گروهی از دانشمندان و اقتصاددانان حفاظت از محیط زیست می‌گویند که برخی تلاش‌ها برای حفظ یا بازگرداندن زیستگاه‌های طبیعی حیات‌وحش می‌تواند بر سایر زیستگاه‌های با اهمیتی که در نقاط دیگر کره زمین قرار دارند، فشار وارد کند که این به نفع حفظ تنوع زیستی نیست. در سال‌های اخیر جنبش بازگرداندن زیستگاه‌های وحشی در بخش‌های اروپا قوت گرفته است و گروه‌های محتلف تلاش کرده‌اند تا بخش‌هایی از زمین‌هایی که کاربری کشاورزی و دامپروری داشته‌اند دوباره به حالت طبیعی بازگردانند. این اقدام در اصطلاح «بازوحشی‌سازی» (Rewilding) نام دارد و گاهی نیز تحت‌عنوان مسئولیت اجتماعی یا برنامه پایداری شرکت‌های کشاورزی صنعتی انجام می‌شود. بااین‌حال، مطالعات جدید نشان می‌دهد این اقدام اگرچه به‌ظاهر اقدامی به‌نفع حیات‌وحش و تنوع‌زیستی است، اما در مقیاس جهانی می‌تواند به کاهش شدیدتر جمعیت حیات‌وحش و از دست رفتن تنوع‌زیستی در سیاره منجر شود.

بر اساس گزارش جدید مؤسسه IQAir، در سال ۲۰۲۳ تنها هفت کشور موفق به حفظ کیفیت هوای ایمن شدند. این مطالعه که با بررسی داده‌های بیش از ۳۰ هزار ایستگاه نظارتی در ۱۳۴ کشور انجام شده، نشان می‌دهد که ایران به دلیل عدم ارائه داده‌های کافی در مورد کیفیت هوای خود، در این فهرست قرار نگرفته است.

«مردم شاهرود الگویی برای ترویج دوستی با محیط‌زیست»، جمله آغازین کلیپی است که در فضای مجازی منتشر شده. در ادامه فیلم‌‌هایی از جاده سلامتی و مناطق دیگر این شهر می‌بینیم که در آرامش مشغول تغذیه از گیاهان کنار جداول و میدان‌های شاهرود هستند. چندی پیش هم نصب یک بنر در حاشیه جاده سلامتی در شبکه‌های اجتماعی خبرساز شد که در آن از شهروندان می‌خواست مراقب حمله پلنگ باشند. این فیلم آیا نشانه‌ای از دوستدار محیط‌زیست بودن شاهرودی‌هاست یا اینکه چنین فیلم‌هایی باید مسئولان محیط‌زیست را به فکر چاره‌اندیشی برای بهبود زیستگاه‌های حیات‌وحش بیندازد؟