بایگانی مطالب : جامعه
کودکان شیرخوارگاهها دوباره آواره جنگی شدند
شیرخوارگاه آمنه روز نهم اسفند و بعد از حمله اسرائیل و آمریکا تخلیه شد. خبر را «حمیدرضا الوند»، مدیرکل دفتر امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی کشور، اعلام کرد. وضعیت در سایر مراکز نگهداری از کودکان هم آشفته است. بچههای «مهرطه» ابتدا به دماوند رفته و حالا ۲۵ دختر ساکن این مؤسسه بین مربیان تقسیم شده و با آنها راهی شهرهایی غیر از تهران شدهاند. «سیدحسن موسوی چلک»، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی کشور به «پیام ما» میگوید: «اجازه جابهجایی به ۳۴ شیرخوارگاه و ۷۰۰ مرکز نگهداری کودکان در سراسر کشور داده شده تا اگر در نزدیکی مراکز حساس قرار دارند، جابهجا شوند و به نقاط امن بروند.»
بیمار و بیپناه زیر موج انفجار
بیمارستانها و مراکز درمان و همچنین پایگاههای امدادی در تمامی جنگها بهعنوان مناطق بیطرف و امن شناخته میشوند، در طول سه روز از جنگ رژیم اسرائیل و آمریکا علیه ایران، پنج بیمارستان، دو پایگاه اورژانس تخریب و یک مرکز توانبخشی هلالاحمر آسیب دیدهاند.
بازدید علی دارابی از کاخ گلستان
قائممقام وزیر و معاون میراثفرهنگی کشور، ضمن بازدید از کاخ گلستان تهران در جریان میزان خسارات وارده به این اثر ثبتجهانی پس از حمله آمریکا و اسرائیل قرار گرفت.
کدام آثار تاریخی ملی و جهانی پایتخت در حملات آسیب دیدند؟
|پیام ما| در پی حملات یکشنبه شب به تهران؛ علاوه بر بیمارستان و مراکز مختلف نظامی، برخی بناهای تاریخی که در مجاورت این مراکز قرار داشتند هم آسیبهایی دیدند. کاخ گلستان که تنها بنای ثبت جهانی پایتخت است یکی از این بناهاست.
کلاه فرنگی عشرتآباد جان سالم بدر برد/ اطلاعاتی درباره آسیبهای احتمالی وجود ندارد
پیام ما خبر داد
در روزهای جنگ ضرورت همدلی برای عبور از بحران
جنگ آغاز شده است؛ رخدادی که تنها به خطوط درگیری محدود نمیماند و آثار آن به سرعت در لایههای مختلف جامعه گسترش مییابد. صدای انفجار شاید در نقطهای مشخص شنیده شود، اما بازتاب آن در ذهن و روان میلیونها نفر طنین میاندازد. تجربههای تاریخی نشان میدهد که جنگ، پیش از آنکه یک رویارویی صرفاً نظامی باشد، یک وضعیت اجتماعی پیچیده است؛ وضعیتی که در آن میزان انسجام و همبستگی ملی، نقشی تعیینکننده در کاهش آسیبها ایفا میکند.
پرپر شدن شکوفههای میناب
من مادرم، مادری که هر روز صبح لقمه صبحانه دخترکش را با عشق در کوله پشتیاش میگذاشت و دخترک شاد و شیطانش را راهی مدرسه میکرد؛ من مادرم، مادری که با عشق مادرانهاش او را میبوسید و میبویید اما غافل از آنکه این آخرین دیدار مادرانه من است. این آخرین بوسههای مادرانه من بر گونه و پیشانی دخترکم است؛ آه از این غم و از آن صبحی که به جای زنگ تفریح، آخرین نفسهایت با صدای بمب فرو نشست.
جنگ شد
|پیام ما| «بچهام مدرسه است...حالا چه خاکی به سر کنم؟» زنی از خانهاش در محدوده «هفتتیر» جیغ میزد و از مردم کمک میخواست. صدای انفجار از هر طرف پایتخت به گوش میرسید. حدود ساعت ۹:۳۰ صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴، هنوز بچهها مدرسه بودند که آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کردند و بسیاری دیگر از شهرها با موجی از حملات روبهرو شدند. شورایعالی امنیت ملی هم از پاسخ کوبنده ایران خبر داد. این آغاز تحولاتی تکاندهنده در منطقه است: آغاز جنگ.
ایران در آتش دلها کنارهم
جامعه تنهایان
