بایگانی مطالب : جامعه
زمین با دستان زنان نفس میکشد
در جهانی که هر روز، بحرانهای زیستمحیطی عمیقتر میشوند، بسیاری از کنشگران محیطزیست میکوشند با ابزارهای علمی، آموزشی و قانونی جلوی تخریب منابعطبیعی را بگیرند. در این میان، اکوتوریسم بهعنوان یکی از راهکارهای حفاظت از طبیعت، نقشی دوگانه دارد: از یکسو میتواند به پاسداری از محیطزیست کمک کند و از سوی دیگر -درصورت مدیریت نادرست- به تخریب آن بینجامد. کمبود نیروی حفاظتی، زیرساختهای ناکافی، نبود منابع مالی پایدار و همچنین، بیبهره ماندن جوامع بومی از منافع گردشگری، نیاز به مشارکت مردمی را در حفاظت از محیطزیست پررنگتر کرده است؛ مشارکتی که تنها با ارتقای آگاهی عمومی و جلب توجه به بهرهبرداری پایدار از منابعطبیعی امکانپذیر است. کمک به حفاظت از ارزشهای بومی و توجه به میراث ناملموس، اهمیت ویژهای در اکوتوریسم دارد. به همین دلیل، در گفتوگو با «افسانه احسانی»، مدرس اکوتوریسم و مدیر مؤسسه «آوای طبیعت پایدار» که راهی متفاوت را آزموده و از «هنر برای حفاظت» بهره برده، از تجربهاش در این زمینه پرسیدیم. از مفهومی که میخواهد میان زیبایی، خلاقیت و حس زندگی با حفاظت از طبیعت پیوند برقرار کند.
«مرگ من»: داستانی درباره هویت، فقدان و خلاقیت
«لین»؛ اکسیر بنفش کشنده
یک مخدر بنفش ایده جدیدی برای رهایی دانشجویان از مسائل و دغدغههایشان شده است. مصرف اولیه این ماده به خوانندگان موسیقی هیپهاپ در آمریکا برمیگردد و مشاهدات و بررسیهای «پیام ما» نشان میدهد با افزایش شهرت این سبک از موسیقی میان جوانان ایرانی، این مخدر وارد مهمانیها و خوابگاههایشان شده است؛ مخدری که آمار مصرف مشخصی ندارد، اما چند ویژگی آن را بهشدت محبوب کرده، مهمترینش در دسترس بودن آن است. متخصصان اما معتقدند این ماده میتواند آسیبهایی جدی به روان مصرفکنندگانش وارد کند. ماجرا چیست؟
فنسها و فاصلهها
عدالت و اخلاق در مسئولیت اجتماعی
دندانهای پوسیده و جیب خالی دههشصتیها
آخرین آمارهای وزارت بهداشت از سلامت دهان و دندان در میان سالمندان و جمعیت ۳۵ تا ۴۵ ساله حاکی از آن است که حتی داشتن دندان سالم هم در میان ایرانیان در حال طبقاتی شدن است. نبود پوشش بیمهای مناسب و گرانی درمان دهان و دندان آنها را از داشتن خدمات مناسب محروم کرده است. چنانکه امروز بیش از ۵۰ درصد از افراد بالای ۶۵ سال به اذعان مسئولان وزارت بهداشت از دندان سالم برخوردار نیستند و از آنجاییکه دههشصتیها تا سال ۲۰۵۰ به سالمندی میرسند، احتمال تشدید مشکلات سلامت دهان و دندان بسیار زیاد است.
