اختصاص یابد و استاندار مازندران هم گفته اعتباری از محل مولدسازی برای تسریع در اجرای این طرح در نظر گرفته شود.
شاید برنگردم
«چه امیدی و به کدام تغییر وقتی حتی برای ارسال یک ایمیل هم به مشکل برمیخوری؟ امیدوار بودن نه کمکی به من میکند، نه به دیگران و نه باعث میشود حس کنم تأثیرگذار خواهم بود.» اینها گفتههای «الوند محمدعلیزادگان»، حفاظتگر دهه هشتادی، است. او این هفتهها مصممتر از سابق، به رفتن از ایران فکر میکند. در مقابل «شایان رومی» دیگر حفاظتگر دیگر دهه هشتادی ترجیح میدهد اندکی منتظر بماند و بعد تصمیم بگیرد. «سیدابراهیم طباطبایی»، دانشجوی کارشناسی محیطزیست، تصمیمش را برای ماندن در ایران گرفته، اما بدون امید یا دلخوشی به آینده.
