بایگانی مطالب برچسب: فرهنگ
لباس، هنر و تاریخ ایرانی
آرزو اسکندری، نویسندهای است که در دنیای مد و طراحی لباس شناختهشده است. او تحصیلات خود را در رشته مهندسی منابع طبیعی آغاز کرده، اما علاقهاش به دنیای مد و طراحی لباس او را بهسوی این عرصه کشاند. اسکندری سالها در زمینه روزنامهنگاری مد فعالیت داشته و همزمان با این فعالیتها، آثار متعددی در زمینه طراحی لباس نیز به نگارش درآورده است. او، بهخصوص در کتابهای خود، بهشکلی جامع و علمی، مفاهیم مختلف مد را بررسی کرده است.
نوروز نماد قدرت و اتحاد ملی ایرانیان
نوروز رسید. درحالیکه ایران و جهان در میانه اخبار خوب و بد، تلخ و شیرین، پیروزی و شکست، کامیابی و ناکامی،آرامش و بحران، شادی و غم، اتحاد و تفرقه و رفاه و فقر قرار داشتند، نوروز همچنان با شکوه و جلال خود به قلبها امید میبخشد. سال ۱۴۰۳، ایران با مشکلات فراوانی مواجه بود. طبقه متوسط ایران که روزگاری موتور اصلی پیشرفت و تحرک اجتماعی بود، در اثر تورم، بحرانهای سیاسی و اقتصادی، سقوط کرد. تحریمها و نوسانات ارزی اقتصاد کشور را در شرایط بحرانی قرار داده است و بسیاری از ایرانیان احساس کردند که از چرخه اجتماعی و اقتصادی عقب ماندهاند. اما باوجوداین، نوروز بهعنوان نمادی از نو شدن و تجدید حیات از راه رسید و مردم ایران را دوباره بههم پیوند داد. فقط کافی است همین چند روز به جشنهای پرشور و حرارت مردم ایران در شهرهای مختلف از جمله شیراز، بوشهر و بهخصوص کردستان نگاه بیندازید که در شبکههای اجتماعی بسیار پربازدید شده است. مراسم نوروز در شهرهای مختلف کردستان بهطرز هیجانانگیزی در حال برگزاری است. این مراسم که بهطور سنتی از دیرباز در کردستان جایگاه ویژهای داشته، در دو روز گذشته با شور و شوق فراوان برگزار شد. جمعیت پرشور ایران، در کنار هم به جشن و سرور پرداختند. یکی از برنامههای ویژه این مراسم، رقصهای محلی کُردی بود که با موسیقی زنده، فضای جشن را جذابتر میکرد. در بسیاری از شهرهای ایران، علاوهبر رقصهای محلی و موسیقی سنتی، مسابقات و بازیهای محلی نیز ترتیب داده شده بود. همچنین، در برخی از روستاها، مردم به آتشافروزی و پریدن از روی آتش پرداختند که نشان از احترام به سنتهای باستانی و استقبال از سال نو داشت. این مراسمها بهطورکلی گواهی بر زنده بودن فرهنگ غنی و پرشور مردم ایران است.
فرهنگستان هنر؛ از پایگاه اندیشه تا کارخانه تولید قراردادهای بیپایه
آینده بیریشه تهران
داستان تکراری قطع درختان طولانیترین خیابان خاورمیانه، سالهاست به یک ژانر تلخ و گزنده تبدیل شده، درست از همانجایی که «عبدالله مستوفی» در دهه ۱۳۲۰ در کتاب «شرح زندگانی من» نوشت «در زمان رضاشاه در خیابان پهلوی به فاصله هر دو متر، یک چنار و بین هر دو چنار یک بوته گل سرخ کاشتند. بنابراین، در دو سوی مسیر ۱۸ کیلومتری خیابان مجموعاً ۱۸ هزار چنار کاشته شد. البته برخی این تعداد را تا ۲۴ هزار اصله نیز برآورد کردهاند» و حالا تفاوتهای زیادی بین آن تصویر مستوفیِ معروف است و تصویر امروزی خیابان و درختهایی که دیگر به احترام عابران در تابستان کمری برای خمیده شدن ندارند. اما از حدود هفت دهه بعد، نه بهبهای ساماندهی درختان ردیفشده و تنومند خیابان ولیعصر بلکه بهبهانه خشک شدن، آوار سمهای مختلف بود که ریشه درختان را میسوزاند و حالا جویهای خیابان ولیعصر بیشتر شبیه به میدان جنگی شدهاند که میانه گودالهای عمیقشان تنه نازکی از درختان بیسرپناه قد علم کردهاند، اما نه میانه همه گودالها، که در برخی نقاط بهطورکلی جویها خالی ماندهاند از هر تنه سبز تنومند و حتی کمجانی!