بهشت ایرانی جهنم میشود
در تاریخ ایران، باغ تنها فضایی برای آسایش یا تفریح نبوده؛ تصویری از نظم، عقلانیت و هماهنگی میان انسان و جهان است. باغ ایرانی تلاشی است برای بازآفرینی بهشت گمشده بر زمین؛ نظمی هندسی که در آن آب، گیاه، نور و بنا، استعارهای از چهار عنصر خلقتاند. اما در روزگار ما، این میراث جهانی آرامآرام رنگ میبازد. شهرهای مدرن، با توسعه مهارنشدنی، ریشه باغها را میخشکانند و آنها را به تکههایی از خاطره بدل میکنند. در اصفهان، که روزگاری به «شهر باغها» شهره بود، دیگر جز نامی از بسیاری از باغهای قاجاری و صفوی باقی نمانده است. در شیراز، باغهای تاریخی در سایه برجها فرو رفتهاند. در تهران، آخرین نفسهای باغهای قاجاری شمیران میان ویلاهای لوکس و خیابانهای آسفالته گم شده است. در این میان، پرسش اصلی آن است که چگونه میراثی که در سال ۲۰۱۱ با عنوان «باغ ایرانی» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد، امروز تا این اندازه آسیبپذیر و بیدفاع مانده است؟
اهدای اکسیژن فولاد هرمزگان به بیمارستان خلیج فارس بندرعباس
شرکت فولاد هرمزگان با هدف حمایت از بیماران تنفسی و تقویت خدمات درمانی استان هرمزگان، محمولهای از اکسیژن مورد نیاز بیمارستان خلیج فارس بندرعباس را اهدا کرد؛ اقدامی که برگ دیگری از تعهد این شرکت به مسئولیتهای اجتماعی است.
«رمیاران حیاتوحش» برنده جایزه «محیطبان بینالمللی»
موسسه «رمیاران حیاتوحش» در کنگره جهانی حفاظت 2025 توانست جایزه «محیطبان بینالمللی»(IUCN WCPA International Ranger Awards) را برای اولین بار برای «ایران» و «خاورمیانه» کسب کند.
سرامیک آنسوی ویترین
در میانه بافت پرتراکم و پررفتوآمدِ شمال تهران، جایی هست که با گشودن یک درِ سبز، ناگهان وارد فضایی آرام و اصیل میشوی. نیاوران با کوچهباغهای قدیمی، دیوارهای پوشیده از پیچک و نسیمی که از کوه میوزد، بستر تولد فضایی شده که پل میزند میان سنت و نوآوری. موزه سرامیک «فرزانه»، نهفقط یک موزه، بلکه ترکیبیست از کافه، فروشگاه آثار دستساز و فضایی برای تجربه زیستن با هنر؛ جایی برای لمس، تماشا، توقف و ارتباط دوباره با زیباییهایی که گاه در زندگی شهری فراموش میشوند. دیوارهای موزه مزین به کاشیهایی با نقشونگارهای ایرانی و طیفی از رنگهای زنده و طبیعیاند؛ از آبی لاجوردی گرفته تا فیروزهای، سبز زیتونی و خاکی. رنگهایی که فضا را به بومی زنده تبدیل کردهاند و پنجرهها، راهروها و حیاط را به روایتگر هنر ایرانی در زندگی امروز بدل میکنند. جایی که هر قطعه سرامیک، نهفقط تزئینی، بلکه بخشی از یک زیست معنادار است. اینجا نگاهی نو به سرامیک و سفال ارائه میشود و تأملی دوباره در رابطه دیرینه انسان با خاک، رنگ، فرم و عملکرد. «خاک، دست و اندیشه» در این فضا بههم پیوند میخورند تا دوباره به زندگی روزمره بازگردند و جای خود را در معماری، اشیای کاربردی و حسوحال خانههای امروزی پیدا کنند. موزهای که به همت «لیلا فرزانه» و «حسین معمارپوری» و با مجوز وزارت میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری در سال ۱۳۹۸ تأسیس شد، امروز به یکی از مقصدهای قابلتوجه فرهنگی-هنری تهران تبدیل شده است؛ فضایی که بهجای نمایش صرف آثار در پشت ویترینها، آنها را در جریان زندگی به نمایش میگذارد، در فضا، در کاربرد و در ارتباط.
بوی کباب، دستهای پُرمیوه و دل سوخته
اثر رژ لب چیست؟
