بایگانی مطالب: میراث و فرهنگ
هیچ فرم نمایشی ذاتاً انقلابی یا انتقادی نیست
برشت در ایران صرفاً یک نمایشنامهنویس خارجی نبود. او از دهه ۱۳۴۰ به بعد، به زبان مشترک روشنفکران، مترجمان و بخشی از تئاتر سیاسی ایران تبدیل شد. ترجمههای متعدد، اجرای آثارش و نفوذ اندیشههای چپ در فضای روشنفکری باعث شد بسیاری از نمایشنامهنویسان ایرانی، آگاهانه یا ناآگاهانه، از او تأثیر بپذیرند. برخی پژوهشها حتی او را مهمترین تأثیر خارجی بر نمایشنامهنویسی مدرن ایران میدانند. بااینحال، همین محبوبیت به شکلگیری یک سوءبرداشت نیز انجامید؛ تکنیک فاصلهگذاری و تئاتر حماسی به چند تمهید تکراری خلاصه شد و تئاتر برشتی به تئاتری شعاری تقلیل یافت، بیآنکه این پرسش مطرح شود که برشت چگونه تمرین میکرد و ایدههای نظری او چگونه به مادهای برای تمرین و ساختن اجرا تبدیل میشدند. کتاب «برشت در عمل» نوشته «دیوید بارنِت» که بهتازگی از سوی انتشارات «مانیا هنر» به بازار نشر عرضه شده است، میتواند به این سوءبرداشتها پاسخ دهد؛ چراکه برشت به تئاتر نیاموخت چگونه پیام سیاسی بدهد، بلکه آموخت چگونه خودِ شیوه بازنمایی را به موضوع نقد تبدیل کند. از همین رو، اهمیت او نه در تکنیک فاصلهگذاری، نه در تئاتر حماسی و نه حتی در نمایشنامههای مشهورش خلاصه میشود. اهمیت واقعی او در این است که هنوز ما را وامیدارد بپرسیم: تئاتر چگونه جهان را میسازد و چگونه میتواند نشان دهد که این جهان، برخلاف ظاهرش، تغییرپذیر است؟
از بقایای جنگ جهانی تا معماری مدرن و فسیلهای ماهی
کمیته میراث جهانی یونسکو تاکنون ۲۵ اثر فرهنگی، طبیعی و مختلط را در فهرست میراث جهانی ثبت کرده است؛ مجموعهای متنوع که از محوطههای فسیلی و بقایای جنگ جهانی دوم تا بناهای سنتی و نمونههای معماری مدرن را دربرمیگیرد. چهلوهشتمین اجلاس این کمیته از ۱۹ تا ۲۹ ژوئیه در بوسان کرهجنوبی برگزار میشود؛ نخستین میزبانی این کشور از اجلاس میراث جهانی.
آغاز پرفروش نمایش «خوی حیوانی» در تالار محراب
نمایش «خوی حیوانی» به نویسندگی بهنام ترابی با اقتباسی از نمایشنامه ماندگار «تانگو» اثر اسلاومیر مروژک و به کارگردانی و تهیهکنندگی هلیا خادم، اجراهای عمومی خود را از روز پنجشنبه، اول مردادماه، در سالن استاد جمیله شیخی تالار محراب آغاز کرد و در سه شب نخست، با استقبال چشمگیر مخاطبان و فروش کامل تمامی بلیتها، شروعی موفق را در نخستین روزهای اجرای خود رقم زد.
الموت جهانـــــــی شد
ثبت جهانی «دژ الموت و استحکامات دفاعی وابسته به آن» در چهلوهشتمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو در بوسان کرهجنوبی، شمار آثار جهانی ایران را به ۳۰ رساند. پروندهای که پس از بیش از دو دهه پژوهش، حفاظت و مستندسازی به نتیجه رسید و میتواند به حفاظت بهتر از این مجموعه، توسعه گردشگری و رونق اقتصاد محلی کمک کند. همزمان، اعزام هیأت ایرانی به این نشست و هزینههای اعلامشده برای آن با انتقاد برخی نمایندگان مجلس نیز همراه شد.
روایتی واقعی از نفسگیرترین پرونده جاسوسی جنگ سرد
کتاب «جاسوس و خائن» نوشته بن مکینتایر روایتی مستند و نفسگیر از یکی از مهمترین پروندههای جاسوسی دوران جنگ سرد است. داستان مردی که در قلب سازمان اطلاعات شوروی رشد کرد، اما سرانجام به ارزشمندترین منبع جاسوسی سرویس اطلاعاتی بریتانیا تبدیل شد. این کتاب به تازگی به با ترجمه «امیر میرحاج» از مجموعه تازه «دوصفر هفت» انتشارات وزن دنیا منتشر شده است.
ثبت جهانی «دژ الموت» در یونسکو
پرونده «دژ الموت و استحکامات دفاعی وابسته به آن» در چهلوهشتمین کمیته میراث جهانی یونسکو در بوسان کره جنوبی به ثبت رسید تا سیامین اثر ایران در فهرست جهانی قرار گیرد. این موفقیت که حاصل ۲۰ سال پژوهش میدانی است، نه تنها شکوه معماری دفاعی و دانش مهندسی ایرانیان در دل البرز را به جهان معرفی میکند، بلکه مسیری تازه برای توسعه گردشگری پایدار و حفاظت علمی از این قلمرو تاریخی میگشاید.
در حسرت یک استـعداد
نگاهی به فراز و فرود کارنامه بازیگری «اکبر عبدی»
«هگمتانه» میان حریم و معیشت
سال گذشته هگمتانه بهعنوان بیستوهشتمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و امسال نیز گزارش حفاظتی این محوطه تاریخی به تأیید یونسکو رسید؛ موضوعی که نشان میدهد حفاظت از این میراث سههزارساله همچنان زیر ذرهبین این سازمان قرار دارد. هگمتانه، پایتخت مادها و یکی از کهنترین شهرهای زنده جهان، اگرچه جایگاهی ویژه در تاریخ ایران دارد، اما کنشگران میراث فرهنگی معتقدند ثبت جهانی آن هنوز به رونق گردشگری، مشارکت جامعه محلی و شکوفایی اقتصادی این محدوده منجر نشده است.
به یــاد آنکه از سینما رفت ولی از دلها نـــــــه
قربانــــــی بیسامانی سینما
