حادثه لس‌آنجلس یادآوری می‌کند که حتی با وجود تجهیزات پیشرفته، کنترل آتش‌سوزی‌های گسترده به‌طور کامل تضمین‌شده نیست، اما این تجهیزات از گسترش فاجعه و افزایش تلفات جلوگیری می­‌کنند. درسی که تهران باید از این حوادث بگیرد، این است که پیشگیری و آمادگی، بهترین راه برای کاهش آسیب‌ها و مدیریت بحران‌های شهری است. یادآوری حادثه پلاسکو کافی است تا بدانیم جای خالی امداد هوایی در تهران دیگر نباید نادیده گرفته شود. آینده‌ای امن‌تر برای پایتخت، نیازمند اقدام امروز است.
حادثه آتش‌سوزی گسترده در لس‌‎آنجلس که همچنان ادامه دارد، بار دیگر اهمیت برخورداری از تجهیزات مدرن و ناوگان امداد هوایی را برای مقابله با بحران‌های کلان‌شهری نشان داد. در این فاجعه، هواپیماهای آب‌پاش و هلیکوپترهای امداد هوایی به‌طور مستمر تلاش می‌کنند تا از گسترش بیشتر آتش جلوگیری کنند. بااین‌حال، علی‌رغم تمامی این امکانات پیشرفته، کنترل کامل حادثه هنوز میسر نشده ­است. این موضوع نشان می‌دهد مدیریت چنین بحران‌هایی حتی در کشورهای پیشرفته نیز چالش‌برانگیز است؛ هرچند در مقایسه با وضعیت تهران، ابزارهای در اختیار آنها تفاوتی چشمگیر دارد.
تهران با ساختمان‌های بلندمرتبه و بافت متراکم، بارها با حوادث مشابه روبه‌رو بوده ­است. حادثه پلاسکو در سال ۱۳۹۵ یک نمونه دردناک از این واقعیت است که نشان می‌­دهد عدم وجود تجهیزات پیشرفته مانند ناوگان امداد هوایی، عواقب فاجعه‌باری به‌همراه دارد. در آن حادثه، تلاش‌های قهرمانانه آتش‌نشانان ما به‌دلیل نبود امکانات کافی از جمله دسترسی هوایی، نتوانست مانع از فروریختن کامل ساختمان و خسارت‌های جانی و مالی سنگین شود.
مشکلات تهران در این زمینه فراتر از تجهیزات زمینی است. ترافیک سنگین و تراکم بالای بافت شهری، دسترسی سریع به محل حادثه را دشوار می‌کند. در برخی مناطق مرکزی و جنوبی شهر یا در مجتمع‌های مسکونی مرتفع شمال تهران، دسترسی زمینی به‌طور کامل غیرممکن یا زمان‌بر است. اینجاست که نقش ناوگان امداد هوایی، به‌ویژه هواپیماها و هلیکوپترهای تخصصی، بسیار حیاتی می‌شود.
در کشورهای پیشرفته، هواپیماهای بزرگ آب‌پاش، هلیکوپترهای مجهز به سیستم‌های پیشرفته و برنامه‌ریزی هماهنگ، توانسته‌اند جان بسیاری را نجات دهند و از گسترش فاجعه جلوگیری کنند. بااین‌حال، همان‌طورکه تجربه لس‌‎آنجلس نشان می‌دهد حتی بهترین امکانات نیز نمی‌توانند بدون برنامه‌ریزی دقیق و سرمایه‌گذاری کافی، به نتیجه مطلوب برسند. در تهران اما تجهیزات هوایی وجود ندارد و حتی زیرساخت‌های اولیه برای مدیریت چنین حوادثی نیز ناکافی است.
برای تجهیز تهران به امداد هوایی، باید نگاه بلندمدتی داشت. این شامل سرمایه‌گذاری در خرید و نگهداری هواپیماها و هلیکوپترهای مناسب، آموزش نیروی انسانی متخصص و ایجاد زیرساخت‌های پشتیبانی مانند پایگاه‌های هوایی و سیستم‌های ارتباطی پیشرفته است. همچنین، همکاری با سازمان‌های بین‌المللی و استفاده از تجربیات کشورهایی که با چالش‌های مشابه روبه‌رو بوده‌اند، این فرایند را تسریع می‌­بخشد.