بایگانی مطالب برچسب: ارزیابی محیطزیستی
انشعابی دیگر از خلیج فارس به رفسنجان
خط انتقال آب خلیج فارس به مرکز ایران به سمت رفسنجان انشعاب گرفته است. نماینده مردم این شهر در مجلس میگوید هدف، تأمین آب شرب است. ادارهکل محیطزیست استان کرمان هم میگوید با وجود مجوز کلی پروژه انتقال آب از خلیج فارس، دیگر نیازی به مجوز جداگانه برای این پروژه جدید نیست. اما به گفته عضو شورای عالی محیطزیست، این خط لوله ۱۴کیلومتری باید پیوست محیطزیستی داشته باشد. در همین حال، دبیر شبکه تشکلهای مردمنهاد محیطزیست و منابعطبیعی کشور طرح ارزیابی پروژه اصلی را قابل اعتماد نمیداند و به «پیام ما» میگوید: «قرار نبوده هیچ انشعابی از این خط لوله به شهرهای اطراف برود.»
دو دهه تلاش برای ساخت جاده بدون ارزیابی
دو دهه بعد از طرح پروژه ساخت جاده قزوین ـ الموت به کلاچای و تنکابن، هنوز وضعیت جاده نامشخص است. شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حملونقل کشور در روزهای اخیر گفته است که با بهرهگیری از مشاوره و هماهنگی سازمان حفاظت محیط زیست، مسیرهای جایگزین را بررسی کرده و اکنون کریدور جدیدی با رعایت ملاحظات محیط زیستی شناسایی شده است. اما «مرجان شاکری»، رئیس دفتر ارزیابی اثرات محیط زیستی سازمان حفاظت محیط زیست، به «پیام ما» میگوید بهتازگی مجوزی از طرف این سازمان و بخش ارزیابی برای این جاده صادر نشده است و معاونت محیط زیست طبیعی سازمان هم با آن موافق نیست. ۷۰ کیلومتر از جاده در استان گیلان قرار دارد و مدیرکل حفاظت محیط زیست این استان به ما میگوید جاده جدیدی ساخته نمیشود. او از ساخت جاده در این نقطه گلهمند است، اما مسئولان استان قزوین، که بیشترین مشکلات این جاده مربوط به آنجاست، با وجود پیگیریهای بسیار پاسخی به ما ندادند. این در حالی است که «کامران پورمقدم»، معاون امور جنگل و سخنگوی سازمان منابع طبیعی، نیز به «پیام ما» میگوید فقط ۹ کیلومتر از این جاده در سمت قزوین دارای گزارش ارزیابی محیط زیستی است و برای باقی مسیر هیچ مطالعهای انجام نشده است.
ارزیابی پشت دیوار محرمانگی
با وجود وعدههای مکرر برای شفافسازی، گزارشهای ارزیابی اثرات محیطزیستی پروژهها همچنان پشت درهای بستهاند. این گزارشها مبنای تصمیمگیری درباره پیامدهای یک پروژه بر محیطزیست و زندگی ذینفعاناند و دسترسی به آنها، پیششرط نقد کارشناسی و مشارکت مردم در تصمیمگیری است؛ اما در کشور ما هنوز سازوکار الزامآوری برای انتشار عمومی آنها وجود ندارد. به گفته کارشناسان، این روند مردم و جوامع محلی را از فرایند ارزیابی حذف کرده است. همچنین کیفیت گزارشها و تصمیمهای مبتنی بر آنها دیگر در معرض نقد و سنجش عمومی قرار نمیگیرد. دراینمیان، یکی از اعضای شورای عالی حفاظت محیطزیست معتقد است افرادی از نبود شفافیت در فرایند ارزیابی سود میبرند.
