اصطلاح توسعهٔ پایدار (Sustainable development) نخستین بار توسط باربارا وارد در اعلامیهٔ کوکویاک دربارهٔ محیط زیست و توسعه به‌ کار رفت.
بدنبال آن پس از گزارش‌های باشگاه رم و بنیاد هامرشولد به تدریج توسعهٔ پایدار در طی سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و از زمانی که اتحادیهٔ بین‌المللی برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN-82)، راهبردهای جهانی از محیط زیست و منابع طبیعی با هدف کلی دستیابی به توسعهٔ پایدار را از طریق حفاظت از منابع حیاتی (زنده) را ارائه کرد، مورد توجه جدی و اساسی اندیشمندان و متفکران توسعه قرار گرفت.

افسردگی پاییزی با طعم آلودگی

صندلی خالی بزرگترین آلاینده جهان در کنفرانس تغییراقلیم

وقتی مدرسه از طبیعت می‌ترسد

جریان رسمی آموزش‌وپرورش نمی‌خواهد خودش را تغییر دهد،‌ درعوض سنگ‌‌هایی را پیش پای کسانی می‌اندازد که می‌خواهند نسل‌های آینده رویکرد بهتری نسبت به مسئله طبیعت و آموزش محیط‌زیست پیدا کنند. البته این سنگ‌ها و موانع‌، باعث نشده «مهرناز جهانی»، فعال محیط‌زیست، از حوزه کودک و طبیعت کنار بکشد. او امیدوار است به تغییر در حکمرانی محیط‌زیست در ایران.

قدرت پنهان

وقتی از توانمندسازی زنان صحبت می‌کنیم، توجه ما به‌سمت موضوعاتی مانند حضور در بازار کار، کسب درآمد مستقل یا دستیابی به جایگاه اجتماعی هدایت می‌شود. هرچند پیشرفت در این عرصه‌ها دستاوردی شگرف محسوب می‌شود، اما به‌شدت تقلیل‌گرایانه خواهد بود که توانمندسازی زنان را تنها به این موارد خلاصه کنیم.

توسعه پایدار چهره زنانه دارد

سایه تهدیدات جهانی بر خاورمیانه

بیستمین گزارش «ریسک‌های جهانی ۲۰۲۵»* مؤسسه جهانی اقتصاد، تصویری هشداردهنده از جهانی شکننده و پاره‌پاره ارائه می‌دهد؛ جهانی که تهدیدات ژئوپلیتیکی، زیست‌محیطی، اجتماعی و فناوری هم‌زمان بر ثبات و پیشرفت سایه افکنده‌اند. برای خاورمیانه و ایران، منطقه‌ای با وابستگی‌های انرژی، ساختارهای سیاسی حساس و آسیب‌پذیری‌های محیط‌زیستی، این ریسک‌ها معنای ویژه‌ای دارند. این مقاله با تحلیل ریسک‌ها و پیامدهای منطقه‌ای، توصیه‌هایی سیاستی و عملی برای تاب‌آوری و مدیریت بحران ارائه می‌دهد.

بیانیه انجمن صنفی تهیه کنندگان سینمای مستند ایران درباره آتش سوزی های اخیر جنگل های هیرکانی

ایران آلوده

این روزها آسمان مرتب از نارنجی به قرمز در رفت‌و‌آمد است و مرتب بر ناسالم بودن هوا برای همه شهروندان افزوده می‌شود. هم‌زمان هفت شهر کشور از جمله بناب، ارومیه، مهاباد، شهرری، قرچک، باقرشهر و درگز وارد محدوده «بسیار ناسالم» و حتی «خطرناک» شده‌اند؛ بسیاری از شهرها همچون تبریز و اهواز در وضعیت ناسالمی به سر می‌برند؛ وضعیتی که نفس‌کشیدن را برای میلیون‌ها نفر دشوار کرده است. هم‌زمان با افزایش غلظت آلاینده‌ها و سکون جوی احتمال خطرناک‌شدن هوای تمامی این شهرها بسیار زیاد است.