استادیم؛ حقوقمان در دست بررسی است
17 مرداد 1405، 22:09
اکنون اواسط مردادماه ۱۴۰۵ خورشیدی است. هر روز داریم در گروه ایتایی اعضای علمی فلان دانشگاه یا انجمن صنفی دانشگاهیان، با همکارانمان سر این موضوع که چند درصد از حقوق تیرماهمان هنوز پرداخت نشده، رایزنی میکنیم. شوخی که نیست؛ ما عضو هیئت علمی دانشگاه هستیم. روزهایی را به یاد دارم که برای تحریک حس همدلی فروشندگان و برخورداری از اندک تخفیفی در بازار، خودم را معلم معرفی میکردم. اما اکنون با تحقق نظام رتبهبندی در آموزشوپرورش و افزایش حقوق معلمهای عزیز، چنین ریسکی را به جان نمیخرم. در این چند ماه، اعضای هیئت علمی کشور یک مهارت تازه یاد گرفتهاند:
چطور بدون حقوق، همچنان هیئت علمی بمانیم؟!
ما دیگر فقط استاد دانشگاه نیستیم؛ متخصصان مدیریت اضطراب، تنفس عمیق هنگام دیدن موجودی حساب و تفسیر بودجهای که هست ولی نیست، شدهایم.
هر ماه، یک بازی هیجانانگیز داریم: حقوق کی میرسد؟
این بازی نه سن دارد، نه محدودیت، نه قوانین مشخص. فقط یک قهرمان دارد؛ سنگی که میگویند رئیس سازمان برنامهوبودجه سر راه گذاشته. دکتر منتظر میگوید: «این سنگ آنقدر بزرگ است که اگر کنار دانشگاه بگذارند، میشود یک نماد ملی.» در این مدت فهمیدیم حقوق اعضای هیئت علمی مثل قطارهای قدیمی است؛ حرکت میکند، اما نه سر وقت میرسد و نه کامل.
گاهی هم اصلاً نمیرسد و فقط صدای سوتش میآید. ما کارزار راه انداختیم، نامه نوشتیم، توضیح دادیم، خواهش کردیم، اعتراض کردیم، تحلیل کردیم، حتی از رئیسجمهور خواستیم.
اما انگار حقوق ما هم مثل پایاننامههای دانشجویان ضعیف است: «نیازمند اصلاحات اساسی» یا «در دست بررسی». در این میان، تنها چیزی که دقیق و منظم پرداخت میشود، استرس ماهانه ماست؛ هر ماه، بدون تأخیر، بدون کموکاست، با ضریب کامل.
اعضای هیئت علمی کشور حالا یک تجربه مشترک دارند: اینکه چطور با حقوقی که دیر میآید، زودتر از موعد بیپولی را تجربه کنیم. دکتر منتظر حالا استاد دو رشته است: یکی رشته تخصصی خودش و دیگری «صبر پیشرفته با گرایش امید». میگوید: «شاید روزی برسد که حقوق ما هم مثل کلاسهای دانشگاه، سر وقت برگزار شود، ولی تا آن روز، ما همچنان استادیم.»
برچسب ها:
اساتید دانشگاه، استاد دانشگاه، تاخیر در پرداخت، دانشگاه، یادداشت
نظر کاربران
نظری برای این پست ثبت نشده است.
مطالب مرتبط
چرا مسائل ایران حل نمیشوند؟
فاصله دانش تا تصمیم
مایک؛ سرزمین دزدان دریایی
روایت نخستین سفر استانی؛ از دیدار با خیرین تا بازدید از یک خدمت درمانی ویژه
زیر چتر سبز گیلان؛ از باد منجیل تا لبخند بچهها
کیش در حال بازگشت، قشم در انتظار
دو جزیره، یک آبراه، دو روایت از گردشگری
نگاهی به داستان «هرس»، نوشته «نسیم مرعشی»
جنگ در غیاب جنگ
بهبهانه سالگرد تأسیس انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران
گرافیک ایران و راه پیشرو
اینله؛ زندگی روی آب
روایتی از «استاد حسن قمی»
پایداری دریای خزر؛ از عزم سیاسی تا اقدام
از گواهینامههای معطل تا گذرنامه ضبطشده
وب گردی
- بهترین آموزشگاه تیزهوشان کشور کجاست؟
- معرفی طرح های بیمه تکمیلی انفرادی سامان | پوششها و شرایط خرید
- مطالبه گنجاندن حداقل حقوق ۷۰ میلیونی معلمان در بودجه ۱۴۰۶
- درخواست معافیت دانشجویان ممتاز دکتری دانشگاه آزاد اسلامی از آزمون جامع
- درخواست افزودن درس موسیقی در مدارس
- حذف شرط: کد تخفیف اسنپ فود کد تخفیف اسنپ فود
- مطالبه عمومی برای اجرای مصوبات انتقال معادن شیراز
- شناسنامه دار بودن ظروف صنعتی چه نقشی در مدیریت مسئولانه آن ها دارد؟
- قیمت بلیط اتوبوس به مرزهای غربی کشور مشخص شد
- کمک به تأمین مالی یا واردات داروی ELAHERE برای بیماران مقاوم به شیمیدرمانی در سرطان تخمدان بیشتر
بیشترین نظر کاربران
در روزهای جنگ، جامعه را تنها نگذاریم
پربازدیدها
1
رقص سوگوارانه؛ کنشی مقاومتی
2
رقص عزا
3
مبارزه با جستوجوی گنج
4
هوای آلوده با موتورهای منسوخشده و آلاینده خودروهای داخلی
5
گنجِ گمشده زیر چرخ لودرها




دیدگاهتان را بنویسید