|پیام ما| نشست کارگروه اشتغال کهگیلویه و بویراحمد در شرایطی با هشدارهای تند استاندار درباره حبس تولیدات بومی در مرزهای داخلی همراه می‌شود که تحقق تنها ۲۰ درصدی تعهدات اشتغال سال جاری و کندی ملموس دستگاه‌ها در اتصال به گمرک، شکاف میان برنامه‌ریزی‌های کلان و واقعیت میدانی استان را آشکار می‌کند. «یدالله رحمانی» با اعلام پایان دوره نظریه‌پردازی، به دستگاه‌های متولی اقتصادی دستور می‌دهد بی‌درنگ بانک جامع داده‌های تولیدی را برای اتصال به بازارهای برون‌مرزی تدوین کنند و هم‌زمان با جذب منابع مالی بیش از ۱۰ هزار میلیارد تومانی، رویه آمارسازی‌های صوری در اشتغال را متوقف سازند؛ هشدارهایی که نشان می‌دهد بدنه اجرایی استان تا خروج از روزمرگی و پیوند واقعی با اقتصاد صادرات‌محور، مسیری طولانی در پیش دارد.

اقتصاد فرهنگ و هنر در ایران، همچنان به‌جای رشد و پایداری، گرفتار چرخه هزینه‌های کوتاه‌مدت و گذرا است. چاره‌اش هم سرمایه‌گذاری‌های هوشمند و مستمر است تا بتواند به موتور پویای توسعه فرهنگی و اقتصادی تبدیل شود. «حسین انتظامی»، معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت فرهنگ و ارشاد، روز جمعه (۲۸ شهریور) در رویداد ملی سرمایه‌گذاری برای تولید بازی‌های رایانه‌ای حوزه مقاومت که در اتاق بازرگانی اصفهان برگزار شد، بر اهمیت این نگاه تأکید کرد و گفت: «بازی می‌سازیم، فیلم می‌سازیم، کتاب منتشر می‌کنیم و توضیح می‌دهیم، اما چه زمانی اقتصاد فرهنگ و هنر به وضعیت پایدار می‌رسد و حیات طبیعی خود را تجربه می‌کند؟» اما اقتصاد پایدار در حوزه فرهنگ و هنر دقیقاً به چه معناست و عوامل دخیل در آن چیست؟

دورنمای حل‌وفصل کمبود مزمن آب در خاورمیانه

صنایع‌دستی ایران یکی از اصیل‌ترین و ارزشمندترین جلوه‌های فرهنگ و تمدن ایرانی است. ریشه‌های این هنر کهن در دل تاریخ هزاران‌ساله ایران زمین تنیده شده و هر رشته آن روایتگر بخشی از سبک زندگی، باورها، اقلیم و ذوق هنری مردمانی است که در گوشه‌گوشه این سرزمین زیست می‌کنند. از قالیبافی خراسان تا گلیم کرمان، از خاتم شیراز تا میناکاری اصفهان، هر اثر صنایع‌دستی گویای پیوند عمیق ایرانیان با زیبایی، مهارت و معناست. با وجود چنین ظرفیت شگفت‌انگیزی، این هنر-صنعت در دهه‌های اخیر با چالش‌های متعددی روبه‌رو بوده است. هنرمندانی که عمر خود را صرف حفظ و توسعه این میراث گران‌بها کرده‌اند، اغلب در تنگنای معیشتی، نبود بیمه، کاهش حمایت‌های دولتی، ناتوانی در بازاریابی و صادرات و افت کیفیت برگزاری نمایشگاه‌ها، در انزوا و فراموشی قرار گرفته‌اند. از سویی دیگر، سیاستگذاری‌های کلان در این حوزه با ناپایداری، سردرگمی و نداشتن چشم‌انداز بلندمدت همراه است و موجب شده بسیاری از ظرفیت‌های بالقوه صنایع‌دستی کشور بالفعل نشود. در دل کارگاه‌های کوچک، خانه‌های قدیمی و دستان پینه‌بسته هنرمندان، هنوز صدای نفس‌های آخر این گنجینه کهن شنیده می‌شود. دغدغه‌ و مطالبه واقعی هنرمندان صنایع‌دستی چیزی جز دیدن و شنیده شدن رنجی که برای زنده نگه‌داشتن هنرشان متحمل می‌شوند، نیست. احیای این هنر، تنها وظیفه‌ای فرهنگی نیست، بلکه مسیری برای توسعه پایدار، عدالت اقتصادی و هویت‌سازی ملی است.

محمد صادق معتمدیان، استاندار تهران، در جلسه‌ای با محوریت مشکلات زیست محیطی استان، بر اهمیت حفاظت از محیط زیست به عنوان یکی از بزرگترین چالش‌های پیش‌رو تأکید کرد و خواستار اجرای مؤثر قوانین زیست محیطی و نظارت بر فعالیت‌های اقتصادی شد.

سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، در پیامی به مناسبت آغاز سال ۱۴۰۴، نوروز را فراتر از یک آیین، نماد استمرار فرهنگی و معنوی ایرانیان و پیوندی عمیق با رمضان دانست و بر ضرورت سرمایه‌گذاری در حوزه میراث‌فرهنگی و گردشگری به‌عنوان پیشرانی برای اقتصاد و دیپلماسی فرهنگی تأکید کرد.

فستیوال موسیقی «کوچه»، جشنواره‌ای هنری و مستقل است که هر سال در اسفندماه در بندر بوشهر برگزار می‌شد و امسال برخلاف سال‌های قبل قرار است نیمه دوم فروردین برگزار شود. این فستیوال تلاش می‌کند موسیقی‌ای را که از دل اشعار و صدای مردمان بومی برآمده، به ساده‌ترین شکل به مخاطبانش ارائه کند. در طول سال‌های برگزاری، این جشنواره به یکی از جاذبه‌های گردشگری بوشهر تبدیل شده است. هرسال اسفندماه، کوچه‌های بوشهر رنگ‌وبوی دیگری به خود می‌گیرند. مردم از شهرها و دیارهای مختلف به این خطه می‌آیند تا صدای مردمان بوشهری را با گویش و لهجه زیبایشان بشنوند و خاطره‌ای ماندگار برای خود بسازند. در چرخه گردشگری، شکل‌گیری چنین خاطراتی برای بازگشت مجدد گردشگران بسیار حائز اهمیت است. فستیوال موسیقی کوچه در این مسیر گام‌های محکمی برداشته و هرساله با استقبال بیشتری روبه‌رو شده است. 

سالانه ۲۰ هزار کشته و ۶۰ هزار معلول؛ چرا هیچ‌کسی صدای این بحران را نمی‌شنود؟