ساختمان«بهشت» سهم چه کسی است

سوگل دانائی- تکلیف نوزدهمین شهردار تهران روز چهارشنبه، 13 مردادماه مشخص می‌شود. دقیقا یک روز قبل از برگزاری مراسم تحلیف شورای شهر ششم. دیروز در جریان آخرین بررسی برنامه‌های گزینه‌های شهرداری تهران، مهرداد بذرپاش که اکنون رئیس دیوان محاسبات کشور است، از حضور در شهرداری تهران استعفا داد. او در نامه‌ای که خطاب به مهدی چمران که به نظر می‌رسد گزینه نهایی ریاست شورای ششم شهر تهران، است، نوشته با «نظر به ضرورت انسجام در جبهه انقلاب» تصمیم گرفته تا انصراف دهد. در آن سوی ماجرا نیز رستم قاسمی در روزی که نوبت به ارائه برنامه‌هایش بود، در جمع اعضای شورای شهر منتخب حضور پیدا نکرد و به نظر می‌رسد که رئیس سابق قرارگاه سازندگی نوح نیز از بودن در رقابت شهرداری تهران انصراف داده است. اما با انصراف دیروز بذرپاش، گزینه‌های شهرداری تهران حالا 6 نفره شدند، 6 نفری که واکنش‌ها نسبت به دو نفرشان بیشتر از باقی نفرات است: علیرضا زاکانی و مازیار حسینی. مازیار حسینی گزینه محبوب بدنه شهرداری تهران است. او پیشتر معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران در دوره محمد باقر قالیباف بود. حسینی همچنین طراح و مجری بزرگراه صدر و امام علی (ع) بوده است. بدنه شهرداری این روزها در فضای مجازی با هشتگ «شهردار متخصص» سعی در دفاع و حمایت از عملکرد او دارند. حسینی برنامه‌هایش را با شعار: «طهران،‌ شهر زندگی» آغاز کرده است و یکی از اهدافش را تبدیل تهران به شهر رستگاری می‌داند. او مهم‌ترین چالش اجتماعی و فرهنگی شهر را کمبود مسجد و سایر مراکز دینی دانسته و افزایش آلودگی‌های محیطی را هم یکی از بحران‌های پایتخت تلقی می‌کند. اولین پیشنهاد حسینی در حوزه اجتماعی، مسجد محوری است. حسینی در برنامه‌اش کودکان کار را دیده است، پیشنهاد توجه به آن‌ها داده و گفته در راستای ارتقای شخصیت اجتماعی، سلامت روحی و حرفه‌آموزی باید از ظرفیت خیرین و گروه‌های جهادی و مسئولیت اجتماعی شرکت‌های بزرگ استفاده کرد. حسینی در حوزه محیط زیست و خدمات شهری نیز پیشنهاد، تهیه برنامه عملیاتی برای طرح جامع پسماند را داده است. او همچنین پیشنهاد بهره‌گیری از فناوری روز دنیا در احداث مجتمع زباله‌سوز مدرن و پاک را هم داده است. رقیب جدی حسینی، علیرضا زاکانی چهره‌ آشناتری برای عامه مردم است. او کاندیدای ریاست جمهوری بود که دقیقه نود برای پشتیبانی از ابراهیم رئیسی انصراف داد. زاکانی اکنون رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس و نماینده قم است طرفداران او در شورای شهر تاکید بر انتخاب شهرداری با «قواره ملی» دارند. در ابتدای برنامه خود چند واقعیت از شهر و شهرداری تهران نوشته است: 350 روز هوای غیرپاک، بدهی 70 هزار میلیارد تومانی، عدم مدیریت پسماند و عدم مسئولیت‌پذیری اجتماعی و … از نگاه او مهم‌ترین واقعیت‌های پایتختند. او در ابتدای برنامه‌هایش عبارت: «تهران کلان‌شهر الگوی جهان اسلام» را به کار برده است و به نظر می‌رسد که این عبارت شعار اوست. از نظر او تهران مطلوب باید: زیبا، پیشرفته، عاری از نابرابری و باهویت باشد. واژه‌هایی که البته توصیف دقیقی برای آن‌ها نشده است. اولین چالشی که زاکانی در حوزه اجتماعی و فرهنگی از آن نام برده، ناهنجاری و آسیب اجتماعی(اعتیاد، کودکان کار و زنان خیابانی) است. او فقدان هویت ملی، دینی و انقلابی شهر تهران را نیز دیگر چالش پایتخت در حوزه فرهنگی و اجتماعی دانسته است. زاکانی هم در راهبردهایش از مسجدمحوری یاد کرده است. زاکانی در حوزه محیط زیست مهم‌ترین چالش شهر را فقدان نگرش الزام به نگهداشت پایدار شهر دانسته است، کنترل و کاهش آلودگی‌های محیطی از راهبردهای اوست و اولین برنامه‌اش در این حوزه استفاده از نخبگان و توسعه پهداشت عمومی و بهینه‌سازی مدیریت پسماند و ترویج استفاده از انرژی‌های نو است. معصومه آباد، اسماعیل احمدی‌مقدم، هابیل درویشی و محسن پیرهادی نیز دیگر گزینه‌های رسیدن به کرسی شهرداری تهرانند. بعضی از فعالان شهری پیرهادی را نیز گزینه جدی برای تصدی شهرداری تهران می‌دانند، برنامه پیرهادی نسبتا کوتاه‌تر از باقی برنامه‌هاست، او که شعار تهران شهری برای زندگی را برای برنامه‌هایش انتخاب کرده است، فرهنگ دینی و انقلابی و پایداری محیط زیست را از اصول اساسی مدیریت خود دانسته است. پیرهادی در برنامه‌های خرد خود از حفاظت روددره‌ها و کاهش آلاینده‌های محیط زیستی نام برده است.