بایگانی مطالب برچسب: اجتماعی

نمایش خیرخواهی

خیرخواهی و فعالیت خیرخواهانه از دیرباز در فرهنگ جامعه ایرانی رواج داشته و دارد، فعالیتی که فعالین اقتصادی و تجار در آن پیشرو و پیشتاز بوده‌اند. اکنون با رشد صنعت و ارتباطات اقتصادی بین‌المللی، جامعه ایرانی با مفاهیم مدرنی روبه‌رو می‌شود که هیچ شناختی از آنها ندارد و این ناآگاهی موجب شده است، مفاهیم مدرن را با مفاهیم سنتی خود خلط کند و ملغمه‌ای بسازد که نه مسیرش مشخص است و نه هدفش. شواهد نشان می‌دهد فعالیت خیرخواهانه و مسئولیت اجتماعی شرکتی دو مفهوم سنتی و مدرنی هستند که در کشور ما شدیداً درهم آمیخته‌اند و از اصل و بنیاد خود دور شده‌اند. این درهم‌آمیزی چنان با سرعت و جدیت در حال افزایش است که بیم آن می‌رود که هر دوی این مفاهیم توسعه‌دهنده و نیک به عوامل شر بدل شوند.

قزاق‌محله، روستایی فراموش شده پشت نقاب مواد مخدر

نخستین‌بار که قزاق‌محله را می‌بینم تنها چیزی که به چشمم می‌آید، قاچاق مواد مخدر و معتادان متجاهری است که در گوشه و کنار، مشغول استعمال مواد مخدر هستند. اما آنچه را که چشم‌های من ندیده بود، گویا هیچ‌کس دیگری هم ندیده است. آنچه دهیار روستا از آن به‌عنوان دردهای مزمن و طولانی این روستا نام می‌برد؛ دردهایی که به‌خاطر ۳۰ خانواده مواد فروش به جان ۹۰۰ خانوار دیگر این روستا انداخته‌اند. قزاق‌محله هیچ ندارد. نه مدرسه دارد، نه کتابخانه و نه جایی برای ورزش، نه آب دارد و نه شبکه فاضلاب. دهیار می‌گوید فقط بنیادمسکن است که اهالی اینجا را می‌بیند. جایی که با مرکز استان گلستان فقط پنج دقیقه فاصله دارد. آبفا برای اتصال چاهی در کنار روستا به شبکه آبی که فرسوده است، ۶۰۰ میلیون تومان پول می‌خواهد و اهالی توان پرداخت آن را ندارند. این شرکت پاسخی در مورد دلایل مطالبه این مبلغ ارائه نمی‌دهد، اما مدیرکل امور روستایی و شوراهای استانداری گلستان می‌گوید در حال تلاش برای پیدا کردن راه‌حلی هستند که مسئله را رفع کنند. دهیار روستا اما مدام می‌گوید: «دادمان را کجا بزنیم؟ نامی بر ما گذاشته‌اند و به‌خاطر آن همه‌چیز را از ما محروم کرده‌اند. گروهی مواد می‌فروشند، اما ۹۰ درصد اهالی با تنگدستی در فضایی ناامن و محروم، شب و روز ترس و غصه آینده بچه‌هایشان را دارند. به هم بگویید قزاق‌محله نومل خیلی چیزهای دیگر می‌خواهد. خیلی آدم‌های دیگر اینجا زندگی می‌کنند.»

بلاگرها، تهدید جدید میراث فرهنگی

تلاش یک بلاگر برای جذب مخاطب بیشتر، باز هم بهانه‌ای شد برای مرور خلأهای بسیار در حوزه میراث فرهنگی. از نبود ضمانت اجرایی قوانین در برخورد با متخلفان حوزه میراث فرهنگی و کوتاهی دستگاه‌های متولی در آگاهی‌بخشی عمومی درباره اهمیت میراث فرهنگی کشور تا نصب نشدن تابلوی اطلاعات اثر در محوطه اطراف آن. اقدام این بلاگر به‌گفته مدیران میراث استان منجر به وارد آمدن دو میلیارد تومان خسارت به میراث فرهنگی شده است، اما مشخص نیست قانون چه تصمیمی در مورد تخلف او خواهد گرفت. «میل اُمام» که اثری باستانی به‌جامانده از دوره ساسانی است، هفته گذشته توسط یک بلاگر برای تولید محتوای ویدئویی به آتش‌ کشیده شد. اما این اولین‌بار نیست که یک بلاگر برای خلق تصویر تأثیرگذار و جذب مخاطب به آثار تاریخی خسارت وارد می‌کند.

