بایگانی مطالب: فرهنگ
بیضایی؛ غریبه مدرن
زنِ «مرگ یزدگردم»، من «گلرخ کمالیام»!
راوی ایران تا آخرین نفس
|پیام ما| «زمین زیر پایم سست است وقتی او بر آن راه نمیرود. هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمیکشد.» «مژده شمسایی»، همسر بهرام بیضایی، با انتشار این متن، خبر درگذشت او را اعلام کرد. بیضایی درست در روز تولدش که به ۸۷سالگی رسید، درگذشت و بار دیگر یکی از میراثداران سینما و نمایش ایران از دست رفت.
امضا: دانشآموزان مدرسه غیرقانونی «ثقلین»
پای نامهشان امضا زدهاند: «با احترام دانشآموزان دهم و یازدهم و دوازدهم دبیرستان غیرقانونی ثقلین». مدرسهشان در چهارمین ماه سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ پلمب شده است. دانشآموزان علاوهبر مبالغ هنگفت شهریه، حتی موفق نشدهاند پرونده تحصیلی خود را پس بگیرند و بدون کد دانشآموزی به مدرسهای قانونی و البته دورتر فرستاده شدهاند. ۱۲ معلم هم بدون کار و حقوق، بلاتکلیف ماندهاند. معلمها و دانشآموزان، همگی از مدیر این دبیرستان غیردولتی در تهرانپارس شاکیاند.
بازخوانی تاریخ؛ وقتی «تمدن» یک فاجعه بود!
زمین سوخته
ساعتِ روی میز هنوز روی ۱۰:۲۰ ایستاده است؛ همان لحظهای که «احمد محمود»، خالق رمانهای «زمین سوخته» و «همسایهها» صبح روز دوازدهم دی ۱۳۸۱، از دنیا رفت. مدادها کنار هم چیده شدهاند، عینک روی میز است، عصا تکیه داده به دیوار و دمپاییها جفتوجور شدهاند؛ انگار نویسنده فقط برای چند دقیقه از اتاق بیرون رفته باشد. خانهای که سالها محل نوشتن مهمترین آثار احمد محمود بوده است، امروز در میدان ۲۲ نارمک تهران در میان فروختن و فروریختن معلق مانده است؛ نه از سوی نهادی خریداری و ثبت ملی میشود و نه توان نگهداریاش برای خانواده مانده است. «بابک اعطا»، فرزند او، به «پیام ما» میگوید: «خیلی سعی کردم دفتر بابا را به همان شکل نگه دارم. مثل یک عکس. اما این عکس تا کی میتواند ماندگار بماند؟» و حالا ممکن است این خانه به سرنوشت خانه پدری نویسنده در اهواز دچار شود؛ فروش، تخریب و پاکشدن یکی از نمادهای ادبیات معاصر ایران.
کتاب راهنمای اجرای استاندارد جهانی ISO 7101:2023 منتشر شد
انتشار کتاب «الزامات سیستمهای مدیریت برای کیفیت در سازمانهای مراقبت از سلامت»
خانه «احمد محمود» را برای فروش میگذارم
خانه «احمد محمود»، نویسنده برجسته ادبیات معاصر ایران و خالق رمانهایی ماندگار چون «همسایهها» و «زمین سوخته»، سالهاست رو به فرسایش و ویرانی است. «پیام ما» در نودوچهارمین سالروز تولد این نویسنده مشهور ایرانی، به تاریخ ۴ دی، به سراغ این خانه رفت، اما «بابک اعطا»، پسرش که در این خانه زندگی و از آن نگهداری میکند، میگوید: «دیگر نمیتوانم از پس هزینهها بربیایم. باید این خانه را بفروشم.»
راهی که زنان ناشر هنوز تمام نکردهاند
صنعت نشر یکی از زنجیرههای اساسی چرخه تولید کتاب است. صنعتی که بهصورت رسمی از اواخر دوران قاجار در ایران شکل گرفت و با وقوع انقلاب مشروطه و گسترش ارتباطات با غرب، شکلی نوین به خود گرفت. با بررسی معدود آثار مکتوب پیرامون صنعت نشر میتوان به ردپای کمرنگ زنان در این عرصه پی برد. بهطوریکه میتوان گفت تقریباً ناشر مستقل زن پیش از انقلاب نداشتیم و اگر نامی از زنان در آن دوره بیاید، در جایگاه همسر و دختر مردان ناشر بوده است. «زهرا کیاخانلری» نمونه بارزی از این مورد است که همگام با «پرویز ناتلخانلری» در امر پژوهش و انتشارات همکاری داشتند. حالا در سال ۱۴۰۴ و با گذشت مسیری که زنان در صنعت نشر پیمودند، این حوزه هنوز هم برای آنان بدون چالش نیست و هم در سطح مدیریتی و هم در مواردی مانند چرخه توزیع به چشم میآید. در روزهای پایانی آذرماه، خانه هنرمندان میزبان نشستی از سوی انتشارات «صبا و بهار» با موضوع «زنان در نشر امروز؛ از چالشها تا پیشگامی» بود تا ناشران و فعالان این حوزه از چالشهای موجود بگویند.
در غیاب انسان
نگاهی به مستند «سیاره پیشاتاریخ»
