بایگانی مطالب: حیات وحش
دوستی خالهخرسه در سبلان
چه اتفاقی میافتد که خرسی، با توان بالقوه حمله به انسان، در میان جمعیتی پرتعداد و در فاصلهای چندمتری در ارتفاعات سبلان آرامآرام پرسه میزند و بهدنبال لقمهای غذا میگردد؟ خرسها معمولاً در طول روز فعالاند، اما در مناطق پرجمعیت انسانی اغلب به فعالیت شبانه روی میآورند تا از مواجهه مستقیم اجتناب کنند. بااینحال، ویدئویی که اخیراً از حضور خرس سبلان در میان کوهنوردان منتشر شده، این پرسش را مطرح میکند که چرا این حیوان در روشنایی روز اینچنین به دور انسانها میچرخد و به دریافت غذا از آنها نیاز پیدا کرده است؟
درخواست نجات زاگرس از آتشهای سوزان
معادن باید از محیطزیست مجوز بگیرند
|پیام ما| «چرا گزارشهای ارزیابی اثرات محیطزیستی پروژهها منتشر نمیشود؟ آن هم وقتی بر اساس قانون باید این کار انجام شود. آیا همه پروژهها امنیتی هستند؟» این پرسش خبرنگار «پیام ما» در نشست خبری سازمان حفاظت محیط زیست از معاون محیطزیست انسانی بود. پاسخ او این بود که کدام ماده قانونی چنین تکلیفی را برای سازمان حفاظت محیطزیست تعیین کرده است؟ اما رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در پاسخی دیگر، وعده داد: «گزارشهای ارزیابی طبقهبندی نشده را منتشر میکنیم.»
مهاجرت برای تجربه کار بدون محدودیت
«حضور زنان در تیمهای حفاظتی نهتنها یک انتخاب برابرخواهانه است، بلکه میتواند یک مزیت عملی و مؤثر در پیشبرد اهداف پروژه باشد.» اینها گفته «نگار نجفی سیاوشان»، حفاظتگر و عضو انجمن «رمیاران» حیاتوحش است. او متولد 1376 و جزو نسل جدید کارشناسان حیاتوحش بهحساب میآید. نجفی دوران کارشناسی را در رشته علوم و مهندسی محیطزیست تحصیل کرد و بعد در مقطع کارشناسیارشد در گرایش ارزیابی و آمایش سرزمین تحصیلاتش را ادامه داد. از همان دوران دانشجویی، مسیر کاری و پژوهشیاش را به سمت حوزههای حفاظتی و پروژههای مرتبط با حیاتوحش و زیستگاهها برد و هماکنون در حال پژوهش و حفاظت روی گوشتخواران است. از او پرسیدیم چطور وارد وادی حفاظت شد، چه مشکلاتی بهعنوان یک زن حفاظتگر دارد و آیا مشابه بسیاری از دانشآموختگان نسل جدید حفاظتگر میخواهد مهاجرت کند یا خیر و چرا؟
«نجات طبیعت با تعامل»؛ پیام شماره دوم مجله شکار و ماهیگیری
پادکست خبری ۱۲ مرداد
شیر آسیایی؛ از نماد تا جنازه
اردیبهشت سال ۱۳۹۸ و در کوران خبری گسترده، یک شیر آسیایی از باغوحش بریستول انگلستان به باغوحش ارم ایران آمد. نامش «کامران» بود و برای همکاری در پروژه بازگشت شیر آسیایی به ایران، به تهران منتقل شد. نامش را در کشورمان به «هیرمان» تغییر دادند. ورود این شیر با پوشش گسترده رسانهای و تبلیغات «بازگشت شیر ایرانی» همراه بود اما در روزهای گذشته هیرمان در سکوت خبری در باغوحش ارم از دست رفته است و از آن نگرانکنندهتر، واکنش اداره محیطزیست تهران بود که بدون ارائه هیچ مستنداتی و در اظهار نظری عجیب «کهولت سن» را عامل مرگ اعلام کرد. در حالی که این شیر تنها ۱۲ سال سن داشت. ورود پر سر و صدا و مرگ در سکوت، نه تنها سرنوشت یک شیر، که آینهای از وضعیت باغوحشها و مسئولیتگریزی برخی مدیران است.
پادکست خبری ۱۱ مرداد ۱۴۰۴
می خواهم حفاظت در ایران را به دنیا وصل کنم
در مهمترین محفل این روزهای حفاظتگران محیط زیست در جهان، همه حاضران یک نام را میشناختند: رامسر. «ایمان ابراهیمی»، حفاظتگر پرندگان که در اجلاس متعاهدین کنوانسیون رامسر «قهرمان جهانی تالاب» شد، میگوید که این نام برایش افتخارآمیز است. او که مدیرعامل و بنیانگذار انجمن حفاظت پرندگان آوای بوم است، اکنون در گفتوگو با «پیام ما» از تجربه حضور در این اجلاس در زیمباوه و پیچوخم مسیر حفاظتگری میگوید.
حفاظت در تعلیق
«نزدیک سه سال است که فضای پروژههای میدانی و پژوهشی در حوزه محیطزیست در حالت تعلیق و رکود قرار دارد، از این رو نگرانی برای دریافت مجوز بیمعناست.» این پاسخ باربد صفایی خزندهشناس به پرسشی درباره وضعیت حفاظت در ایران است. در مقابل ایمان ابراهیمی حفاظتگر معتقد است چالش اصلی به قفلشدگی سازوکار حفاظت از محیط زیست و مدیریت مناطق تحت حفاظت در همان الگوی دهه پنجاه برمیگردد. «اجرا، وظیفه نهادهای مدنی و تخصصی است و سازمان محیط زیست باید نقش ناظر و سیاستگذار را ایفا کند.»