شعارهایی بلندتر از واقعیت‌

شنبه، ۲۹ دی‌ماه، اختتامیه نخستین جشنواره استانی نشان مسئولیت اجتماعی در زنجان برگزار شد. در این جشنواره که به همت اتاق بازرگانی زنجان برگزار شده بود، از صاحبان تندیس‌های طلایی، نقره‌ای، برنز و شایسته تقدیر معرفی شدند. به‌نظر می‌رسد این جشنواره نه‌تنها اولین جشنواره استانی اتاق بازرگانی که تنها نشان مسئولیت‌های اجتماعی شرکتی است که از سوی اتاق‌‌های بازرگانی‌ کشور به شرکت‌ها و بنگاه‌های منتخب اهدا می‌شود. این درحالی‌است که نهادهای مختلفی که متولی و متخصص مدیریت و حوزه مسئولیت اجتماعی نیستند، جشنواره‌های مختلفی به‌صورت سالانه برگزار می‌کنند و جوایزی با عنوان نشان عالی و نشان برتر به شرکت‌ها و سازمان‌هایی اعطا می‌کنند که گاهاً فعالیت چندانی در حوزه مسئولیت اجتماعی نداشته‌اند. به این بهانه «پیام ما» با «محمود اولیایی»، رئیس کمیسیون مسئولیت اجتماعی شرکتی اتاق بازرگانی تهران، و «آذر صائمیان»، رئیس اتحادیه انجمن‌های علمی فناوری، نوآوری و تجاری‌سازی ایران، درباره این‌گونه جشنواره‌ها و جایزه‌ها گفت‌وگو کرده و این روند را بررسی کرده است.

تمرین «خودگردانی محلی» در گوشه‌ای از تهران

بیایید یک لحظه وضعیتی را تصور کنیم که آنقدر به کوچه و محله خود احساس تعلق داریم که مسئولانه برای بهبود کیفیت زندگی در آن تلاش می‌کنیم. نه‌تنها ما بلکه سایر اعضای محله نیز مراقب هستند که زباله‌ای روی زمین به حال خود رها نشود، آبیاری فضای سبز به‌طور منظم صورت گیرد و سایر امور مربوط به حفظ و نگهداری از امکانات محله بموقع انجام شود. این همان رویکردی است که امروز در یکی از محلات تهران به‌نام شهرک دانشگاه تهران کم‌وبیش جریان دارد. هفته گذشته در گزارشی در «پیام ما» با عنوان داستان «خودگردانی شورایی» یک شهرک، بررسی کردیم که ساکنان آن چگونه در پی قطع خدمات عمومی شهرداری تهران به این شهرک، الگویی داوطلبانه برای اداره امور خود ایجاد کرده‌اند. البته در سایر نقاط جهان نیز نمونه‌هایی از این شیوه اداره امور را می‌توان یافت که به آن «خودگردانی محلی» گفته می‌شود.

راه دشوار اجرای قانون اساسی

بررسی عملکرد هیئت نظارت بر قانون اساسی در دولت‌های مختلف؛ چرا نظرات این هیئت هیچ‌گاه جدی گرفته نشد؟

دولت‌ها میراث ناملموس ایران را نادیده می‌گیرند

|پیام ما| میراث فرهنگی ناملموس ایران به ریشه‌های عمیق تاریخ و فرهنگ این سرزمین اشاره دارد. میراثی که جزئی از سبک زندگی روزمره و آداب و رسوم و نگاه این مردم به جهان پیرامونشان بوده و نقش اساسی در شکل‌گیری ساختار اجتماعی و فرهنگی ایران ایفا کرده است. این میراث در دهه‌های اخیر با چالش‌های متعددی روبه‌رو شده است. از یک‌سو، در غیاب قوانین جامع و کارآمد، اقدامات مربوط به صیانت از آن عمدتاً محدود به ثبت آثار در فهرست‌های ملی و جهانی شده است و از سوی دیگر، نبود ضمانت‌ اجرایی و کیفری برای حفاظت از این آثار، تهدیداتی جدی همچون تحریف و سوءاستفاده از آنها را به‌همراه دارد. تداخل میراث ناملموس با سیاست‌ها و منافع فرهنگی دیگر کشورها، همچون رقابت‌های بین‌المللی بر سر ثبت آثار، چالش‌هایی را در عرصه جهانی هم ایجاد کرده که نیازمند راهکارهای مؤثر و دیپلماسی فرهنگی هوشمند است. در این شرایط، ضروری است نگاه به این حوزه پراهمیت از سوی متولیان آن تغییر کند. مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش اخیر خود ضمن آسیب‌شناسی وضعیت میراث ناملموس کشور، پیشنهاداتی برای بهبود رایط این حوزه ارائه کرده است. نویسندگان این گزارش بر این باورند که: «پشتیبانی دولتی از میراث ناملموس با خلأهای جدی روبه‌رو است. یکی از دلایل این کاستی، تمرکز صرف بر ثبت میراث ناملموس است.»

ناترازی تحصیلی

درباره چالش بزرگ نظام آموزشی ایران؛ از افت شدید تحصیلی، تعطیلی‌های مکرر مدارس و ناکارآمدی در یادگیری دانش‌آموزان