|پیام ما| بامداد جمعه، سکوت سواحل کیش با هیاهوی هزاران دونده شکست. نسیم ملایم دریا با نفس‌های بریده دوندگانی درآمیخت که از اسکله دامون به راه افتاده بودند تا در مسیرهای ۵، ۱۵ و ۴۲ کیلومتری به رقابت بپردازند. این پنجمین دوره ماراتن کیش بود، رویدادی که مسئولان آن را «بزرگترین تجمع دوندگان ایران» خواندند و استانداردهایش را با مسابقات بین‌المللی مقایسه کردند. آمار رسمی از حضور بیش از پنج هزار دونده سخن می‌گفت، اما ناظران میدانی شمار بیشتری را تخمین زدند. همچنین این ماراتن موجی از گردشگران را که گفته می‌شود بالغ‌بر ۲۵ هزار نفر بودند، برای تماشا یا همراهی به جزیره کشاند. انتشار تصاویری از این مارتن اما خشم عده‌ای را بر سر حجاب برانگیخت. در مقابل، بسیاری از کارشناسان گردشگری این رویداد را موتور محرک گردشگری از رونق افتاده ایران دانستند. چندی پیش هم ماراتن لوت استان کرمان که ۱۰ سال از برگزاری آن در کویر می‌گذشت و یکی از پیوست‌های موفق پرونده جهانی شفیع‌آباد بود، با همین رویکرد به حاشیه رانده و در هاله‌ای از ابهام رها شد.

حجاب زنان، مسئله منتقدان

ایران این روزها دچار اختلافات و اظهارنظرهای متفاوتی درباره فعالیت‌ها و رویدادهای فرهنگی، هنری و حالا نوبت برنامه‌های ورزشی رسیده است. از یک‌سو وزارتخانه میراث‌فرهنگی و گردشگری وعده رونق گردشگری می‌دهد و از سوی دیگر، فدراسیون دوومیدانی برگزاری ماراتنی را که سابقه‌اش به سال ۱۳۹۹ می‌رسد، بدون مجوز و برخلاف استانداردهای جهانی اعلام می‌کند. بااین‌حال «پیام دیباج»، مدیر مسابقه ماراتن کیش، درباره مجوزهای برگزاری این ماراتن گفت تمام مجوزهای لازم از شورای تأمین، سازمان منطقه آزاد کیش و معاونت ورزش شرکت عمران، آب و خدمات کیش صادر شده است. به‌گفته او، براساس ماده ۶۵ قانون احکام دائمی کشور، مناطق آزاد می‌توانند مجوزهای خود را برای برگزاری رویدادها صادر کنند. 

باوجوداین، پس از برگزاری انتقادات به‌شکل دیگری ادامه پیدا کرد. خبرگزاری «مهر» دراین‌باره نوشته است برگزاری یک ماراتن ورزشی بدون رعایت هنجارهای جامعه موجب شده است احساسات عمومی جریحه‌دار شود و آن را «نگران‌کننده» خواند. همچنین، در بخش دیگری نوشته است: «این رویداد به‌جای تبدیل‌شدن به فرصت، به تهدیدی فرهنگی بدل شد. این درحالی‌است که حرفه‌ای‌ترین بانوان ورزشکار ایرانی در عرصه‌های جهانی، با پوشش کامل و متناسب با قوانین شرعی و ملی، نه‌تنها محدودیتی احساس نمی‌کنند بلکه به‌عنوان نماد موفق زن مسلمان ایرانی مورد احترام قرار می‌گیرند. اما در مقابل، برخی افراد در این مسابقه با بی‌اعتنایی به قوانین رسمی کشور و نادیده‌گرفتن حرمت‌های اجتماعی، تصویری مخدوش و غیرواقعی از زن ورزشکار ایرانی ارائه کردند.» این خبرگزاری در ادامه انتقادات خود خواستار شد دولت وضعیت حکمرانی مناطق آزاد را مشخص کند و به دوگانگی‌های حاکمیتی در این حوزه پایان دهد.

خبرگزاری «تسنیم» هم موضع مشابهی داشت و نوشت: «ماراتن دوومیدانی اخیر جزیره کیش که با مجوز شورای تأمین و برنامه‌ریزی دستگاه‌های مختلف برگزار شد، به‌دلیل رهاشدگی کامل در نظارت و عدم رعایت پوشش مناسب از سوی بخش قابل‌توجهی از شرکت‌کنندگان زن، به نمادی از ترویج و تبلیغ بی‌بندوباری تبدیل شده است.»

نوه «آیت‌الله مهدوی کنی» هم از این مسابقات انتقاد کرده و تلویحاً انبوه افراد شرکت‌کننده در این مسابقات را کسانی دانست که «پاکی و پاکدامنی» برایشان مهم نیست. به‌گزارش عصر ایران، «سید محمدحسین میرلوحی» نوشت: «صبر مؤمنین، هیئتی‌ها، خانواده شهدا و کسانی که پاکی و پاکدامنی خانواده برایشان مهم است، حدی دارد. توصیه می‌کنم این صبر آزموده نشود.» اما هیچ‌یک از این رسانه‌ها به اهمیت برگزاری چنین رویدادهایی که می‌توانند موجب رونق گردشگری شوند، اشاره‌ای نکرده‌اند.

روایت رسمی در میانه حواشی

در مقابل این موج انتقاد، روایت مسئولان اجرایی و ورزشی جزیره کیش، بر جنبه‌های نشاط‌آور رویداد متمرکز مانده بود. به‌گزارش ایرنا، «فرزاد رادبوی»، معاون ورزش و تفریحات سالم شرکت عمران، آب و خدمات کیش، اعلام کرد برگزاری مسابقه دوی ماراتن بزرگ پنج هزار نفری در جزیره کیش، نگین خلیج‌فارس، با «رویکرد همگانی» و «فضای خانوادگی» برنامه‌ریزی شده و ساختار آن برپایه «نشاط اجتماعی» طراحی شده است. او اضافه کرد: «این رویداد ورزشی با هدف ایجاد فضایی سالم، ایمن و همگانی به‌صورت منظم، گسترده و خانوادگی برای علاقه‌مندان دویدن در کیش برگزار می‌شود و به‌علت غیررسمی‌بودن مسابقه، نبود ثبت رکوردها و نداشتن ماهیت قهرمانی، انجام تست دوپینگ و اقدامات مربوط به مسابقات رسمی در آن پیش‌بینی نشده است.» 

بااین‌حال، خوشحالی از برگزاری این برنامه کوتاه بود. ادامه حواشی‌های مختلف به بازداشت دو نفر از عوامل اصلی برگزاری این رویداد ورزشی ختم شد و باید دید ازاین‌پس برخوردها نسبت به برگزاری مسابقات و برنامه‌هایی ازاین‌دست به کدام سو می‌رود؟