کودکان کویر به یاد دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه نقاشی کشیدند

از تکاب برای بچه‌های میناب





از تکاب برای بچه‌های میناب

۳۱ فروردین ۱۴۰۵، ۲۱:۱۷

سکوت قلعه «شفیع‌آباد» با همهمه کودکان شکسته می‌شود. «گوجینویی‌ها» دوباره پای قنات‌هایشان گرد هم آمدند و این بار دخترکان کویر لوت به یاد یک‌صد و هفتاد یاس مینابی، همدردی‌شان را با پهن کردن بساط نقاشی در کنار آب و قنات روستایشان به تصویر کشیدند. آنها با دست‌های کوچکشان روی برگ‌های سفید دفترهایشان روسیاهی جنگ را رنگ‌به‌رنگ تصویر کردند.

روز یکشنبه، سی‌ام فروردین‌ماه در رویدادی فرهنگی در کنار قنات‌های روستای جهانی شفیع‌آباد دهستان تکاب از توابع بخش شهداد کرمان، کودکان با مینابی‌ها یک‌دل و یک‌صدا شدند، گریستند و داستان صبوری مادران داغدار دانش‌آموزان دبستان شجره طیبه میناب را به تصویر کشیدند. این دختران دانش‌آموز از نونهالان نوپای گروه صنایع‌دستی «گوجینو» بودند، گروهی که چند سالی‌ست با هنرمندی سرانگشتان زنان کویر لوت و عواید حاصل از دست‌بافت‌هایشان، به تن بی‌جان قنات‌ها جان بخشیدند تا امروز این‌گونه «گوجینو» و شفیع‌آباد به‌عنوان روستای جهانی گردشگری بدرخشد.

پیوند زندگی با زیبایی

گردهمایی دختران تکاب در سوگ دختران دانش‌آموز شهید میناب، تداوم همان مسیری است که به گفته «گوجینویی‌ها» هنر را به مسئولیت، و زیبایی را به زندگی پیوند می‌زند. «زهرا تکابی»، یکی از اعضای این گروه که با تولید محتوا در شبکه‌های اجتماعی فعالیت‌های زنان هنرمند شفیع‌آباد را در کشور معرفی و برجسته کند، درباره گردهمایی دانش‌آموزان تکاب در کنار آب و قنات‌های روستایشان به «پیام ما» می‌گوید: «نقاشی کنار آب، یادآور این حقیقت است که قنات رگ‌های زمین و ریشه امید است. همان‌طور که آب در دل تاریکی جریان پیدا می‌کند، هنر هم در دل روزهای سخت، روشنایی می‌آورد.»

در این رویداد، دختران به‌عنوان «نماد فردا و تداوم زیست» نقاشی‌هایی کشیدند که در آن خاطره میناب و دانش‌آموزان شهیدش در نقش‌ها و رنگ‌ها جریان بگیرد.

تکابی که فعال حوزه قنات و صنایع‌دستی است، می‌گوید: «ما جمع شده‌ایم تا بگوییم تا وقتی آب زنده است، زندگی زنده می‌ماند و تا وقتی هنر جریان دارد، امید خاموش نمی‌شود این‌ها فقط نقاشی‌های کودکانه نیستند؛ عهدی‌اند برای نگه‌داشتن آب، قنات، فرهنگ، و یاد کودکانی که آینده‌شان نیازمند همین جریان آرام اما پایدار زندگی است.»

«آرزو مهدی‌آبادی»، دیگر عضو زنان گوجینو هم به «پیام ما» می‌گوید: «ما می‌خواستیم با تلفیق هنر نقاشی و صنایع‌دستی خودمان یک حرف قشنگ بزنیم و بگوییم که یاد بچه‌های شهید میناب ماندگار است و ما قدردانشان هستیم. فکر می‌کنم این نقاشی‌ها کمک می‌کند که بگوییم ریشه‌هایمان برایمان مهم است و با همین کارهای ساده هم می‌شود یک پیام درست‌وحسابی را به جامعه جهانی رساند.»

«اسما شایگان» هم معتقد است با این نقاشی‌ها یاد بچه‌های شهید میناب را زنده نگاه‌داشته‌اند: «مثل آب قنات که به زندگی برکت می‌دهد، این هنر هم به ما پیام ایثار و مقاومت را یادآوری می‌کند. ما دختران روستای شفیع‌آباد می‌خواهیم نشان دهیم که چقدر به بچه‌های میناب فکر می‌کنیم.»

«حَنای سبز» به یاد «هَنای سرخ»

پایان‌بخش این رویداد فرهنگی با کاشت نهال «حنای سبز» به یاد «هَنا» یکی از دختران شهید روستای شفیع‌آباد کرمان که در مدرسه شجره طیبه میناب درس می‌خواند، همراه شد. این دانش‌آموزان با لباس‌های فرم مدرسه‌شان روبه‌روی قلعه تاریخی روستا یک‌به‌یک نهال «حَنای سبز» به یاد «هَنا» که در میناب شهید شد، کاشتند. پیام آنها این بود که کویرنشینان کرمان هرگز داستان تجاوز به این سرزمین را فراموش نخواهند کرد.

در این روز «مبینا عباسی»، «هلیا شفیع‌آبادی»، «فاطمه‌زهرا ولی‌آبادی»، «یاسمن ولی‌آبادی» و بقیه دختران دانش‌آموز شفیع‌آباد هم‌پیمان شدند تا به یاد دختران شهید دبستان شجره طیبه میناب، اهتمام جدی در یادگیری و تحصیل داشته باشند و مایه افتخار شفیع‌آباد شهداد و ایران شوند.

قلعه شفیع‌آباد همچنان استوار و پابرجاست تا روایت هنرمندی زنان و دختران کویر را در قالب‌های مختلف فرهنگی به نمایش بگذارد، قلعه‌ای که خشت به خشت آن گویای فرهنگ، اصالت و ایستادگی کویرنشینان دشت لوت است.

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشترین نظر کاربران

بوم‌گردی در بحران هویت

بوم‌گردی در بحران هویت