جادهها قاتلین آینده ما
سالانه ۲۰ هزار کشته و ۶۰ هزار معلول؛ چرا هیچکسی صدای این بحران را نمیشنود؟
سوزن، نخ، روایت
قصه سوزندوزی روایت نقش است و نخ. روایت حسوحال آدمهایی است که ساعتها سوزن به دست؛ نقش روی نقش میآفرینند. آدمهایی که گذر زمان را نمیدانند و وقتی روشنی روز جای خود را به تاریکی شب میدهد، با دستهایی زخمشده از درد سوزن، نگاه به نقشونگارهای پارچه میاندازند. سوزندوزی گاهی راوی قصه زنان پرغصهای است که جایی برای فوران احساس و شور زنانگی خود ندارند. زنانی که تنها مأمن تنهایی آنان تاروپود پارچه است و سوزن و نخ…
گردشگری ایران از رشد به رکود
صنعت گردشگری ایران در سالهای اخیر با چالشها و فرصتهای متعددی روبهرو بوده است. درحالیکه برخی از رشد گردشگری داخلی خبر میدهند، عدهای دیگر از بنبست و رکود این صنعت سخن میگویند. این تناقضها نشاندهنده تأثیرپذیری بالای گردشگری از مسائل سیاسی و اقتصادی است. از یکسو، پروژههای ایرانهراسی در خارج از کشور موجب شده است گردشگران خارجی کمتری به ایران بیایند و از سوی دیگر، در داخل نیز نبود زیرساختهای مناسب، آسیبهای قابلتوجهی به این صنعت وارد کرده است. علاوهبراین، اولویت نبودن این صنعت در سیاستهای کلان کشور، از دیگر عوامل تأثیرگذار بر وضعیت کنونی گردشگری ایران است. محمدحسین یزدانی، رئیس انجمن حرفهای راهنمایان گردشگری استان تهران و نایبرئیس جامعه انجمنهای حرفهای راهنمایان گردشگری ایران، در گفتوگو با «پیام ما» به این مسائل اشاره میکند. او دراینباره میگوید: «گردشگری صنعتی حساس اما انعطافپذیر است و برای رشد آن نیاز به تغییر نگرش و ایجاد زیرساختهای مناسب داریم.». یزدانی تأکید میکند بدون حمایتهای جدی و برنامهریزیهای بلندمدت، نمیتوان به بهبود وضعیت این صنعت امیدوار بود. صنعت گردشگری ایران در سالهای اخیر با چالشها و فرصتهای متعددی روبهرو بوده است. درحالیکه برخی از رشد گردشگری داخلی خبر میدهند، عدهای دیگر از بنبست و رکود این صنعت سخن میگویند. این تناقضها نشاندهنده تأثیرپذیری بالای گردشگری از مسائل سیاسی و اقتصادی است. از یکسو، پروژههای ایرانهراسی در خارج از کشور موجب شده است گردشگران خارجی کمتری به ایران بیایند و از سوی دیگر، در داخل نیز نبود زیرساختهای مناسب، آسیبهای قابلتوجهی به این صنعت وارد کرده است. علاوهبراین، اولویت نبودن این صنعت در سیاستهای کلان کشور، از دیگر عوامل تأثیرگذار بر وضعیت کنونی گردشگری ایران است. محمدحسین یزدانی، رئیس انجمن حرفهای راهنمایان گردشگری استان تهران و نایبرئیس جامعه انجمنهای حرفهای راهنمایان گردشگری ایران، در گفتوگو با «پیام ما» به این مسائل اشاره میکند. او دراینباره میگوید: «گردشگری صنعتی حساس اما انعطافپذیر است و برای رشد آن نیاز به تغییر نگرش و ایجاد زیرساختهای مناسب داریم.». یزدانی تأکید میکند بدون حمایتهای جدی و برنامهریزیهای بلندمدت، نمیتوان به بهبود وضعیت این صنعت امیدوار بود.
فرهنگ در میان اعداد گم میشود
|پیام ما| بودجه فرهنگ و هنر یکی از ارکان اصلی توسعه فرهنگی و اجتماعی کشور است. بااینحال، بررسی لایحه بودجه سال ۱۴۰۴ نشان میدهد علیرغم افزایش عددی اعتبارات این بخش، سهم آن از کل بودجه فرهنگی و مصارف بودجه عمومی دولت کاهش یافته است. این موضوع نهتنها جایگاه فرهنگ و هنر را در اولویتهای ملی تضعیف میکند، بلکه ابهاماتی را در توزیع اعتبارات و ارتباط برنامههای فرهنگی با اهداف کلان توسعه کشور بهوجود آورده است. مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی با انتشار گزارشی به بررسی بخش دوم لایحه بودجه سال ۱۴۰۴ کل کشور با تمرکز بر بخش فرهنگ و هنر پرداخته است.
