تحریریه پیام ما

تحریریه پیام ما

«نیمه پر سدهای ایران: ۵۹درصد پر، اما ۱۹درصدخالی‌تر از پارسال؛ نگرانی از میانگین ۱۰ ساله»+ همراه با نمودار

تحریریه پیام ما

۳۱ فروردین ۱۴۰۵

«نیمه پر سدهای ایران: ۵۹درصد پر، اما ۱۹درصدخالی‌تر از پارسال؛ نگرانی از میانگین ۱۰ ساله»+ همراه با نمودار

با وجود افزایش ۵۹ درصدی ورودی آب به سدهای کشور در سال آبی جاری نسبت به سال گذشته، ذخایر سدها همچنان ۱۹ درصد کمتر از سال قبل و صفر درصد بهتر از میانگین ۱۰ ساله است که این وضعیت، نگرانی‌ها را درباره مدیریت منابع آبی و تأمین آب پایدار در سال‌های آینده افزایش می‌دهد.
«جنگ و فاجعه زیست‌محیطی: ردپای کربن ۶۰ کشور و سکوت مجامع بین‌المللی»

تحریریه پیام ما

۳۱ فروردین ۱۴۰۵

«جنگ و فاجعه زیست‌محیطی: ردپای کربن ۶۰ کشور و سکوت مجامع بین‌المللی»

معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به پیامدهای ویرانگر جنگ بر محیط‌زیست، از انتشار کربن معادل ردپای ۶۰ کشور و ناکارآمدی نهادهای بین‌المللی در قبال تخریب‌های زیست‌محیطی جنگ‌ها انتقاد کرد و خواستار توجه جدی به حقوق محیط‌زیست در بحران‌های جهانی شد.
«صیانت از گوزن زرد ایرانی در اولویت؛ تمرکز بر احیا، همکاری‌های نوآورانه و توسعه درختکاری در آذربایجان غربی»

تحریریه پیام ما

۳۱ فروردین ۱۴۰۵

«صیانت از گوزن زرد ایرانی در اولویت؛ تمرکز بر احیا، همکاری‌های نوآورانه و توسعه درختکاری در آذربایجان غربی»

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور، در بازدید از مرکز تکثیر گوزن زرد ایرانی در ارومیه، بر ضرورت حیاتی صیانت از این گونه ارزشمند و حمایت قاطع از برنامه‌های احیای آن تاکید کرد. این سفر همچنین شاهد تاکید بر همکاری‌های بین‌بخشی برای نجات دریاچه ارومیه، رویکرد راهبردی به چالش‌های زیست‌محیطی و توسعه درختکاری به یاد شهدا بود.
هوای مطلوب تهران؛ نتیجه بارش‌های طبیعی نه فناوری‌های تغییر اقلیم

تحریریه پیام ما

۳۱ فروردین ۱۴۰۵

هوای مطلوب تهران؛ نتیجه بارش‌های طبیعی نه فناوری‌های تغییر اقلیم

مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران با رد هرگونه تأثیر فناوری‌های تغییر اقلیم بر وضعیت جوی پایتخت، آرامش جوی فروردین را ناشی از بارش‌ها و الگوهای طبیعی دانست و تاکید کرد پیش‌بینی‌های هواشناسی وقوع این ناپایداری‌ها را از پیش نشان داده بود.
مسئولیت اجتماعی در روزهای پساجنگ

تحریریه پیام ما

۳۰ فروردین ۱۴۰۵

مسئولیت اجتماعی در روزهای پساجنگ

| پیام ما | درحالی‌که بخشی از زیرساخت‌ها و معیشت مردم در جریان جنگ آسیب‌دیده، شرکت‌های بزرگ صنعتی و معدنی که از گزند مستقیم درگیری‌ها مصون مانده‌اند، اکنون در موقعیتی قرار دارند که می‌توانند فراتر از نقش اقتصادی خود، به بازیگرانی مؤثر در بازسازی اجتماعی و تقویت تاب‌آوری جوامع محلی بدل شوند.
شورش محلی علیه غول‌های هوش مصنوعی

تحریریه پیام ما

۳۰ فروردین ۱۴۰۵

شورش محلی علیه غول‌های هوش مصنوعی

پیام ما | از ایالت های محافظه کار تا مناطق لیبرال، موجی کم سابقه از اعتراضات علیه توسعه بی ضابطه مراکز داده هوش مصنوعی در آمریکا شکل گرفته است. اعتراضی که نه تنها پروژه هایی به ارزش بیش از ۱۵۶ میلیارد دالر را متوقف کرده، بلکه نشانه ای از ورود سیاست هوش مصنوعی به مرحله ای تازه و پرتنش است.
آرژانتین «دژ یخی» خود را حراج کرد

تحریریه پیام ما

۳۰ فروردین ۱۴۰۵

آرژانتین «دژ یخی» خود را حراج کرد

| پیام ما | مجلس نمایندگان آرژانتین در نشست تاریخی و پرتنش خود، با ۱۳۷ رأی موافق در برابر ۱۱۱ رأی مخالف، تیرخلاص را به قانون پیشروِ حفاظت از یخچال‌های طبیعی شلیک کرد. این اصلاحیه که تحت‌فشار مستقیم خاویر مایلئی، رئیس‌جمهور «لیبرتاریان»، به تصویب رسید، با واگذاری قدرت تصمیم‌گیری به استان‌های معدنی، عملاً راه را برای ورود شرکت‌های غول‌آسای استخراج مس، لیتیوم و طلا به حساس‌ترین نقاط اکوسیستم «آند» هموار می‌کند. درحالی‌که دولت این اقدام را «انقلاب اقتصادی» می‌نامد، فعالان محیط‌زیست و کارشناسان هشدار می‌دهند که این مصوبه، امنیت آبی ۷۰ درصد از جمعیت کشور را در ازای سود کوتاه‌مدت شرکت‌های چندملیتی به قمار گذاشته است.
سینمای ایران و لکنت در روایت بحران‌های اقلیمی

تحریریه پیام ما

۳۰ فروردین ۱۴۰۵

سینمای ایران و لکنت در روایت بحران‌های اقلیمی

| پیام ما | سینما به‌عنوان فراگیرترین رسانه قرن بیست و یکم، همواره توانسته است مفاهیم پیچیده علمی و آمارهای خشک را به «تجربه زیسته» تبدیل کند. وقتی از تغییرات اقلیمی در قالب یک گزارش علمی سخن می‌گوییم، ذهن مخاطب درگیر اعداد و احتمالات می‌شود، اما وقتی همین مفهوم در کالبد یک روایت سینمایی رسوخ می‌کند، «ترس» و «همدلی» جایگزین داده‌ها می‌شوند. بااین‌حال، با نگاهی به کارنامه سینمای داستانی ایران در دهه اخیر، با نوعی غیبتِ استراتژیک در مواجهه با موضوع زمین روبرو هستیم. سینمای ایران که در دهه‌های گذشته با نگاهی شاعرانه و ستایشگرانه به طبیعت (در آثار کسانی چون کیارستمی یا مجیدی) شناخته می‌شد، اکنون در برابر «زوال طبیعت» دچار نوعی بهت و سکوت شده است.